Ηρόδοτος και Πλούταρχος στα βιβλία τους, κάνουν περιγραφή περίεργων φαινομένων, που συνέβησαν στην ναυμαχία της Σαλαμίνος, στην οποία συγκρούσθηκαν ο Αθηναϊκός και ο Περσικός στόλος, την 22α Σεπτεμβρίου του 480 π.χ.χ.
Η ναυμαχία θα γινόταν τελικά μετά την επιμονή του Θεμιστοκλή, στο Στενό μεταξύ της Σαλαμίνος και Αττικής, αντίκρυ της Ελευσίνος, όπου ήταν και το περίφημο Ιερό της πανάρχαιας Θεάς Δήμητρας.
Αλλοι στρατηγοί, προτιμούσαν να διεξαχθεί η ναυμαχία στον πορθμό της Κορίνθου, αντίκρυ στο Ηραίον. - Να επικράτησαν
(πρυτάνευσαν) μόνον στρατηγικοί λόγοι για την επιλογή του Στενού της Σαλαμίνος ή και άλλοι (έτεροι) λόγοι που τους αγνοούμε;
Παρότι μας τους αποκαλύπτει σαφώς (εναργέστατα) ο Ηρόδοτος;
Μήπως υπολόγιζε ο Θεμιστοκλής, στην βοήθεια των μυστικών όπλων της Δήμητρας, αυτών που κρύβονταν με αυστηρότητα και επί ποινή θανάτου από την δημοσιότητα, στα Ελευσίνια Μυστήρια;
Ας δούμε πως περιγράφει ο Ηρόδοτος [Ηρόδ.65] τα γεγονότα που διεδραματίσθησαν, προ της ναυμαχίας.
Ο Ξέρξης με τους επιτελείς του είναι σε παρατηρητήριο, στο όρος Αιγάλεω για να παρακολουθήσει την ναυμαχία:
«Στο Θριάσιο Πεδίο, είδαν (σκόνη) κονιορτό, που ερχόταν από την Ελευσίνα, σαν να βάδιζαν 30.000 άνθρωποι. Ενώ αυτοί εθαύμαζαν απορώντας για τον κονιορτό, άκουσαν μια φωνή, που έμοιαζε με εκείνη του μυστικού Ιάκχου.
Ο Δημάρατος, ανίδεος των Ελευσινίων Μυστηρίων, ρώτησε τον Δικαίο (μύστη των Ελευσινίων) τι να είναι αυτό που φωνάζει κι εκείνος του είπε: Δημάρατε είναι αδύνατον να μην ακολουθήσει κάποια μεγάλη βλάβη στο στράτευμα του Ξέρξη, διότι, αφού η Αττική είναι έρημη, δεν μένει αμφιβολία, ότι αυτό που φωνάζει είναι κάτι θείο. Και αν ο κονιορτός πέσει στη Σαλαμίνα, τότε θα κινδυνεύσει ο στόλος του βασιλέως».
Την ίδια όμως πληροφορία δίνει και ο Πλούταρχος, [Πλούταρχ. Παράλλ. Βίοι, Θεμιστοκλής 15] του οποίου η μαρτυρία περί του Ιερού των Δελφών είναι αξιόπιστη.
«Καθ΄ον δε χρόνον ο αγών ευρίσκετο εις ταύτην την (κρίσιμον) φάσιν, λέγουν ότι ανεπήδησεν από την Ελευσίνα μέγα λαμπρόν φως, εις το Θριάσιον δε πεδίον εξηπλώθη κάποιος ισχυρός ήχος και μία δυνατή φωνή, ακουόμενα μέχρι της θαλάσσης, ωσάν να προήρχετο από πολλούς μαζί ανθρώπους, οι οποίοι ελάμβανον μέρος εις την πομπήν του μυστικού Ιάκχου.
Και εφάνη ότι από το πλήθος των ανθρώπων, οι οποίοι εκραύγαζον, ανέβαινε σιγά- σιγά από την γην ένα σύννεφον, το οποίον πάλι υπεχώρει και επέπιπτεν πάνω εις τα πλοία.
Άλλοι δε ενόμισαν, ότι έβλεπον καθαρά φαντάσματα και είδωλα (ομοιώματα) οπλισμένων ανδρών, οι οποίοι ύψωνον από την Αίγιναν τα χέρια των προς τα Ελληνικά πλοία (εις προστασία αυτών).
Αυτούς υπέθετον, ότι είναι οι Αιακίδαι, τους οποίους είχον επικαλεσθή με ευχάς προ της μάχης, δια να προσέλθουν εις βοήθειάν των».
Υ.Γ. Ας μην ξεχνάμε ότι 10 χρόνια πρίν, έχουμε παρόμοιο συμβάν, με τον άγνωστο πολεμιστή "Εχετλαίο" και στον Μαραθώνα, που διεξήχθη τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο του 490 π.χ.χ.
Ο Ξέρξης με τους επιτελείς του είναι σε παρατηρητήριο, στο όρος Αιγάλεω για να παρακολουθήσει την ναυμαχία:
«Στο Θριάσιο Πεδίο, είδαν (σκόνη) κονιορτό, που ερχόταν από την Ελευσίνα, σαν να βάδιζαν 30.000 άνθρωποι. Ενώ αυτοί εθαύμαζαν απορώντας για τον κονιορτό, άκουσαν μια φωνή, που έμοιαζε με εκείνη του μυστικού Ιάκχου.
Ο Δημάρατος, ανίδεος των Ελευσινίων Μυστηρίων, ρώτησε τον Δικαίο (μύστη των Ελευσινίων) τι να είναι αυτό που φωνάζει κι εκείνος του είπε: Δημάρατε είναι αδύνατον να μην ακολουθήσει κάποια μεγάλη βλάβη στο στράτευμα του Ξέρξη, διότι, αφού η Αττική είναι έρημη, δεν μένει αμφιβολία, ότι αυτό που φωνάζει είναι κάτι θείο. Και αν ο κονιορτός πέσει στη Σαλαμίνα, τότε θα κινδυνεύσει ο στόλος του βασιλέως».
Την ίδια όμως πληροφορία δίνει και ο Πλούταρχος, [Πλούταρχ. Παράλλ. Βίοι, Θεμιστοκλής 15] του οποίου η μαρτυρία περί του Ιερού των Δελφών είναι αξιόπιστη.
«Καθ΄ον δε χρόνον ο αγών ευρίσκετο εις ταύτην την (κρίσιμον) φάσιν, λέγουν ότι ανεπήδησεν από την Ελευσίνα μέγα λαμπρόν φως, εις το Θριάσιον δε πεδίον εξηπλώθη κάποιος ισχυρός ήχος και μία δυνατή φωνή, ακουόμενα μέχρι της θαλάσσης, ωσάν να προήρχετο από πολλούς μαζί ανθρώπους, οι οποίοι ελάμβανον μέρος εις την πομπήν του μυστικού Ιάκχου.
Και εφάνη ότι από το πλήθος των ανθρώπων, οι οποίοι εκραύγαζον, ανέβαινε σιγά- σιγά από την γην ένα σύννεφον, το οποίον πάλι υπεχώρει και επέπιπτεν πάνω εις τα πλοία.
Άλλοι δε ενόμισαν, ότι έβλεπον καθαρά φαντάσματα και είδωλα (ομοιώματα) οπλισμένων ανδρών, οι οποίοι ύψωνον από την Αίγιναν τα χέρια των προς τα Ελληνικά πλοία (εις προστασία αυτών).
Αυτούς υπέθετον, ότι είναι οι Αιακίδαι, τους οποίους είχον επικαλεσθή με ευχάς προ της μάχης, δια να προσέλθουν εις βοήθειάν των».
Υ.Γ. Ας μην ξεχνάμε ότι 10 χρόνια πρίν, έχουμε παρόμοιο συμβάν, με τον άγνωστο πολεμιστή "Εχετλαίο" και στον Μαραθώνα, που διεξήχθη τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο του 490 π.χ.χ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου