Κώστα Δημ Χρονόπουλου *
Αρκετοί φίλοι αναγνώστες των άρθρων μου ενδέχεται να με θεωρήσουν ανακόλουθο μετά το σημερινό κείμενο. Θα έχουν δίκιο. Αλλά, δεν γινόταν διαφορετικά. Η έμφυτη χιουμοριστική μου τάση με παρωθεί ενίοτε να παραβαίνω τις αρχές μου. Αρχές που θέλουν να μην ασχολούμαι με τα πολιτικά πρόσωπα. Όμως κάποιες φορές, λένε «Ε! Δεν γίνεται αυτό να το αφήσεις ασχολίαστο , κάτι πρέπει να γράψεις».
Δύο γεγονότα λοιπόν άξια σχολιασμού:
Α) Απρόσμενη η Επίσκεψη στο Άγιο Όρος ;
Παραδοσιακά χιλιάδες πιστοί συρρέουν στο Άγιο Όρος («Α. Ο») για προσευχή και ψυχική ανάταση. Δεν έτυχε να το επισκεφθώ. Από φίλους που πήγαν, άκουσα τα καλύτερα. Δεν είναι ασφαλώς η επίδραση του «Α.Ο» στους επίσκεπτες του μόνον. Είναι η σπουδαία σημασία του και η προσφορά στην Ορθοδοξία, τον Χριστιανισμό. Το έχουν επισκεφθεί , όχι μόνον ένθεοι, αλλά και άθεοι. Το τελευταίο «κρούσμα» σημειώθηκε από Έλληνα τέως Πρωθυπουργό , ο οποίος (αν και άθεος κατά δήλωσή του) εντυπωσιάστηκε, έζησε μια διαφορετική εμπειρία. Έτσι είπε, και δεν έχω λόγους να μην τον πιστέψω, ιδίως όταν έχουμε επίσημα πλέον εισέλθει σε
