Πόση Τουρκία Χωράει στο Αιγαίο;

 

01 Ιουνίου 2026

Από: Αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Κρασσά.

«Το Αιγαίο δεν είναι μονάχα φως και θάλασσα. Μπαίνει μες στις καρδιές των ανθρώπων... Καίει το αίμα. Μπαίνει μες στη μνήμη, κι από τότε τίποτα πια δεν μπορεί να το σβήσει ως την ώρα του θανάτου. Το Αιγαίο σε φωνάζει πάντα και σε καλεί». Από την «Αιολική Γη». Ηλίας Βενέζης[1] (1904-1973). 

Το Αιγαίο Πέλαγος

Το Αιγαίο είναι το μεγαλύτερο ελληνικό πέλαγος με έκταση 240.000 χλμ² και μέγιστο βάθος 3.544 μέτρα (βόρεια-ανατολικά της Κρήτης). Απλώνεται από τη Μακεδονία και τη Θράκη μέχρι την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα από βορρά προς νότο και από τον κορμό της Ελλάδος μέχρι τη Μικρά Ασία, από δυσμάς προς ανατολάς. Η ονομασία του προέρχεται, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, από τον βασιλέα των Αθηνών Αιγέα,[2] πατέρα του Θησέα[3].

Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΔΕΝ ΚΑΗΚΕ ΠΟΤΕ

 

Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος και ο Ιωάννης Ιουστινιάνης

 

13 Μαϊος 2026

Από: Αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Κρασσά

• «Μαρμαρωμένε Βασιλιά πολύ δὲν θα προσμένεις.
• Ἕνα πρωὶ ἀπ’ τὰ νερὰ τοῡ Βόσπορου ἐκεῖ πέρα,
• θὲ νὰ προβάλει λαμπερός, μιᾶς λευτεριᾶς χαμένης
• ὁ ἀσημένιος ἥλιος. Ὤ δοξασμένη μέρα!»

Από το ποίημα του Κωνσταντίνου Καρυωτάκη (1896-1928), «Μαρμαρωμένε Βασιλιά». 

Η Πόλις Εάλω

Την 29^η Μαΐου 1453, ο τελευταίος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Δραγάσης Παλαιολόγος[1] (1404-1453) σφράγισε με τον ηρωικό του θάνατο τη πτώση της Κωνσταντινουπόλεως. Η βία είναι η μαμή της ιστορίας. Η άλωση της Πόλεως από τους Οθωμανούς σήμανε το τέλος του μεσαιωνικού ελληνισμού και την έναρξη της πιο σκληρής περιόδου σκλαβιάς του γένους μας. Ο Κωνσταντίνος αποδείχτηκε αντάξιος των ευθυνών που επωμίσθηκε ως Έλληνας Βασιλεύς και η ιστορία τον αντάμειψε χαρίζοντάς του την αθανασία. 

Η Άφιξη στην Βασιλεύουσα

Ο Κωνσταντίνος αποφάσισε να αμυνθεί της "Βασιλεύουσας" και ουδείς δεν μπορούσε να τον εμποδίσει από την εκτέλεση της ιεράς αποστολής του. Σ’ αυτή την προσπάθεια βρήκε άξιο συμπαραστάτη στο πρόσωπο του Γενουάτη ευγενή Ιωάννη Ιουστινιάνη [1400-1453 (Giovanni Giustiniani )], ο οποίος γεννήθηκε στη Χίο και ανήκε στη μεγάλη εξιταλισθείσα ελληνικής καταγωγής οικογένεια του Αυτοκράτορος του Βυζαντίου Ιουστινιανού (482-565) [2]. Την 26^η Ιανουαρίου 1453 εισήλθε στην Κωνσταντινούπολη με 700 σιδηρόφρακτους στρατιώτες, προς μεγάλη χαρά των κατοίκων της. Το σύνολο των ικανών προς μάχη

Ο ΧΡΥΣΟΥΣ ΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ - ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΙΝΟΣ

 

Π Ε Ρ Ι Κ Λ Η Σ: Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ «ΧΡΥΣΟΥ ΑΙΩΝΑ» ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 Γράφει ο Σπίνος Κωνσταντίνος

 Το 469 π.Χ γίνεται ένα σημαντικό γεγονός. Εκλέγεται άρχοντας των Αθηνών ο Περικλής, πολιτικός που είχε ένα όραμα. Να κάνει την Αθήνα Πρωτεύουσα του Κόσμου. Ένα όραμα που ήταν δύσκολη η πραγμάτωσή του γιατί είχε να κυβερνήσει  ένα ανήσυχο συχνά άστατο και πάντα εριστικό όχλο.

Τον 5ο αιώνα π.Χ. υπό την αρχηγία του Περικλή η πόλη των Αθηνών αναπτύσσεται ραγδαία. Η πόλη της Θεάς Αθηνάς θα γνωρίσει την μεγαλύτερη δόξα που θα γνώριζε ποτέ ελληνική πόλη!

Ο Περικλής, είναι αυτός που με την πολιτική του οδήγησε την Αθήνα στον χρυσό αιώνα της άμεσης δημοκρατίας, των γραμμάτων, των τεχνών και του πολιτισμού,

 ΕΔΡΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

 Ο Περικλής υπήρξε μέγας υποστηρικτής της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου. Ως ηγέτης των Αθηνών, με μία σειρά νόμων, υποστήριξε τις λαϊκές μάζες και τις βοήθησε να αποκτήσουν περισσότερα δικαιώματα (π.χ, θέσπισε τη «μισθοφορία» πληρωμή των φτωχότερων πολιτών για τη συμμετοχή τους στα κοινά). Οι βασικές αρχές της Δημοκρατίας διατυπώθηκαν από τον Περικλή στον «Επιτάφιο», ένα αγλάισμα της Δημοκρατίας , που έχει

Πομπηία: Αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαιώνουν τη χρήση του «Πολυβόλου» του Διονυσίου

Η κατασκευή του αποδίδεται στον Έλληνα μηχανικό Διονύσιο τον Αλεξανδρέα τον 3ο αιώνα π.Χ., ενώ ο Φίλων ο Βυζάντιος το περιγράφει ως «επαναληπτικό καταπέλτη». Σε αντίθεση με τις βαλλίστρες, που απαιτούσαν επαναφόρτωση μετά από κάθε βολή, το πολυβόλος διέθετε μηχανισμό τροφοδοσίας, επιτρέποντας τη γρήγορη εκτόξευση πολλών μεταλλικών βελών σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η λειτουργία του θυμίζει, σε πρωτόγονη μορφή, την αρχή των σύγχρονων αυτόματων όπλων.

26 Απριλίου 2026 

Ρωμαϊκές δυνάμεις ενδέχεται να χρησιμοποίησαν ένα αυτοσχέδιο, αλλά αποτελεσματικό είδος αρχαίου πολυβόλου κατά την πολιορκία της Πομπηίας.

Τα ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν προ ημερών στο επιστημονικό περιοδικό Heritage, βασίζονται σε ανάλυση των ίδιων των τειχών της πόλης, τα οποία φέρουν ακόμη τα ίχνη μιας από τις πιο βίαιες στιγμές της ιστορίας της.

Η Πομπηία είναι ευρέως γνωστή για την καταστροφή της από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ., όμως σχεδόν δύο αιώνες νωρίτερα είχε ήδη βιώσει μια εξίσου καθοριστική σύγκρουση. Το 89 π.Χ., στο πλαίσιο των λεγόμενων «Κοινωνικών Πολέμων», η Ρώμη έστειλε στρατεύματα υπό τον στρατηγό Λεύκιο Κορνήλιο Σύλλα για να καταστείλει την εξέγερση των συμμάχων της. Η πολιορκία της Πομπηίας υπήρξε μία από τις πιο σφοδρές επιχειρήσεις της περιόδου, με τις ρωμαϊκές δυνάμεις να επικεντρώνουν τις επιθέσεις τους στα βόρεια τείχη της πόλης, κοντά στις πύλες του Ηρακλείου και του Βεζούβιου.

Ένας «Αχρείαστος Πόλεμος»

02 Απριλίου 2026

Από: Αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Κρασσά

«Αφιερώνω το παρόν άρθρο στη μνήμη της μητέρας μου, που μας άφησε στις 22 Μαρτίου 2026.»

«Η τέχνη του πολέμου είναι απλή και εκτελεστή και προϋποθέτει ορθή κρίση. Για να γίνει αντιληπτό το νόημα του πολέμου απαιτείται η ανάλογη πείρα». Ναπολέων Βοναπάρτης (1769–1821).

Ο Ουίνστων Τσώρτσιλ[1] (1874-1965) στον πρόλογο των απομνημονευμάτων του, χαρακτήρισε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (Β΄ΠΠ) ως τον «Αχρείαστο Πόλεμο» (The Unnecessary War). Ο Β΄ΠΠ προκάλεσε το θάνατο 80 εκατομμύριων ανθρώπων[2] και άλλαξε το ρου της ιστορίας. Ο Βρεττανός πολιτικός θεώρησε ότι η αδράνεια του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας στον επανεξοπλισμό της Γερμανίας επέτρεψε την έκρηξή του. Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, η έναρξη του πολέμου των ΗΠΑ και του

ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΚΟΥΝΑΞΑ 3 Σεπτεμβρίου 401 π.Χ

 

Η μάχη στα Κούναξα της Βαβυλώνας το 401 π.Χ. αποτελεί μια από τις πλέον κοσμοϊστορικές συγκρούσεις της παγκοσμίου ιστορίας. Παραλλήλως όμως αποτελεί και μια από τις μεγαλύτερες νίκες των Ελλήνων, εναντίον των Περσών.  Είναι μια ιδιάζουσα μάχη, όπου τα ελληνικά στρατεύματα πέτυχαν δύο περίλαμπρες νίκες εναντίον των Περσών, μέσα στο κέντρο της αχανούς Περσικής Αυτοκρατορίας, χωρίς να πολεμήσουν!!!

Δεκατρείς χιλιάδες Έλληνες ανάμεσά τους 300 οπλίτες και 300 πελταστές Μεγαρείς με αρχηγό τον Πασίωνα, ξευτέλισαν μια αυτοκρατορία των εκατομμυρίων στρατιωτών, και απέδειξαν ότι η Περσική Αυτοκρατορία ήταν μια Αυτοκρατορία με γυάλινα πόδια. 

ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ - ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΙΝΟΣ

 

ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΔΕΡΒΙΖΙΑΝΑ Η συντομότερη μάχη της παγκόσμιας ιστορίας

   

Γράφει ο Σπίνος Κωνσταντίνος

Τα Δερβίζιανα κατά την Τουρκοκρατία

Η μάχη στα Δερβίζιανα των Ιωαννίνων, είναι μοναδική στα παγκόσμια χρονικά της Πολεμικής Ιστορίας. Είναι η πιο βραχύβια μάχη που έγινε ποτέ. Σε χρόνο ολίγων δευτερολέπτων ο Μάρκος Μπότσαρης με τους Σουλιώτες του εξόντωσαν περίπου 400 Τούρκους. Ο τρόπος που οργανώθηκε και διεξήχθη η μάχη την κατατάσσει ως μοναδική στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία.

Ο Χριστιανικός πληθυσμός που διαβιούσε στο χωριό Δερβίζιανα κατά την διάρκεια της υπόταξης των Ελλήνων υπό τον τουρκικό ζυγό, για άγνωστους λόγους, είχε απαρνηθεί τον Χριστιανισμό και δεχτεί την Οθωμανική θρησκεία, καθώς επίσης ήταν υπό την προστασία των Οθωμανών. Επιπλέον, το χωριό είχε μετατραπεί σε έναν φιλόξενο τόπο για τους Οθωμανούς, καθώς οι κάτοικοι αναμίχτηκαν μαζί τους και έτσι προέκυψαν πολλοί Τούρκοι μιγάδες.

Με τους Αμερικανό-ισραηλινούς ή το Ιράν και τη Γάζα;

 

Κώστας Στούπας

06/03/2026 

Αν ακούγαμε τους αριστερούς τα σύνορα της χώρας σήμερα θα ήταν λίγο παραπάνω από το Βόλο, η Καβάλα θα ανήκε στην Βουλγαρία και τα νησιά του Αιγαίου στην Τουρκία.

Το 1940 όταν εισέβαλαν οι χώρες του Άξονα στην Ελλάδα, την μοίρασαν σε κατοχικές ζώνες μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας και Βουλγαρίας. Ο στόχος ήταν να τη διαμελίσουν. Η αριστερά μέχρι το Καλοκαίρι του ’41 που ο Χίτλερ επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ και ακύρωσε τη συμμαχία με τον Στάλιν, υποστήριζε τις θέσεις της ΕΣΣΔ.

Αργότερα όταν οι δυνάμεις του Άξονα ηττήθηκαν και αποχώρησαν από την Ελλάδα οι δυνάμεις της Αριστεράς πολέμησαν για να αποσπαστεί η Μακεδονία και να συμμετάσχει ανεξάρτητα σε κάποια βαλκανική σοσιαλιστική ομοσπονδία.

Αν είχαν κερδίσει τον εμφύλιο,  η Ελλάδα σήμερα θα ήταν μισή σε έκταση και πληθυσμό.

Οι 200 της Καισαριανής ήταν ήρωες, αλλά όχι επειδή ήταν κομμουνιστές

 

Σοφία Βούλτεψη

22/02/2026 

Στην Ελλάδα ο εμφύλιος πόλεμος ξεκίνησε με ευθύνη της κομμουνιστικής αριστεράς και συνεχίστηκε μετά τη μεταπολίτευση με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ («ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά») και του ΣΥΡΙΖΑ («ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν»).  Δυστυχώς συνεχίζεται και σήμερα, αν και φέτος κλείνουν 80 χρόνια από την έναρξη του εμφυλίου πολέμου (31/3/1946). Και μάλιστα με αφορμή τις συγκλονιστικές φωτογραφίες από τη ματωμένη πρωτομαγιά στην Καισαριανή που κατέληξαν να διχάσουν αντί να ενώσουν.

Ο εμφύλιος δεν συνεχίζεται μόνο με την ακραία διχαστική ρητορική και με βιαιοπραγίες, όπως αυτές που παρακολουθήσαμε στο νοσοκομείο της Νίκαιας κατά του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη. Συνεχίζεται και με την ιδεοληπτική και άκαμπτη στάση του ΚΚΕ (ου μην, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, των παραφυάδων του και του πρώην αρχηγού του Αλέξη Τσίπρα), που επιμένει πως μόνο οι κομμουνιστές αντιστάθηκαν στο ναζισμό.

Στην πραγματικότητα, αυτό επιτυγχάνεται με τη συγγραφή (από το ΚΚΕ) λευκών σελίδων στην Ιστορία, όπως αυτές για το σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ, τη σφαγή του Κατίν, την εγκατάλειψη των Ποντίων στις ορέξεις του Κεμάλ και του Τοπάλ Οσμάν, τα εκατομμύρια θύματα του Στάλιν, τα γκουλάγκ, τα ψυχιατρεία, τα πογκρόμ και τους μαζικούς εκτοπισμούς (κυρίως των Ποντίων) στη Σιβηρία.

ΙΜΠΡΑΗΜ ΠΑΡΓΑΛΗΣ ΠΑΣΑΣ: Το ελληνόπουλο που έγινε πρωθυπουργός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οδήγησε τους Οθωμανούς έξω από την Βιέννη

 

Η πειρατεία είναι ένα παμπάλαιο και διαχρονικό φαινόμενο. Τον 15^ο και 16^ο αιώνα γνώρισε μεγάλη άνθηση μιας και οι θαλάσσιοι δρόμοι έγιναν έρμαιο των κάθε είδους Σαρακηνών, Αλγερινών, Φράγκων, Τούρκων, και Τυνήσιων πειρατών. Με συχνές επιδρομές στην Μεσόγειο, ο πειρατικός τους στόλος έπιπτε σαν ακρίδα στα Ελληνικά νησιά και στις παραθαλάσσιες πόλεις, με κύριο στόχο την λεηλασία των περιουσιακών στοιχείων των κατοίκων και την σύλληψη κυρίως νεαρών παιδιών, τους οποίους πουλούσαν στα σκλαβοπάζαρα κυρίως της Μπαρμπαριάς. Ήταν τότε που οι ελληνικές θάλασσες βρισκόταν στο έλεος της πειρατείας.

Σε μια πειρατική επιδρομή στις ακτές της Πάργας, παραθαλάσσια ελληνική κωμόπολη στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πρεβέζης της άλλοτε επαρχίας Μαργαριτίου, ανάμεσα στα λάφυρα των πειρατών ήταν και ο εξαετής Θεόφιλος, ο οποίος προοριζόταν να πουληθεί για σκλάβος. Ήταν το ελληνόπουλο που σε ηλικία 29 μόλις ετών έγινε Μέγας Βεζίρης (Πρωθυπουργός) της απέραντης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την οποία κυβέρνησε με σιδερένια πυγμή επί 14 χρόνια (1522- 1536) και πολέμησε συνεχώς στο πλευρό του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή, που οδήγησε τα Οθωμανικά στρατεύματα έξω από την Βιέννη απειλώντας ολόκληρη την Ευρώπη. 

Το Κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935

 

03 Φεβρουαρίου 2026

 Από Αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Κρασσά

«Ἑλενίτσα οἱ μεγάλοι μάστοροι κάνουν τὰ μεγάλα λάθη». Ο Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936) προς την σύζυγο του Έλενα[1] (1874-1959) μετά την αποτυχία του κινήματος της 1^ης Μαρτίου 1935. 

Το Κίνημα

Την 20:30 της 1^ης Μαρτίου 1935, από το πυροβολείο του Λυκαβηττού ρίχθηκαν τρείς κανονιοβολισμοί, με τους οποίους τέθηκαν σε επιφυλακή οι στρατιωτικές μονάδες των Αθηνών. Αιτία του συναγερμού υπήρξε η έκρηξη στρατιωτικού κινήματος βενιζελικών αξιωματικών προς ανατροπή της κυβερνήσεως Παναγή Τσαλδάρη[2] (1868-1936). Το κίνημα προπαρασκευάσθηκε και πραγματοποιήθηκε υπό τις άμεσες οδηγίες και τις ευλογίες του

ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΣΙΝΩΠΕΥΣ 404-323 π.Χ)

 

 

«ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΖΗΤΩ»

Ποτέ άλλοτε στη ιστορία της ανθρωπότητας η παροιμιώδης ρήση του Κυνικού φιλοσόφου Διογένη «Άνθρωπον Ζητώ», δεν ήταν τόσο επίκαιρη όσο σήμερα. Κι αυτό, όχι γιατί οι άνθρωποι είναι σήμερα χειρότεροι απ’ ότι ήταν τον 4^ο και 3^ο αιώνα π.Χ. , αλλά διότι στην εποχή μας η συνειδητοποίηση της επιτακτικής ανάγκης ύπαρξης Ανθρώπων σε κάθε τομέα της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής είναι σχεδόν καθολική. Άνθρωπο ζητούμε απεγνωσμένα στην εθνική και διεθνή πολιτική σκηνή που να βάλει κάποια τάξη στο χάος που επικρατεί παντού. Και ζητούμε άνθρωπο στη Δημόσια Διοίκηση, στον τομέα της Υγείας, στην Παιδεία, στην μικρή κοινωνία που ζούμε, στην πολυκατοικία μας, στην παρέα μας και ακόμα και μέσα στην οικογένειά μας, που είναι η μικρογραφία της κοινωνίας.

Σαν τον Διογένη όλοι εμείς, κρατώντας  νοερά το δικό μας φανάρι, ψάχνουμε για Άνθρωπο με όλη τη σημασία της λέξης, Άνθρωπο με ανθρωπιά, με κοινό νου, με χαρακτήρα, με ηθικές αρχές και αξίες, με υψηλούς στόχους και ιδανικά, με αυτοσεβασμό και φιλότιμο.

Το θλιβερό βέβαια είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δε

Α Ν Τ Ι Γ Ο Ν Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

 

 « Η Αντιγόνη στέκει πολύ ψηλά για να την ξεχωρίσει ένα βλέμμα προσηλωμένο στο χώμα. Η Αντιγόνη μπορεί να μιλά για κατάλυση του μίσους, μπορεί και μιλά για αγάπη, την ώρα που όλα τραντάζονται γύρω της, την ίδια ώρα που την σέρνουν στο θάνατο. Η Αντιγόνη μπορεί και πατά το θάνατό της, και μέσα από το μνήμα της αναβλύζει η ζωή».

«Η Αντιγόνη ξεπέρασε το σκοτάδι του νου μου και μ’ έκανε μαχητή της ζωής. Σ’ ένα αγώνα, που δεν ξεπερνιέται, δεν αναστέλλεται, δεν θαμπώνει, αλλά διαρκώς δυναμώνει, γιατί είναι αγώνας προσφοράς, γιατί περικλείει όλα τα ιδανικά του Ανθρώπου, αποπνέει αρετή, λεβεντιά και ελευθερία, χτίζει πολιτισμό, ακουμπά οράματα. Γιατί βασίζεται στην αυτοθυσία, στον αλτρουισμό, αναδεικνύοντας όλα τα αποθέματα της ψυχής, που κάθε άνθρωπος διαθέτει και δικαιούται να εκφράζει. Αρκεί να του δείξουμε το δρόμο, με την παιδεία που γίνεται πράξη, με την πράξη που γίνεται βίωμα, με το βίωμα που δημιουργεί ήθη, με τα ήθη που φτιάχνουν πολιτισμό. Και σίγουρα, δεν υπάρχει

Η Μάχη της Κονίτσης (25 Δεκεμβρίου 1947-7 Ιανουαρίου 1948)

 

10 Δεκεμβρίου 2025

Από: Αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Κρασσά

« Ἡ συναδἐλφωσις ἀξιωματικῶν καὶ στρατιωτῶν εἶναι συγκινητική. Ο λοχαγός Κρασσᾶς θεᾶται μεταφέρων βαρέως τραυματίαν στρατιώτην του εἰς θέσιν ἀπυρόβλητο. Ὁ τελευταῖος ἀναλύεται σε λυγμούς καὶ τὸν ἀποκαλεῖ «πατέρα μου…». Ἀπὸ τὸ ἄρθρο τοῦ Νίκου Καλημέρη μὲ τίτλο «ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΗΣ ΚΟΝΙΤΣΗΣ, (Η ΕΠΟΠΟΙΪΑ ΤΗΣ 43^ΗΣ τΑΞΙΑΡΧΙΑΣ), στὸ φύλλο τῆς ἐφημερίδος «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» τῆς 15ης Ἰανουαρίου 1948 [1]. Αφιερώνω το άρθρο στη μνήμη του πατέρα μου Αντιστράτηγου Βασιλείου Κρασσά (1917-2006), ΣΣΕ Τάξεως 1939, ο οποίος πολέμησε στη «Μάχη της Κονίτσης» ως Διοικητής Λόχου του 527 Τάγματος Πεζικού της 43^ης Ταξιαρχίας ΠΖ. 

Μετά την Απελευθέρωση ο Αλληλοσπαραγμός

 

Την 4^η του μηνός Βοηδρομιώνος (27 Αυγούστου) του 479 π.Χ. έλαβε χώρα η θρυλική μάχη των Πλαταιών, όπου διακρίθηκαν για την γενναιότητά τους 3.000 Μεγαρείς πολεμιστές. Η αποφασιστική νίκη των Ελληνικών δυνάμεων στην μάχη των Πλαταιών σήμανε το τέλος της περσικής εισβολής στην Ελλάδα, που είχε απειλήσει να σβήσει το εκκολαπτόμενο δημοκρατικό πείραμα των ελληνικών πόλεων-κρατών.

Δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική νίκη. Ήταν μια καθοριστική στιγμή στην ιστορία της Ελλάδας και του ευρύτερου μεσογειακού κόσμου. Η ήττα του στρατού του Μαρδόνιου ουσιαστικά τερμάτισε τις περσικές φιλοδοξίες στην Ελλάδα και εξασφάλισε την ελληνική ανεξαρτησία. Η νίκη επέτρεψε την άνθηση του κλασικού ελληνικού πολιτισμού, ο οποίος θα είχε αξιοσημείωτα επιτεύγματα στη φιλοσοφία, την τέχνη, την επιστήμη και την πολιτική. Τα ιδανικά της δημοκρατίας, που αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά στην Αθήνα, θα επηρέαζαν τελικά την πολιτική σκέψη σε όλο τον κόσμο

Η ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΞΕΡΞΗ

Ο Ξέρξης βλέποντας το όνειρό του που θέριεψε με άμετρες φιλοδοξίες, φρούδες υποσχέσεις και ψεύτικες ελπίδες ο Μαρδόνιος για την κατάκτηση της Ελλάδος να βυθίζεται στα νερά της Σαλαμίνας, αποφασίζει να επιστρέψει στην Περσία. Πίσω του άφησε τον Μαρδόνιο με 300.000 επιλεγμένο στρατό και 1.000 αξιόμαχους ιππείς με σκοπό να κυριεύσουν την Ελλάδα. Αυτός αποφασίζει να περάσει το χειμώνα στη φιλική του  Θεσσαλία, να ανασυντάξει το στρατό του και την άνοιξη να εξαπολύσει τη μεγάλη επίθεση.

Τα Δεινά της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

 

01 Δεκεμβρίου 2025

Από: Αντιστράτγο ε.α. Ιωάννη Κρασσά

«Πόλη τῆς φοβέρας, μοιάζεις μὲ φέρετρο, ποὺ το πέταξε ἡ θύελλα στὴν ἄβυσσο». Κσίστοφ Μπατσίνσκι[1] (1921-1944), 23άχρονος Πολωνός ποιητής που σκοτώθηκε κατά την εξέγερση της Βαρσοβίας (Αύγουστος–Οκτώβριος 1944). 

Αὐτοὶ ποὺ «Ἤρξαντο Χειρῶν Ἀδίκων»

Το Σύμφωνο μη Επιθέσεως  Την 23^η Αυγούστου 1939, οι Υπουργοί Εξωτερικών, της Ναζιστικής Γερμανίας Γιοαχίμ Φον Ρίμπεντροπ[2] (1893-1946) και της Σοβιετικής Ενώσεως Βιατσεσλάβ Μολότωφ.[3] (1890-1986) υπέγραψαν το ομώνυμο σύμφωνο μη επιθέσεως μεταξύ των χωρών τους.

Η Έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Την 1^η Σεπτεμβρίου 1939 η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία εκ δυσμών, με 60 μεραρχίες και 6 ταξιαρχίες συνολικής δυνάμεως 1,5 εκατ. ανδρών, ενώ 16 ημέρες αργότερα εισέβαλλε η Σοβιετική ένωση εξ ανατολών, με 33 μεραρχίες και 8 ταξιαρχίες, δυνάμεως 550.000 ανδρών. Η Πολωνία παράταξε 39 μεραρχίες και 16 ταξιαρχίες (950.000 άνδρες). Η 1^η Σεπτεμβρίου 1939 θεωρείται από τους ιστορικούς ως η

Μ Ι Λ Τ Ι Α Δ Η Σ 554 - 489 π.Χ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

 Ο μεγαλοφυής στρατηγός Μιλτιάδης προ της μάχης του Μαραθώνος  σκέφθηκε, ότι αν φρόντιζε το ελληνικό στράτευμα να έχει υψηλό φρόνημα και στο αντίπαλο στράτευμα να επιφέρει τον πανικό, η υπόθεση της νίκης θα ήταν ευκολότερη. Αντιλήφθηκε ότι εάν το «ψυχολογικό στοιχείο» εισαχθεί τεχνηέντως στο πλαίσιο της στρατιωτικής τακτικής, θα διαδραματίσει κυρίαρχο ρόλο στην έκβαση της μάχης. Είναι ο πρώτος στρατηγός στον κόσμο που εισήγαγε τον ψυχολογική μέθοδο στις πολεμικές επιχειρήσεις, την «πανική μανία» ή «πανικού μένους» υπέρ των στρατιωτών του και τον «πανικό τρόμο» ή «πανικό φόβο» στους εχθρού του.

Όπως μας πληροφορεί ο πατέρας της Ιστορία Ηρόδοτος, ο Μιλτιάδης έβλεπε ότι  οι Αθηναίοι στρατηγοί αλλά και στο στράτευμα, το όνομα των Μήδων τους προκαλούσε φόβο και τρόμο. Ένας φόβος δικαιολογημένος , αφού είχαν να αντιμετωπίσουν ένα υπέρτερο σε αριθμό στράτευμα, το οποίο είχε δημιουργήσει μια τεράστια και πανίσχυρη Περσική Αυτοκρατορία που εκτεινόταν από την Ινδία μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος και από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι την Αίγυπτο. Επιπλέον η μη συμμετοχή του εμπειροπόλεμου Σπαρτιατικού στρατού, προκαλούσε πτώση στο ηθικό των