Η κατασκευή του αποδίδεται στον Έλληνα μηχανικό Διονύσιο τον Αλεξανδρέα τον 3ο αιώνα π.Χ., ενώ ο Φίλων ο Βυζάντιος το περιγράφει ως «επαναληπτικό καταπέλτη». Σε αντίθεση με τις βαλλίστρες, που απαιτούσαν επαναφόρτωση μετά από κάθε βολή, το πολυβόλος διέθετε μηχανισμό τροφοδοσίας, επιτρέποντας τη γρήγορη εκτόξευση πολλών μεταλλικών βελών σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η λειτουργία του θυμίζει, σε πρωτόγονη μορφή, την αρχή των σύγχρονων αυτόματων όπλων.
Ρωμαϊκές δυνάμεις ενδέχεται να χρησιμοποίησαν ένα αυτοσχέδιο, αλλά αποτελεσματικό είδος αρχαίου πολυβόλου κατά την πολιορκία της Πομπηίας.
Τα ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν προ ημερών στο επιστημονικό περιοδικό Heritage, βασίζονται σε ανάλυση των ίδιων των τειχών της πόλης, τα οποία φέρουν ακόμη τα ίχνη μιας από τις πιο βίαιες στιγμές της ιστορίας της.
Η Πομπηία είναι ευρέως γνωστή για την καταστροφή της από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ., όμως σχεδόν δύο αιώνες νωρίτερα είχε ήδη βιώσει μια εξίσου καθοριστική σύγκρουση. Το 89 π.Χ., στο πλαίσιο των λεγόμενων «Κοινωνικών Πολέμων», η Ρώμη έστειλε στρατεύματα υπό τον στρατηγό Λεύκιο Κορνήλιο Σύλλα για να καταστείλει την εξέγερση των συμμάχων της. Η πολιορκία της Πομπηίας υπήρξε μία από τις πιο σφοδρές επιχειρήσεις της περιόδου, με τις ρωμαϊκές δυνάμεις να επικεντρώνουν τις επιθέσεις τους στα βόρεια τείχη της πόλης, κοντά στις πύλες του Ηρακλείου και του Βεζούβιου.
