Οι “δημοκράτες” του σαλονιού, του καναπέ και της καλοπέρασης

Γράφει ο
Γιάννης Συνοδινός

Πολύ μου αρέσει αυτός ο Κάρλες Πουϊτζντεμον, υπερεθνικιστής, λαΪκιστής Καταλανός, που ξεσήκωσε τόσο κόσμο  στην ιδιαίτερη πατρίδα του και προκάλεσε τόσο θόρυβο, αλλά και ζημιά τόσο στην Καταλονία όσο και την Ισπανία.
Επειδή με ενδιαφέρει προσωπικά το θέμα- η γιαγιά μου Δόνα Μαρία Ετέκ, ήταν από τη Βαρκελώνη- παρακολουθώ με προσοχή και ενδιαφέρον αυτόν τον «συνάδερφο» δημοσιογράφο από τη Χερόνα. Αλήθεια, πόσο αντρίκια συμπεριφέρθηκε, όταν η κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας, αποφάσισε να ενεργοποιήσει σχετικό άρθρο του Συντάγματος της χώρας, να τον καθαιρέσει και να αρχίσει τις διαδικασίες για να τον συλλάβει και να τον δικάσει.
Βλέποντας παράλληλα το ενάμιση εκατομμύριο Καταλανούς που
διαδήλωσαν με τη σειρά τους ότι δεν θέλουν απόσχιση από την Ισπανία, ενώ ζήτησαν τη σύλληψη του, αυτός τι έκανε; Την κοπάνησε και ζήτησε καταφύγιο στο Βέλγιο. «Δεν θέλω πολιτικό άσυλο. Αλλά για να επιστρέψω θέλω εγγυήσεις ότι δεν θα με συλλάβουν» δήλωσε από τις Βρυξέλλες, έδρα της ΕΕ η οποία όμως του έχει γυρίσει την πλάτη. Μαζί της και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Μεγάλος μάγκας ο Πουϊτζντεμόν…. Ξεσήκωσε μεγάλη μερίδα των συμπατριωτών του, φωνάζοντας πως «τώρα είμαστε ελεύθεροι, η δημοκρατία νίκησε, θα δημιουργήσουμε δικό μας κράτος» και άλλα παραπλανητικά συνθήματα. Ελεύθεροι; Οι Καταλανοί είχαν τη μεγαλύτερη αυτοδιάθεση από όλους τους άλλους κατοίκους της Ισπανίας. Δημοκρατία από πού και ως πού; Η μισή τοπική Βουλή απουσίαζε από τη ψηφοφορία κατά την οποία αποφασίστηκε η απόσχιση, ενώ η Δήμαρχος της Βαρκελώνης βλέποντας τα μαύρα σύννεφα να μαζεύονται πάνω από την πόλη της ζητούσε αυτοσυγκράτηση και αλλαγή πλεύσης. Δικό τους κράτος; Γιατί, οι Καταλανοί είχαν ποτέ δικό τους ανεξάρτητο κράτος;
Μέγας δημαγωγός ο τύπος, μόλις είδε τα σκούρα έφυγε και άφησε τους συντρόφους του στα κρύα του λουτρού, αντί να κάτσει στη Βαρκελώνη ή την Χερόνα και να πολεμήσει για τα «ιδανικά» του ή για την Δημοκρατία υπέρ της οποίας δήθεν αγωνιζόταν. «Θα αντισταθούμε Δημοκρατικά» διαλαλούσε μόλις τον πληροφόρησαν για τη σκληρή στάση της Μαδρίτης. Και την κοπάνησε ο άντρακλας.
Αυτοί οι «δημοκράτες» του σαλονιού, του καναπέ και της καλοπέρασης με κάνουν πραγματικά να αηδιάζω. Αυτό το ανθρωπάκι ξεφτίλισε κάθε έννοια της δημοκρατίας. Δε χωρά η παραμικρή αμφιβολία πως η Βαρκελώνη σε σχέση με άλλες περιοχές της Ισπανίας ήταν αδικημένη. Δε χωρά καμία αμφιβολία, πως η ελίτ της Μαδρίτης δεν ήταν εν τάξει απέναντι στους Καταλανούς. Δε χωρά καμία αμφιβολία πως αυτός ο Ραχόϋ και ο βασιλιάς του δε χειρίστηκαν σωστά το ζήτημα. ΄Άλλο αυτό όμως και άλλο αυτό που επιχείρησε να κάνει ο Πουϊτζντεμόν. Παρακολουθώ όλα τα μεγάλα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα. Συμφωνούν για την έκρυθμη κατάσταση στην Ισπανία, συμφωνούν επίσης πως ο πρώην «πρόεδρος» της Καταλονίας δεν έχει πλέον μέλλον.
Να μη ξεχνάμε επίσης πως η δημοκρατία στην Ισπανία είναι σχετικά νέα στην ηλικία. Μπορεί αυτή η χώρα να εξαπλώθηκε σε πολλά μέρη κυρίως του Νέου Κόσμου (σφάζοντας λαούς όπως οι Ινκας και οι Μάγια), είναι όμως ακόμα πολύ νωρίς για να εξοικειωθεί πλήρως με την εφαρμογή των δημοκρατικών διαδικασιών. Έχει ακόμα η Ισπανία του Ραχόϋ, των Ποδέμος και των αυτονομιστών Καταλανών πολύ δρόμο για να διανύσει….