Έχω βαρεθεί την γκρίνια και τη «μίρλα» των «μεταρρυθμιστών» του καναπέ. Το γνωρίζω πως η Ελλάδα δεν είναι ούτε η Ιρλανδία ούτε η Πολωνία, ώστε να αναπτύσσεται με τους ίδιους εντυπωσιακούς ρυθμούς. Από αυτό όμως μέχρι να υποστηρίζει κάποιος πως δεν αλλάζει τίποτα και πως είμαστε καταδικασμένοι στην στασιμότητα, η απόσταση είναι μεγάλη.
Τα ελληνικά ναυπηγεία αποτελούν ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Μέχρι πριν λίγα χρόνια η Σύρος, η Ελευσίνα και ο Σκαραμαγκάς βρίσκονταν σε παρακμή ή αδράνεια. Σήμερα το Νεώριο Σύρου λειτουργεί κανονικά, η Ελευσίνα επανεκκίνησε τις δραστηριότητές της και προχωρά ακόμη και σε νέες ναυπηγήσεις, ενώ ο Σκαραμαγκάς βρίσκεται σε φάση εκτεταμένων επενδύσεων και αναδιοργάνωσης.
Η αναβίωση των ναυπηγείων δεν αφορά μόνο τις επισκευές πλοίων.
Δημιουργεί χιλιάδες θέσεις εργασίας, ενεργοποιεί δεκάδες βιομηχανικούς κλάδους και επανασυνδέει την ελληνική ναυτιλία με την εγχώρια παραγωγή και μεταποίηση.
Η επαναλειτουργία των ναυπηγείων δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα μετασχηματισμού της ελληνικής οικονομίας. Το ίδιο ισχύει για τις επενδύσεις σε data centers, κόμβους logistics, ενεργειακές υποδομές, σταθμούς LNG και δίκτυα μεταφοράς ενέργειας.
Πρόκειται για επενδύσεις που δεν εξυπηρετούν απλώς την τρέχουσα κατανάλωση, αλλά δημιουργούν παραγωγική δυναμικότητα για τις επόμενες δεκαετίες.
Προχθές μου έλεγε στέλεχος του εμπορικού κλάδου πως στις επαφές με μεγάλη ευρωπαϊκή βιομηχανία ειδών καθαριότητας του έλεγαν πως αισθάνονται την ανάσα του ανταγωνισμού από την Παπουτσάνης η οποία έχει αναγεννηθεί τα τελευταία χρόνια.
Ακόμη πιο ενδεικτική είναι η πορεία των εξαγωγών. Μέσα σε περίπου δεκαπέντε χρόνια, οι εξαγωγές αγαθών αυξήθηκαν από περίπου 20 δισ. ευρώ ετησίως σε περίπου 50 δισ. ευρώ. Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει δρόμο μπροστά της, αλλά η αλλαγή είναι πραγματική και μετρήσιμη.
Για δεκαετίες η ελληνική οικονομία στηριζόταν κυρίως στην κατανάλωση, τον δανεισμό, το εμπόριο, τις κατασκευές κατοικιών και τον τουρισμό. Το μοντέλο αυτό παρήγαγε ανάπτυξη σε ορισμένες περιόδους, αλλά αποδείχθηκε ευάλωτο, καθώς δεν δημιουργούσε αρκετό πλούτο μέσω εξαγωγών, βιομηχανίας και επενδύσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας. Η κρίση της προηγούμενης δεκαετίας ανέδειξε αυτές τις αδυναμίες με τον πιο σκληρό τρόπο.
Σήμερα, χωρίς να έχουν εξαφανιστεί τα προβλήματα, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η οικονομία μετασχηματίζεται. Η Ελλάδα εξελίσσεται σταδιακά σε ενεργειακό και μεταφορικό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα λιμάνια, οι υποδομές φυσικού αερίου και οι νέες επενδύσεις στην τεχνολογία ενισχύουν τη γεωοικονομική της θέση.
Ασφαλώς, ο τουρισμός εξακολουθεί να έχει μεγάλο βάρος, η βιομηχανική βάση παραμένει μικρότερη από εκείνη άλλων ευρωπαϊκών χωρών και η παραγωγικότητα υπολείπεται του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Όμως, για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες, η χώρα δεν επενδύει μόνο στην κατανάλωση του παρόντος αλλά και στην παραγωγή του μέλλοντος.
Λίγη περισσότερη ψυχραιμία και λίγη λιγότερη καταστροφολογία δεν θα έβλαπταν τη δημόσια συζήτηση. Οι αδυναμίες παραμένουν, αλλά η κατεύθυνση δείχνει να αλλάζει. Και αυτό δεν είναι αμελητέο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου