Κώστα Δημ Χρονόπουλου*
Πέρασε μισός αιώνας από τότε που ο «ειρηνικός» Αττίλας κατέκτησε το 37% της Κύπρου μας. Βέβαια οι Τούρκοι είχαν μια δικαιολογία , εξ αφορμής των γεγονότων και των αντιπαλοτήτων μεταξύ της Κυπριακής και Ελλαδικής ηγεσίας, των Μακαρίου και Ιωαννίδη. Αλλά και … προθυμία να ανταποκριθούν –ως εγγυήτρια δύναμη – στην έκκληση στα Ηνωμένα Έθνη του Μακαρίου «να παρέμβουν οι «εγγυητές» για να «σωθούν οι Έλληνες και οι Τουρκοκύπριοι» (χωρίς να συνυπολογίσει τις συνέπειες). Καταλυτικός, ύπουλος και σαφέστατα ανθελληνικός ο ρόλος του τότε Υπουργού των ΗΠΑ Henry Kissinger. Τα γεγονότα είναι γνωστά : ο απελευθερωτικός (από τον Βρετανικό αποικιακό ζυγό) αγώνας της ΕΟΚΑ του στρατηγού Γρίβα. Οι διαφωνίες με τον Μακάριο και την δράση του Σαμψών. Οι Συνθήκες : Ζυρίχης –Λονδίνου και ο ύποπτος /επικίνδυνος όρος των «Εγγυητριών Δυνάμεων» που δεχτήκαμε. Εκεί στηρίχτηκαν οι Τούρκοι και επακολούθησε το δράμα του Κυπριακού , που συνεχίζεται άγνωστο για πόσο ακόμη!. Μετά τις αποτρόπαιες εξελίξεις το νησί, de facto



















