Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» μας, με προβλημάτισε και μου αναθέρμανε τις οδυνηρές εμπειρίες μου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, με κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καμία δική μου ευθύνη, λόγω της σχέση μου με το «κράτος» μας και δη με τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις. Τούτο εκ πρώτης όψεως, σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί με δικούς τους λόγους και σκεπτικό, , αδιαφορώντας αν συμφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση να το ανέχεται αδιαφορώντας!
Η εμπειρία μου, συνίσταται με το «έγκλημά» μου, να επιχειρήσω μια μεσαίου μεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιμέτωπος με το πολύμορφο «Τέρας», που λέγεται δημόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύμφωναμε τους δικούς της όρους και κανονισμούς, αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόμους και κανονισμούς και προπάντων τον αρμόδιο κατά καιρούς Υπουργό.
Συμπέρανα λοιπόν ότι α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτομερώς τι συμβαίνει στο υπουργείο του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει. και β) Η δημόσια διοίκηση, με τους δικούς της κανονισμούς και σκεπτικό, αποτελούν, αν όχι το μοναδικό, τουλάχιστον ένα σημαντικό τμήμα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολμά να τα βάλει με το «Τέρας» αυτό της δημόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει κάποια παρανομία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.
Επειδή τόλμησα, ως μέρος του DNAμου, το οποίο δοκίμασα ως Πλοίαρχος στη μακρόχρονη θαλασσοδαρμένη ζωή μου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόμη και «άγριο Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που μου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά μου, να γράψω για την «Οδύσσεια» που έζησα, ως Ιθακήσιος εμπνεόμενος από τον αξεπέραστο τολμηρό πατριώτη μου Οδυσσέα.
Επιγραμματικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά μου, διότι οι λεπτομέρειες, πρώτον, χρειάζονται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέονεπί της ουσίας της αυθαιρεσίας της δημόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω με λίγα αλλά τεκμηριωμένα λόγια, με την προσδοκία όχι να με υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόμη εκκρεμούσα υπόθεσή μου, διότι αυτή θα την υπερασπιστώ μόνος μου μέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία μας για την ύπαρξη του «Τέρατος» αυτού και να φυλάσσεται αν χρειαστεί.
Η επένδυσή μου, συγχρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατομμυρίων ευρώ, τη μελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση μέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα μόνος μου. Αυτό αποδείχτηκε το μεγάλο μου «λάθος». Διότι ο «ειδικός» που μελετάει και παρακολουθεί την επένδυση μέχρι την λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει κάθε αναφυόμενη δυσκολία ή πρόβλημα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δημόσιας διοίκησης, μικρό ή μεγάλοπρόβλημα, το αντιμετωπίζει ο «ειδικός» με το δικό του γνώριμο τρόπο, με τον οποίο όλα τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι κι η υπόθεση προχωρεί.
Στην περίπτωσή μου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και εκφοβισμό,διότι όσα προβλήματα και δυσκολίες μου προκύψουν ξέρω και μπορώ να τα αντιμετωπίσω.μια πρώτη αντίδραση αρμόδιου υπαλλήλου, είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι όλα προχωρούσαν μετ’ εμποδίων σε ρυθμό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβλημα που παρουσιαζόταν, με γνώση, θέληση, υπομονή και επιμονή, μέχρι που αναγκάστηκαν να μου δώσουν άδεια λειτουργίας. Δεν είχαν όμως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στην Γνωμοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή του αρμόδιου Υπουργού.
Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, με δεδομένη τη συμφωνία, αν όχι σύμπραξη των ανωτέρων τους, στην περίπτωση μη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτομέρειες, όπως στην περίπτωσή μας, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, με βάση των οποίων αντιστοιχεί το ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογημένες έγραφες αντιρρήσεις μας αγνοήθηκαν..
Η ακαταμάχητη «εξουσία» τους, ωςαποκορύφωματης τημωριτικής τους τακτικής, δεν δίστασαν να φθάσουν μέχρι του ακραίου σημείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και απολύτως παράνομα, αλλά με την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαμβάνουν, αντέκρουαν κάθε μας διαμαρτυρία, με έωλα επιχειρήματα και απύθμενο θράσος. Απένταξη σημαίνει ακύρωση της επένδυσης. Προφανώς διαμαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία μέχρι και στον Υπουργό, αλλά και σε κάθε αρμόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσμα!
Με δεδομένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκομίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση μιας επένδυσης, ο αρμόδιος υπουργός, να μην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόμη και την ύπαρξή του. Τούτο από μόνο του,επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο υπουργείο του!
Όταν ένας επόμενος Γενικός Διευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεμελιωμένες διαμαρτυρίες μου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε μέσω Γνωμοδοτικής Επιτροπήςνα αρθεί μεν η απένταξη, αλλά κατά Σολομώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης, δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρμόδιος υπουργός, αλλά ένας επόμενος αρμόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωμοδοτικής Επιτροπής, και εγώ ζητούσα συνεχώς όλη την νόμιμη επιδότηση, το «κύκλωμα» ανησύχησε και μεθόδευσε λύση «ανώνυμης επιστολής» προς την Εισαγγελία Διαφθοράς,διατυπωμένη μεθοδικά ώστε, αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισμός κάθε ανώνυμης επιστολής, ένας μη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύμβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή Δικαστής, να μη δύναται να εξάγει συμπέρασμα. ‘Ετσικατηγορείται για καούργημα ολόκληρη την ιεραρχία της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας, αλλά και εγώ, ως … ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαμαρτυρόμουν συνεχώς και σε κάθε αρμόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό θεωρείται κατάστημα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.
Η συνέχεια θα κριθεί στο Δικαστήριο σύντομα και προκύπτει το προφανές ερώτημα, αν η καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρμόδιο να κρίνει και να αποφασίσει Εκτός και αν ήταν μεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του υπουργείου, να πληρώσει τη νύφητων παρανομιών των υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήματα της συνεπιδότησης, για να αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF,«…να ζητήσει από την υπηρεσία μας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο μιας από τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν με την υπόθεση αυτή, οπότε θα είχε προηγηθείτου ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!
Είμαι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του αρμόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυμεί για λεπτομέρειες και πρόσωπα, ακόμη και δημοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάληψη του δυσμενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.
Ο Πρόεδρος& Δ/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ
Νίκος Αναγνωστάτος
e-mail:nanagnostatos@gmail.com
Τηλ.: 6944628180
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου