Από: Αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Κρασσά.

«Το Αιγαίο δεν είναι μονάχα φως και θάλασσα. Μπαίνει μες στις καρδιές των ανθρώπων... Καίει το αίμα. Μπαίνει μες στη μνήμη, κι από τότε τίποτα πια δεν μπορεί να το σβήσει ως την ώρα του θανάτου. Το Αιγαίο σε φωνάζει πάντα και σε καλεί». Από την «Αιολική Γη». Ηλίας Βενέζης[1] (1904-1973). 

Το Αιγαίο Πέλαγος

Το Αιγαίο είναι το μεγαλύτερο ελληνικό πέλαγος με έκταση 240.000 χλμ2 και μέγιστο βάθος 3.544 μέτρα (βόρεια-ανατολικά της Κρήτης). Απλώνεται από τη Μακεδονία και τη Θράκη μέχρι την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα από βορρά προς νότο και από τον κορμό της Ελλάδος μέχρι τη Μικρά Ασία, από δυσμάς προς ανατολάς. Η ονομασία του προέρχεται, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, από τον βασιλέα των Αθηνών Αιγέα,[2] πατέρα του Θησέα[3].

 

Από την αρχαιότητα όλες οι ακτές και τα νησιά του Αιγαίου κατοικούνταν από Έλληνες. Τον 15ο αιώνα, οι Οθωμανοί εδραίωσαν την κυριαρχία τους στη Μικρά Ασία. Οι Σελτζούκοι Τούρκοι ονόμασαν τους Έλληνες Yunanlar (πληθυντικός)/Yunan (ενικός) και τη χώρα «Yunanistan» (η γη των Ιώνων/Ελλήνων),[4] Για την κατάληψη της λοιπής Ελλάδος απαιτήθηκε ένας αιώνας ακόμη, ενώ τα νησιά του Αιγαίου διατηρήθηκαν υπό βενετική κατοχή επί μακρόν, με την Τήνο να καταλαμβάνεται τελευταία το 1715. 

Η Ελληνικότητα του Αιγαίου

Οι Έλληνες παρέμειναν στα εδάφη της Τουρκίας (Ιωνία, Ανατολική Θράκη, Πόντο κ.α.) μέχρι τη «Μικρασιατική Καταστροφή». Bλέπε σχετικό άρθρο, Το Χρονικό της Μικρασιατικής Καταστροφής (Β΄ Μέρος). Η πατρίδα μας με τις συνθήκες της Λωζάνης[5] το 1923 και των Παρισίων το 1947,[6] κατοχύρωσε την ελληνικότητα του Αιγαίου, χωρίς η Τουρκία να εγείρει επιπλέον απαιτήσεις. Η ηρεμία διατηρήθηκε μέχρι το 1973, οπότε και ανακαλύφθηκαν τα πρώτα κοιτάσματα πετρελαίου στο υπέδαφος του Αιγαίου Πελάγους. Έκτοτε, οι σχέσεις των δύο χωρών διατελούν σε συνεχή κρίση διακυμαινόμενης εντάσεως. Το βασικό επιχείρημα της Τουρκίας είναι ότι δεν μπορεί στη μεγάλη σε μέγεθος ενδοχώρα της να αντιστοιχεί μόνο το 10% του Αιγαίου, λόγω της υπάρξεως κατά μήκος της ακτογραμμής της Μικράς Ασίας των νησιών μας. Με αυτό το σκεπτικό απαιτεί να απολαμβάνει κυριαρχικά δικαιώματα ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, επί της ουσίας περίπου το 50% του πελάγους. 

Οι Τουρκικές Διεκδικήσεις

Η Τουρκία αμφισβητεί για την πατρίδα μας:

  • Το δικαίωμα επεκτάσεως της ελληνικής αιγιαλίτιδος ζώνης[7] (χωρικών υδάτων) πέραν των 6 έως τα 12 ναυτικά μίλια (ν.μ.), [22,2 χιλιόμετρα (1 ν.μ.=1.852 μ)] θεωρώντας μια τέτοια πράξη ως αιτία πολέμου (casus belli).

  • Τον προσδιορισμό των ορίων των θαλάσσιων ζωνών, δηλαδή της Υφαλοκρηπίδος[8] και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ)[9].
  • Το εύρος του ελληνικού εθνικού εναερίου χώρου[10], ο οποίος εκτείνεται στα 10 ν.μ.
  • Την ελληνική κυριότητα σε αριθμό νησίδων[11].

Οι διεκδικούμενες από την Τουρκία νησίδες (εντός κόκκινου κύκλου).

  • Τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα.
  • Τα όρια του ελληνικού FIR[12] [Flight Information Region (Περιοχή Πληροφοριών Πτήσεως)].
  • Την ελληνική δικαιοδοσία εντός της περιοχής ευθύνης για θέματα έρευνας και διάσωσης[13].
  • Τη διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και στα Δωδεκάνησα.
  • Την ύπαρξη θαλασσίων ζωνών νοτίως της Κρήτης, της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και του Καστελλόριζου, όπως περιγράφεται στο παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο [14] (27 Νοεμ 2019).

Στις ελληνοτουρκικές διαφορές πρέπει να ενταχθούν το θέμα κατοχής του 37% της Κύπρου από την Τουρκία από το 1974 και η αμφισβήτηση του συνόλου της Κυπριακής ΑΟΖ (2011). 

Η Θέση της Ελλάδος

Η Ελλάδα αναγνωρίζει ως μόνη διαφορά με τη γείτονα χώρα την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδος και της ΑΟΖ και προτείνει την επίλυση της σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και, ειδικότερα, του Δίκαιου της Θαλάσσης. Στην ιστοσελίδα του Eλληνικού Υπουργείου Εξωτερικών αναγράφεται[15]: «Η μετατροπή της ελληνοτουρκικής σχέσης από αντιπαραθετική σε συνεργατική αποτελεί σταθερή επιδίωξη της Ελλάδας. Γι’ αυτό και τείνει χείρα φιλίας στην Τουρκία, καλώντας την να συνεργασθεί, με πνεύμα συναινετικό και εποικοδομητικό, όπως αρμόζει σε γείτονες, για την πλήρη εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η Διακήρυξη των Αθηνών θέτει ένα υποστηρικτικό πλαίσιο για πρόοδο στην κατεύθυνση αυτή». 

Η αντίληψη της Τουρκίας για το Αιγαίο Πέλαγος

Στην ιστοσελίδα του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών[16] αναγράφεται ότι η σχέση της με την Ελλάδα στο Αιγαίο πρέπει να βασίζεται στις ακόλουθες αρχές:

  • Το Αιγαίο είναι μια κοινή θάλασσα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας.
  • Οι δύο χώρες οφείλουν να σέβονται τα νόμιμα δικαιώματα και τα ζωτικά συμφέροντα η μία της άλλης.
  • Η ελευθερία κινήσεων στην ανοιχτή θάλασσα και στον εναέριο χώρο υπεράνω της, τις οποίες επί του παρόντος απολαμβάνουν τόσο τα παράκτια κράτη όσο και τρίτες χώρες, δεν θα πρέπει να θίγεται.
  • Οποιαδήποτε απόκτηση νέων θαλάσσιων περιοχών θα πρέπει να βασίζεται σε αμοιβαία συναίνεση και να είναι δίκαιη και ισότιμη. 

Ο Νόμος για τη «Γαλάζια Πατρίδα»

Η τουρκική κυβέρνηση, προκειμένου να θεσμοθετήσει νομικά τις διεκδικήσεις της, τις περιέλαβε σε νομοσχέδιο υπό την ονομασία «Νόμος για τις Θαλάσσιες Ζώνες Δικαιοδοσίας», το οποίο αναμένεται να κατατεθεί εντός του Ιουνίου 2026 στη «Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση» προς επεξεργασία και ψήφιση. Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες ο νέος νόμος θα παρέχει στον εκάστοτε Πρόεδρο της Τουρκίας τη δυνατότητα:

  1. Να ανακηρύσσει μονομερώς Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) έως και τα 200 ναυτικά μίλια.
  2. Να καθορίζει το πλαίσιο για τη διενέργεια ερευνών, εξορύξεων καθώς και τη δημιουργία θαλάσσιων πάρκων στις περιοχές που διεκδικεί η Τουρκία.
  3. Να προπαρασκευάζει το έδαφος για την κατάθεση συντεταγμένων και χαρτών που αποτυπώνουν τις τουρκικές διεκδικήσεις, αγνοώντας την επήρεια των ελληνικών νησιών.
  4. Να αποκλείει το δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. 

Και τώρα τι ;

Η ψήφιση του τουρκικού νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα» δεν παράγει δίκαιο και στερείται οποιασδήποτε νομιμότητος, αλλά θα προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην Ελλάδα.

  1. Η Τουρκία θα δύναται να κρίνει παράνομη κάθε ελληνική ή κυπριακή δραστηριότητα (π.χ. πόντιση καλωδίων, θαλάσσια πάρκα, οικόπεδα φυσικού αερίου) σε περιοχές που ο νόμος θα ορίζει ότι υπάγονται στην «τουρκική δικαιοδοσία».
  2. Η απειλή πολέμου σε περίπτωση επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια αποκτά πλέον νομική μορφή εντός του τουρκικού δικαίου.
  3. Η αυξημένη κινητικότητα για την επιβολή των «συνόρων» της Γαλάζιας Πατρίδας αυξάνει την πιθανότητα ενός ατυχήματος, μίας κρίσεως ή ακόμα και μιας στρατιωτικής συρράξεως, καθόσον οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόζουν τον νόμο.
  4. Η ρητορική των «ήρεμων νερών» και των διακηρύξεων φιλίας επί της ουσίας καταργείται.
  5. Η Τουρκία θα χρησιμοποιεί τον νόμο αυτό ως επιχείρημα σε διεθνείς οργανισμούς (π.χ. ΝΑΤΟ, ΟΗΕ) για να γκριζάρει την ελληνική κυριαρχία, υποστηρίζοντας ότι προστατεύει τη δική της «νόμιμη» επικράτεια.
  6. Οποιαδήποτε μελλοντική τουρκική κυβέρνηση θα δεσμεύεται από τον εσωτερικό νόμο, καθιστώντας αδύνατη κάθε διπλωματική υποχώρηση ή συμβιβασμό με βάση τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θαλάσσης [UN Convention for the Law of Sea (UNCLOS)].
  7. Η Τουρκία δεν θα μπορεί να προσφύγει σε διεθνές δικαστήριο με συνυποσχετικό που αντιτίθεται στην εθνική της νομοθεσία. 

Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα

Θα μπορούσαμε να επιλύσουμε τις διαφορές μας με την Τουρκία μέσω της διπλωματικής οδού. Η αποτελεσματικότητα της διπλωματίας είναι άμεσα συνδεδεμένη με την συνολική ισχύ της χώρας, βασική συνιστώσα της οποίας αποτελούν οι Ένοπλες Δυνάμεις της. Η διατήρηση ετοιμοπόλεμου στρατεύματος είναι διαδικασία επίπονη, δαπανηρή, χρονοβόρα και όχι ιδιαίτερα δημοφιλής.

Τα εθνικά θέματα απαιτούν εθνική συναίνεση, ειδάλλως γίνονται εύκολα αντικείμενο δημαγωγικής εκμεταλλεύσεως για ψηφοθηρικούς κυρίως λόγους, από όσους αγνοούν τα δεδομένα, υπεραπλουστεύουν τις συνέπειες, αρέσκονται στην συνθηματολογία, ασπάζονται το μύθο και απορρίπτουν το γεγονός.

Η χαλάρωση του πατριωτικού αισθήματος ελαττώνει σημαντικά τις πιθανότητες νίκης. Η διατήρηση και τόνωση της πατριωτικής φλόγας αποτελεί πρωταρχικό καθήκον των γονέων, των δασκάλων και της πνευματικής ηγεσίας της χώρας. Κυρίως όμως αποτελεί καθήκον των κυβερνώντων.

Στον πόλεμο δεν υπάρχει υποκατάστατο της νίκης, η οποία κατακτάται με την υπέρβαση των ορίων της ανθρώπινης αντοχής. Κανένας πόλεμος δεν κερδίζεται χωρίς πίστη εις την τελική νίκη. «Ηττημένος είναι μόνο εκείνος ο οποίος αποδέχεται την ήττα του».

Η ελευθερία της Ελλάδος δεν μας παραχωρήθηκε, αλλά κατακτήθηκε με πράξεις αυτοθυσίας και γενναιότητας των προγόνων μας, που είχαν όλες ένα κοινό χαρακτηριστικό: την περιφρόνηση προς τον θάνατο.

Η υπεράσπιση των εθνικών μας συμφερόντων αποτελεί αποκλειστικά δική μας ευθύνη. Έχουμε την ιερά υποχρέωση να υπερασπισθούμε την Ελλάδα με το ίδιο θάρρος που επέδειξαν οι προπάτορές μας, μη δειλιάζοντας προ της υπέρτατης θυσίας. Και όπως έγραψε ο Ανδρέας Κάλβος [17] (1792–1869) εις την 4η Ωδή «Προς τον Ιερόν Λόχον»: 

Ἂλλ’ ἄν τις ἀπεθάνη
διὰ τὴν πατρίδα, ἡ μύρτος
εἶναι φύλλον ἀτίμητον
καὶ καλὰ τὰ κλαδιά
τῆς κυπαρίσσου. 

Στο ερώτημα «Πόση Τουρκία χωράει στο Αιγαίο;» η απάντηση είναι: «Τόση, όση εμείς της επιτρέψουμε».

 

Αντιστράτηγος Ιωάννης Κρασσάς

Ιούνιος 2026

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Ο Ηλίας Βενέζης [1904–1973 (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Ηλία Μέλλου)] υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες πεζογράφους της «Γενιάς του ’30» και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το έργο του σφραγίστηκε ανεξίτηλα από το τραύμα της Μικρασιατικής Καταστροφής, την αιχμαλωσία του στα τουρκικά τάγματα εργασίας και τον ξεριζωμό του προσφυγικού ελληνισμού.

[2] Σύμφωνα με το μύθο, ο υιός του Αιγέα Θησέας ταξίδεψε στην Κρήτη ως ένας από τους 14 νέους που στέλνονταν ως φόρος αίματος στον βασιλιά Μίνωα. Με τη βοήθεια της Αριάδνης, η οποία του έδωσε τον περίφημο Μίτο (νήμα), εισήλθε στον Λαβύρινθο, φόνευσε τον Μινώταυρο και κατόρθωσε να εξέλθει. Υποσχέθηκε στον πατέρα του, ότι αν επέστρεφε νικητής, το πλοίο του θα είχε λευκά πανιά αντί για μαύρα. Ο Θησέας νίκησε το τέρας, αλλά ξέχασε να αλλάξει τα πανιά. Ο Αιγέας, που περίμενε στο Σούνιο, είδε τα μαύρα πανιά, πίστεψε ότι ο γιος του ήταν νεκρός και από την απόγνωσή του έπεσε στη θάλασσα, η οποία έκτοτε ονομάστηκε Αιγαίο Πέλαγος.

[3] Ο Θησέας είναι ο κορυφαίος ήρωας της Αθήνας, αντίστοιχος του Ηρακλή για την Πελοπόννησο, και οικιστής της πόλης των Αθηνών. Το όνομά του συνδέεται άρρηκτα με τη δημιουργία του αθηναϊκού  κράτους, τη δημοκρατία και τη ναυτική κυριαρχία στο Αιγαίο Πέλαγος. Στο ταξίδι του από την Τροιζήνα (όπου μεγάλωσε) προς την Αθήνα, απήλλαξε τη περιοχή από επικίνδυνους ληστές και τέρατα, όπως ο Περιφήτης, ο Σίνης, η Φαιά, ο Σκίρωνας, ο Κερκύονας και ο Προκρούστης. Ως βασιλιάς της Αθήνας, ένωσε τους διάσπαρτους δήμους της Αττικής σε ένα ενιαίο κράτος με κοινή πρωτεύουσα την Αθήνα.

[4] Οι Οθωμανοί υιοθέτησαν την αραβική ονομασία «al-Yūnān». Οι Πέρσες πριν από τους Άραβες είχαν ονομάσει τους Έλληνες της Μικράς Ασίας «Yauna» (Ιάονες / Ίωνες).

[5] Στις 24 Ιουλίου 1923 υπογράφηκε στην Λωζάνη της Ελβετίας η ομώνυμη συνθήκη, η οποία έθεσε επίσημα το τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας και καθόρισε τα σύγχρονα σύνορα μεταξύ της Ελλάδος και της Τουρκίας. Κύριοι διαπραγματευτές ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Ισμέτ Ινονού.

[6] Η Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων (10 Φεβρουαρίου 1947) συνιστά το κορυφαίο διπλωματικό γεγονός για τη μεταπολεμική Ελλάδα, καθώς με αυτήν παραχωρήθηκαν οριστικά τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα  Η συνθήκη υπογράφηκε μεταξύ των νικητών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και των ηττημένων συμμάχων της Γερμανίας, ανάμεσα στους οποίους ήταν και η Ιταλία.

[7] Σύμβαση για το Δίκαιο της Θαλάσσης

Άρθρο 2. Νομικό καθεστώς της χωρικής θάλασσας, του εναέριου χώρου πάνω από την χωρική θάλασσα και του βυθού και του υπεδάφους του. «Η κυριαρχία του παράκτιου Κράτους εκτείνεται, πέρα από την ηπειρωτική του επικράτεια και τα εσωτερικά του ύδατα, στην παρακείμενη θαλάσσια ζώνη που ορίζεται ως χωρική θάλασσα  Η κυριαρχία αυτή εκτείνεται και στον εναέριο χώρο πάνω από την χωρική θάλασσα καθώς και στο βυθό και υπέδαφός της».

Άρθρο 3. Εύρος της χωρικής θάλασσας. Κάθε Κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος της χωρικής του θάλασσας. Το εύρος αυτό δεν υπερβαίνει τα 12 ναυτικά μίλια, μετρούμενα από γραμμές βάσεως καθοριζόμενες σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση.

[8] Ορισμός της Υφαλοκρηπίδας. Η υφαλοκρηπίδα ενός παράκτιου Κράτους αποτελείται από το θαλάσσιο βυθό και το υπέδαφος του που εκτείνεται πέραν της χωρικής του θάλασσας καθ’ όλη την έκταση της φυσικής προέκτασης του χερσαίου του εδάφους μέχρι του εξωτερικού ορίου του υφαλοπλαισίου ή σε μια απόσταση 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράτε το πλάτος της χωρικής θάλασσας, όπου το εξωτερικό όριο του υφαλοπλαισίου δεν εκτείνεται μέχρι αυτή την απόσταση.

[9] Άρθρο 56. Δικαιώματα, δικαιοδοσίες και υποχρεώσεις του παράκτιου Κράτους στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη(ΑΟΖ). Στην αποκλειστική οικονομική ζώνη το παράκτιο κράτος έχει κυριαρχικά δικαιώματα που αποσκοπούν στην εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πόρων, ζωντανών ή μη, των υπερκειμένων του βυθού της θάλασσας υδάτων του βυθού της θάλασσας και του υπεδάφους αυτού, ως επίσης και  με άλλες δραστηριότητες για την οικονομική εκμετάλλευση και εξερεύνηση της ζώνης όπως η παραγωγή ενέργειας από τα ύδατα, τα ρεύματα και τους ανέμους.

Άρθρο 57. Εύρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Η αποκλειστική οικονομική ζώνη δεν εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράτε το εύρος της χωρικής θάλασσας.

[10] Εθνικός εναέριος χώρος ονομάζεται ο χώρος που εκτείνεται πάνω από την επικράτεια ενός κυρίαρχου κράτους μέχρι το διάστημα, στην οποία περιλαμβάνονται και τα χωρικά ύδατα. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο τα όρια των χωρικών υδάτων και του εθνικού εναερίου χώρου είναι τα ίδια.

[11] Η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνική κυριότητα σε 18 νησιά με τις παρακείμενες σ’ αυτά βραχονησίδες. Γαύδος-Κουφονήσι-Γαϊδουρονήσι-Διονυσάδες (Κρήτη), Φούρνοι-Θύμαινα (Σάμος), Οινούσσες (Χίος), Αγαθονήσι-Φαρμακονήσι-Αρκιοί-Λεβίθα-Κίναρος (Λέρος), Γυαλί-Καλόλιμνος-Πλάτυ-Ψέριμος (Κως), Σύρνα (Αστυπάλαια), Καλόγηροι (Ψαρά).

[12] Το FIR αφορά τον εναέριο χώρο που περικλείεται από τα ελληνικά χερσαία και θαλάσσια σύνορα, ο οποίος καθορίσθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας [ICAO (International Civil Aviation Organization)], για λόγους ασφαλείας της εναέριας κυκλοφορίας.

[13] Αφορά το καθορισμό των ορίων εντός των οποίων οι χώρες έχουν την αρμοδιότητα για «Ερευνά και Διάσωση (Search and Rescue)»των ατόμων που κινδυνεύουν. Τα όρια συμπίπτουν μ’ αυτά του FIR, ενώ η έρευνα και διάσωση διακρίνεται σε θαλάσσια και εναέρια.

[14] Στις 27 Νοεμβρίου 2019 υπογράφηκε στην Κωνσταντινούπολη το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο μεταξύ της κυβερνήσεως της Τουρκίας και της τότε Κυβερνήσεως Εθνικής Συμφωνίας (GNA) της Λιβύης με έδρα την Τρίπολη. Η συμφωνία θεωρεί ότι τα ελληνικά νησιά Κρήτη, Ρόδος, Κάρπαθος και Κάσος δεν δικαιούνται δική τους υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ και χαράσσει μια κοινή θαλάσσια γραμμή των δύο χωρών. Η Τουρκία βασίζει τη συμφωνία στη θεωρία της ότι τα νησιά έχουν μόνο χωρικά ύδατα, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο.

[15] ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Υπουργείο Εξωτερικών: Ειδικά Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής

[16] Η αντίληψη της Τουρκίας για το Αιγαίο Πέλαγος: Türkiye's Perception of the Aegean Sea. 

[17] Ο Ανδρέας Κάλβος (1792–1869) είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές του 19ου αιώνος. Μαζί με τον Διονύσιο Σολωμό, αποτελεί έναν από τους δύο κορυφαίους εκπροσώπους της Επτανησιακής Σχολής, αν και το έργο του είναι εντελώς μοναδικό και δεν κατατάσσεται εύκολα σε καμία σχολή.

Ο Ανδρέας Κάλβος.

 ΤΕΛΟΣ