«Δεν είμαστε ούτε με τον αυταρχικό Ερντογάν ούτε με τον γενοκτόνο Νετανιάχου», διαλαλούν οι «προοδευτικοί», ενώ οι τρυφερές αριστερές ψυχούλες αναφέρονται μόνον στον «γενοκτόνο» Νετανιάχου. Για τον Ερντογάν δεν υπάρχει και μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς η Αριστερά έχει μια ιδιόμορφη αντίληψη για την πατρίδα, τη σημαία, τα σύνορα, το εθνικό συμφέρον. Αυτό φαίνεται καθώς μαζεύονται ντάλα—καλοκαίρι για να διαδηλώσουν για τη Γάζα, ενώ σιωπούν για την Κύπρο. Θα μπορούσαν να κάνουν μια φλοτίλα για την Αμμόχωστο ή την Κερύνεια. Συνεπώς, είναι λογικό να προσπερνούν τις τουρκικές προκλήσεις και τις απειλές.
Από την άλλη δε θα πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός πως άπαντες βάλλουν κατά του στενού μας συνεργάτη και εν δυνάμει συμμάχου, του Κράτους του Ισραήλ. Όταν αδιαφορείς για τον τουρκικό αναθεωρητισμό, με μεγάλη ευκολία παρακάμπτεις το εθνικό συμφέρον και βάζεις μπροστά τα ιδεολογήματά σου. Υποστηρίζεις τους
Παλαιστίνιους από τους οποίους μόνον συμφορές γνώρισε η Ελλάδα και πολεμάς το Ισραήλ που, αν χρειαστεί, θα σταθεί δίπλα μας και το οποίο συμμετέχει στο στήσιμο της πολεμικής μας βιομηχανίας. Μια προσπάθεια που αν ευοδωθεί τελικά, θα αναμορφώσει, εν τινι, μέτρω το παραγωγικό μοντέλο της πατρίδας μας.Την Ελλάδα και πάλι θα τη σώσει αυτό το συμπαγές 40%, ένα ποσοστό που συμπίπτει με όσους πολίτες θεωρούν το Ισραήλ φιλική χώρα προς την πατρίδα μας. Κάθε συνετός πολίτης θα ήθελε οι προκλήσεις της Τουρκίας να μείνουν στα χαρτιά και να μη δοκιμαστούν στην πράξη. Εκείνο που δεν αντιλαμβάνονται οι «προοδευτικοί» είναι πως η κατάσταση αν ξεφύγει, δε θα είμαστε μόνοι μας. Πρωτίστως θα έχουμε το Ισραήλ δίπλα μας σε μια συνεργασία πολλαπλών επιπέδων. Να μην ξεχνάμε πως η Συρία μπορεί να είναι το κύριο μέτωπο του Ισραήλ με την Τουρκία, αλλά υπάρχει και αυτό που βρίσκεται στην Βόρεια Κύπρο. Από εκεί απειλούνται όλες οι πόλεις του.
Φυσικά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους φριπαλεστάιν, ιδεοληπτικούς και αργυρώνητους. Όμως, οφείλω να σημειώσω και την αμηχανία ενός τμήματος του «πατριωτικού» χώρου μπροστά στο αεροπορικό κτύπημα του Ισραήλ στη Συρία και στην κλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ερντογάν—Νετανιάχου. Θα περίμενα, ιδιαίτερα από όσους ετοιμάζονται να κατέλθουν στον πολιτικό στίβο, μια ξεκάθαρη θέση, μια δήλωση, καθώς ο τουρκικός επεκτατισμός αποτελεί την κύρια πηγή των ανησυχιών τους. Όμως οι «Γιαμάλ και Εμπαπέ», λαλίστατοι κατά τα άλλα, σιώπησαν.
Αυτή η κυβέρνηση έχει χαράξει μια πορεία την οποία οφείλει να ακολουθήσει με συνέπεια. Έχει κάνει στον τομέα των εξοπλισμών και της εξωτερικής πολιτικής περισσότερα από όσα έχουν κάνει όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις μαζί. Και αντιμετώπισε δύσκολες καταστάσεις. Αυτό το γεγονός προδικάζει πως θα αντιμετωπίσει με επιτυχία και τα ακόμα πιο δύσκολα που έρχονται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου