Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΔΕΝ ΚΑΗΚΕ ΠΟΤΕ

 

Ο ΧΡΥΣΟΥΣ ΑΙΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ - ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΙΝΟΣ

 

Π Ε Ρ Ι Κ Λ Η Σ: Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ «ΧΡΥΣΟΥ ΑΙΩΝΑ» ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

 Γράφει ο Σπίνος Κωνσταντίνος

 Το 469 π.Χ γίνεται ένα σημαντικό γεγονός. Εκλέγεται άρχοντας των Αθηνών ο Περικλής, πολιτικός που είχε ένα όραμα. Να κάνει την Αθήνα Πρωτεύουσα του Κόσμου. Ένα όραμα που ήταν δύσκολη η πραγμάτωσή του γιατί είχε να κυβερνήσει  ένα ανήσυχο συχνά άστατο και πάντα εριστικό όχλο.

Τον 5ο αιώνα π.Χ. υπό την αρχηγία του Περικλή η πόλη των Αθηνών αναπτύσσεται ραγδαία. Η πόλη της Θεάς Αθηνάς θα γνωρίσει την μεγαλύτερη δόξα που θα γνώριζε ποτέ ελληνική πόλη!

Ο Περικλής, είναι αυτός που με την πολιτική του οδήγησε την Αθήνα στον χρυσό αιώνα της άμεσης δημοκρατίας, των γραμμάτων, των τεχνών και του πολιτισμού,

 ΕΔΡΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

 Ο Περικλής υπήρξε μέγας υποστηρικτής της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου. Ως ηγέτης των Αθηνών, με μία σειρά νόμων, υποστήριξε τις λαϊκές μάζες και τις βοήθησε να αποκτήσουν περισσότερα δικαιώματα (π.χ, θέσπισε τη «μισθοφορία» πληρωμή των φτωχότερων πολιτών για τη συμμετοχή τους στα κοινά). Οι βασικές αρχές της Δημοκρατίας διατυπώθηκαν από τον Περικλή στον «Επιτάφιο», ένα αγλάισμα της Δημοκρατίας , που έχει

Μυστικά και δόξα των Αρχαίων Ελληνικών Όπλων - ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΙΝΟΣ

ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΚΟΥΝΑΞΑ 3 Σεπτεμβρίου 401 π.Χ

 

Η μάχη στα Κούναξα της Βαβυλώνας το 401 π.Χ. αποτελεί μια από τις πλέον κοσμοϊστορικές συγκρούσεις της παγκοσμίου ιστορίας. Παραλλήλως όμως αποτελεί και μια από τις μεγαλύτερες νίκες των Ελλήνων, εναντίον των Περσών.  Είναι μια ιδιάζουσα μάχη, όπου τα ελληνικά στρατεύματα πέτυχαν δύο περίλαμπρες νίκες εναντίον των Περσών, μέσα στο κέντρο της αχανούς Περσικής Αυτοκρατορίας, χωρίς να πολεμήσουν!!!

Δεκατρείς χιλιάδες Έλληνες ανάμεσά τους 300 οπλίτες και 300 πελταστές Μεγαρείς με αρχηγό τον Πασίωνα, ξευτέλισαν μια αυτοκρατορία των εκατομμυρίων στρατιωτών, και απέδειξαν ότι η Περσική Αυτοκρατορία ήταν μια Αυτοκρατορία με γυάλινα πόδια. 

ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ - ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΙΝΟΣ

 

ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΔΕΡΒΙΖΙΑΝΑ Η συντομότερη μάχη της παγκόσμιας ιστορίας

   

Γράφει ο Σπίνος Κωνσταντίνος

Τα Δερβίζιανα κατά την Τουρκοκρατία

Η μάχη στα Δερβίζιανα των Ιωαννίνων, είναι μοναδική στα παγκόσμια χρονικά της Πολεμικής Ιστορίας. Είναι η πιο βραχύβια μάχη που έγινε ποτέ. Σε χρόνο ολίγων δευτερολέπτων ο Μάρκος Μπότσαρης με τους Σουλιώτες του εξόντωσαν περίπου 400 Τούρκους. Ο τρόπος που οργανώθηκε και διεξήχθη η μάχη την κατατάσσει ως μοναδική στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία.

Ο Χριστιανικός πληθυσμός που διαβιούσε στο χωριό Δερβίζιανα κατά την διάρκεια της υπόταξης των Ελλήνων υπό τον τουρκικό ζυγό, για άγνωστους λόγους, είχε απαρνηθεί τον Χριστιανισμό και δεχτεί την Οθωμανική θρησκεία, καθώς επίσης ήταν υπό την προστασία των Οθωμανών. Επιπλέον, το χωριό είχε μετατραπεί σε έναν φιλόξενο τόπο για τους Οθωμανούς, καθώς οι κάτοικοι αναμίχτηκαν μαζί τους και έτσι προέκυψαν πολλοί Τούρκοι μιγάδες.

ΝΙΚΗΣΑΜΕ ΓΙΑΤΙ ΕΣΤΕΙΛΕ ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ;;;;

 

Στην Χώρα που ανθεί η Φαιδρά πορτοκαλέα και θάλλει η ελαία ακούμε τις καραμπινάτες ηλιθιότητες κάποιων επιπλεόντων φελλών, που έχουν την ικανότητα να μεταλλάσουν το δόλιο ψεύδος σε αλήθεια και σοφία. Κάποια τουρκολάγνα αφασικά μαλάκια και κάποιοι πανεπιστημιακοί σαλταδόροι της ιστορικής εξαπάτησης, που το πτυχίο τους έχει μικρότερη αξία από μια αφίσα των Εξαρχείων, διακινούν εδώ και καιρό την αντίληψη ότι νικήσαμε τους Τούρκους διότι ο σουλτάνος έστειλε άχρηστους στρατηγούς για να καταπνίξουν την επανάσταση.

Αυτό είναι μια απέραντη αρλουμπολογία γιατί στην ελληνική επικράτεια γινόταν τακτικότατα επαναστατικά κινήματα (έγιναν 123 κινήματα μέχρι το 1821) και λογικό είναι ο σουλτάνος να επικεντρώσει τα καλύτερα στρατεύματά του στον ελληνικό χώρο. Κοντολογίς έστειλε στην Ελλάδα τον ανθό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας  για να καταπνίξουν την επανάσταση.

 

Η ΓΕΝΝΑΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΘΡΥΛΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΑΙΩΝ

 Γράφει ο Σπίνος Κωνσταντίνος

 Η Μάχη των Πλαταιών, που διεξήχθη την 27^η Αυγούστου του 479 π.Χ., (κατ’ άλλους την 10^η Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους), αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές εμπλοκές στους Ελληνοπερσικούς πολέμους, μια σειρά συγκρούσεων μεταξύ της αχανούς Περσικής Αυτοκρατορίας και των πόλεων-κρατών της αρχαίας Ελλάδας. Αυτή η μάχη σηματοδότησε το αποκορύφωμα ενός παρατεταμένου αγώνα που είχε δει στιγμές ένδοξου θριάμβου και σχεδόν καταστροφικής ήττας για τους Έλληνες. Η νίκη στις Πλαταιές όχι μόνο εξασφάλισε την ελληνική ανεξαρτησία, αλλά και την επιβίωση του ελληνικού πολιτισμού και των πολιτικών ιδεωδών, που αργότερα θα επηρέασαν βαθιά την πορεία του δυτικού πολιτισμού.  

 Ο Ξέρξης μετά την συντριπτική ήττα του στόλου του στην Σαλαμίνα, φοβούμενος για την ασφάλειά του, αποφασίζει να επιστρέψει το ταχύτερο δυνατόν στην Περσία. Το όνειρό του για την κατάκτηση της Ελλάδος βυθίστηκε για πάντα στον βυθό της Σαλαμίνας.

Ο γαμπρός του Μαρδόνιος, ίσως ο καλύτερος στρατηγός του, ήταν ο πιο

ΙΜΠΡΑΗΜ ΠΑΡΓΑΛΗΣ ΠΑΣΑΣ: Το ελληνόπουλο που έγινε πρωθυπουργός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οδήγησε τους Οθωμανούς έξω από την Βιέννη

 

Η πειρατεία είναι ένα παμπάλαιο και διαχρονικό φαινόμενο. Τον 15^ο και 16^ο αιώνα γνώρισε μεγάλη άνθηση μιας και οι θαλάσσιοι δρόμοι έγιναν έρμαιο των κάθε είδους Σαρακηνών, Αλγερινών, Φράγκων, Τούρκων, και Τυνήσιων πειρατών. Με συχνές επιδρομές στην Μεσόγειο, ο πειρατικός τους στόλος έπιπτε σαν ακρίδα στα Ελληνικά νησιά και στις παραθαλάσσιες πόλεις, με κύριο στόχο την λεηλασία των περιουσιακών στοιχείων των κατοίκων και την σύλληψη κυρίως νεαρών παιδιών, τους οποίους πουλούσαν στα σκλαβοπάζαρα κυρίως της Μπαρμπαριάς. Ήταν τότε που οι ελληνικές θάλασσες βρισκόταν στο έλεος της πειρατείας.

Σε μια πειρατική επιδρομή στις ακτές της Πάργας, παραθαλάσσια ελληνική κωμόπολη στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πρεβέζης της άλλοτε επαρχίας Μαργαριτίου, ανάμεσα στα λάφυρα των πειρατών ήταν και ο εξαετής Θεόφιλος, ο οποίος προοριζόταν να πουληθεί για σκλάβος. Ήταν το ελληνόπουλο που σε ηλικία 29 μόλις ετών έγινε Μέγας Βεζίρης (Πρωθυπουργός) της απέραντης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την οποία κυβέρνησε με σιδερένια πυγμή επί 14 χρόνια (1522- 1536) και πολέμησε συνεχώς στο πλευρό του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή, που οδήγησε τα Οθωμανικά στρατεύματα έξω από την Βιέννη απειλώντας ολόκληρη την Ευρώπη. 

ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΣΙΝΩΠΕΥΣ 404-323 π.Χ)

 

 

«ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΖΗΤΩ»

Ποτέ άλλοτε στη ιστορία της ανθρωπότητας η παροιμιώδης ρήση του Κυνικού φιλοσόφου Διογένη «Άνθρωπον Ζητώ», δεν ήταν τόσο επίκαιρη όσο σήμερα. Κι αυτό, όχι γιατί οι άνθρωποι είναι σήμερα χειρότεροι απ’ ότι ήταν τον 4^ο και 3^ο αιώνα π.Χ. , αλλά διότι στην εποχή μας η συνειδητοποίηση της επιτακτικής ανάγκης ύπαρξης Ανθρώπων σε κάθε τομέα της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής είναι σχεδόν καθολική. Άνθρωπο ζητούμε απεγνωσμένα στην εθνική και διεθνή πολιτική σκηνή που να βάλει κάποια τάξη στο χάος που επικρατεί παντού. Και ζητούμε άνθρωπο στη Δημόσια Διοίκηση, στον τομέα της Υγείας, στην Παιδεία, στην μικρή κοινωνία που ζούμε, στην πολυκατοικία μας, στην παρέα μας και ακόμα και μέσα στην οικογένειά μας, που είναι η μικρογραφία της κοινωνίας.

Σαν τον Διογένη όλοι εμείς, κρατώντας  νοερά το δικό μας φανάρι, ψάχνουμε για Άνθρωπο με όλη τη σημασία της λέξης, Άνθρωπο με ανθρωπιά, με κοινό νου, με χαρακτήρα, με ηθικές αρχές και αξίες, με υψηλούς στόχους και ιδανικά, με αυτοσεβασμό και φιλότιμο.

Το θλιβερό βέβαια είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δε

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Ι !!!

 

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Ι !!!

Κι αν πρέπει να πεθάνουμε για την Ελλάδα,
θεία είν’ η δάφνη! Μια φορά κανείς πεθαίνει.

Υποπλοίαρχε Χριστόδουλε Καραθανάση

Υποπλοίαρχε Παναγιώτη Βλαχάκο

Αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψέ

Υπηρετήσατε την πατρίδα με ήθος και εντιμότητα και επιβεβαιώσατε με την μέχρι θανάτου προσήλωση σας στην εκτέλεση καθήκοντος, την ανδρεία, την φιλοπατρία και την υπευθυνότητα σας!!!

Η θυσία σας τυγχάνει της αναγνωρίσεως όλων των λαών ανά τους αιώνες και αποτελεί τον ορισμό του στρατιωτικού καθήκοντος!!!

Όσα χρόνια κι αν περάσουν θα σας θυμόμαστε και θα σας τιμάμε !!! 

Δ Ε Ν  Ξ Ε Χ Ν Ω !!!

Τα Ίμια αποτέλεσαν μια τραγική στιγμή για την πατρίδα μας. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, ήταν μια επιχείρηση, η οποία είχε σχεδιασθεί από την πλευρά της Τουρκίας μερικούς μήνες νωρίτερα και είχε εμφανείς στόχους στην περιοχή του Ανατολικού Αιγαίου.

Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΣΤΟΝ Α΄ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ

Το θαυμαστό όπλο των αιθέρων, η Πολεμική Αεροπορία, με το δυναμικό παρόν και το λαμπρό μέλλον, έχει να επιδείξει ένα ένδοξο παρελθόν που περιλαμβάνει συνεχείς αγώνες για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας , συμβάλλοντας στην επέκτασή της και προασπίζοντας τα εθνικά μας συμφέροντα.

Όταν τον Οκτώβριο του 1912 ξεκίνησε ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος, η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του πολέμου, αναδεικνύοντας το αεροπλάνο ως πρωτοποριακό πολεμικό μέσο, γράφοντας νέες σελίδες δόξας και ηρωισμού στις δέλτους της ιστορίας μας. Για πρώτη φορά στον κόσμο η Ελληνική Αεροπορία έκανε επιθέσεις σε πλοία από το υδροπλάνο των Μουτούση-Μωραϊτίνη στα Δαρδανέλια, και αναγνωριστικές πτήσεις στη Μακεδονία από τον Αργυρόπουλο.

Η εμφάνιση για πρώτη φορά του ελληνικού αεροπορικού σμήνους, συνέβαλε σοβαρά στην πτώση του ηθικού του αντιπάλου.

Α Ν Τ Ι Γ Ο Ν Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

 

 « Η Αντιγόνη στέκει πολύ ψηλά για να την ξεχωρίσει ένα βλέμμα προσηλωμένο στο χώμα. Η Αντιγόνη μπορεί να μιλά για κατάλυση του μίσους, μπορεί και μιλά για αγάπη, την ώρα που όλα τραντάζονται γύρω της, την ίδια ώρα που την σέρνουν στο θάνατο. Η Αντιγόνη μπορεί και πατά το θάνατό της, και μέσα από το μνήμα της αναβλύζει η ζωή».

«Η Αντιγόνη ξεπέρασε το σκοτάδι του νου μου και μ’ έκανε μαχητή της ζωής. Σ’ ένα αγώνα, που δεν ξεπερνιέται, δεν αναστέλλεται, δεν θαμπώνει, αλλά διαρκώς δυναμώνει, γιατί είναι αγώνας προσφοράς, γιατί περικλείει όλα τα ιδανικά του Ανθρώπου, αποπνέει αρετή, λεβεντιά και ελευθερία, χτίζει πολιτισμό, ακουμπά οράματα. Γιατί βασίζεται στην αυτοθυσία, στον αλτρουισμό, αναδεικνύοντας όλα τα αποθέματα της ψυχής, που κάθε άνθρωπος διαθέτει και δικαιούται να εκφράζει. Αρκεί να του δείξουμε το δρόμο, με την παιδεία που γίνεται πράξη, με την πράξη που γίνεται βίωμα, με το βίωμα που δημιουργεί ήθη, με τα ήθη που φτιάχνουν πολιτισμό. Και σίγουρα, δεν υπάρχει

 

Την 4^η του μηνός Βοηδρομιώνος (27 Αυγούστου) του 479 π.Χ. έλαβε χώρα η θρυλική μάχη των Πλαταιών, όπου διακρίθηκαν για την γενναιότητά τους 3.000 Μεγαρείς πολεμιστές. Η αποφασιστική νίκη των Ελληνικών δυνάμεων στην μάχη των Πλαταιών σήμανε το τέλος της περσικής εισβολής στην Ελλάδα, που είχε απειλήσει να σβήσει το εκκολαπτόμενο δημοκρατικό πείραμα των ελληνικών πόλεων-κρατών.

Δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική νίκη. Ήταν μια καθοριστική στιγμή στην ιστορία της Ελλάδας και του ευρύτερου μεσογειακού κόσμου. Η ήττα του στρατού του Μαρδόνιου ουσιαστικά τερμάτισε τις περσικές φιλοδοξίες στην Ελλάδα και εξασφάλισε την ελληνική ανεξαρτησία. Η νίκη επέτρεψε την άνθηση του κλασικού ελληνικού πολιτισμού, ο οποίος θα είχε αξιοσημείωτα επιτεύγματα στη φιλοσοφία, την τέχνη, την επιστήμη και την πολιτική. Τα ιδανικά της δημοκρατίας, που αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά στην Αθήνα, θα επηρέαζαν τελικά την πολιτική σκέψη σε όλο τον κόσμο

Η ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΞΕΡΞΗ

Ο Ξέρξης βλέποντας το όνειρό του που θέριεψε με άμετρες φιλοδοξίες, φρούδες υποσχέσεις και ψεύτικες ελπίδες ο Μαρδόνιος για την κατάκτηση της Ελλάδος να βυθίζεται στα νερά της Σαλαμίνας, αποφασίζει να επιστρέψει στην Περσία. Πίσω του άφησε τον Μαρδόνιο με 300.000 επιλεγμένο στρατό και 1.000 αξιόμαχους ιππείς με σκοπό να κυριεύσουν την Ελλάδα. Αυτός αποφασίζει να περάσει το χειμώνα στη φιλική του  Θεσσαλία, να ανασυντάξει το στρατό του και την άνοιξη να εξαπολύσει τη μεγάλη επίθεση.

Μ Ι Λ Τ Ι Α Δ Η Σ 554 - 489 π.Χ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

 Ο μεγαλοφυής στρατηγός Μιλτιάδης προ της μάχης του Μαραθώνος  σκέφθηκε, ότι αν φρόντιζε το ελληνικό στράτευμα να έχει υψηλό φρόνημα και στο αντίπαλο στράτευμα να επιφέρει τον πανικό, η υπόθεση της νίκης θα ήταν ευκολότερη. Αντιλήφθηκε ότι εάν το «ψυχολογικό στοιχείο» εισαχθεί τεχνηέντως στο πλαίσιο της στρατιωτικής τακτικής, θα διαδραματίσει κυρίαρχο ρόλο στην έκβαση της μάχης. Είναι ο πρώτος στρατηγός στον κόσμο που εισήγαγε τον ψυχολογική μέθοδο στις πολεμικές επιχειρήσεις, την «πανική μανία» ή «πανικού μένους» υπέρ των στρατιωτών του και τον «πανικό τρόμο» ή «πανικό φόβο» στους εχθρού του.

Όπως μας πληροφορεί ο πατέρας της Ιστορία Ηρόδοτος, ο Μιλτιάδης έβλεπε ότι  οι Αθηναίοι στρατηγοί αλλά και στο στράτευμα, το όνομα των Μήδων τους προκαλούσε φόβο και τρόμο. Ένας φόβος δικαιολογημένος , αφού είχαν να αντιμετωπίσουν ένα υπέρτερο σε αριθμό στράτευμα, το οποίο είχε δημιουργήσει μια τεράστια και πανίσχυρη Περσική Αυτοκρατορία που εκτεινόταν από την Ινδία μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος και από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι την Αίγυπτο. Επιπλέον η μη συμμετοχή του εμπειροπόλεμου Σπαρτιατικού στρατού, προκαλούσε πτώση στο ηθικό των

Κατασκοπεία Αντικατασκοπεία στην Ελλάδα κατά τον Β´Π Π - ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΙΝΟΣ

ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΧΑΙΡΩΝΕΙΑΣ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 338 π.Χ.

 

Γράφει ο Σπίνος Κωνσταντίνος

Kspin.gr@gmail.com

 Ξημερώνοντας η 2^α Αυγούστου 338 π.Χ. (7^η μηνός Μεταγειτνιώνος του τρίτου έτους της 110^ης Ολυμπιάδος), έλαβε χώρα στην στενή πεδιάδα της Χαιρώνειας Βοιωτίας, μια από τις πλέον πολυσυζητημένες μάχες της ιστορίας, τόσο για τον τρόπο διεξαγωγής, όσο και για την πολιτική σημασία της, αφού γεννήθηκε ο Μακεδονικός Θρύλος, και οριοθετήθηκε  νέα περίοδο στην ελληνική ιστορία.

Ο Φίλιππος Β΄ είχε δημιουργήσει ένα κράτος με ασφαλή σύνορα και ισχυρό στρατό, εφάρμοζε καινοτόμες τακτικές, και είχε συγκεντρώσει μεγάλο πλούτο. Επομένως είχε μεταξύ των Ελλήνων όλα τα μέσα για να επιδιώξει την ηγεμονία της Ελλάδος. Απώτερος σκοπός του ήταν να ενώσει τους Έλληνες και να τους οδηγήσει υπό την ηγεσία του εναντίον της Περσικής Αυτοκρατορίας, με απώτερο σκοπό την απελευθέρωση των ελληνικών πόλεων που στέναζαν κάτω από τον ζυγό των Περσών.   

Αντίπαλοι στην μάχη ήταν από τη μία πλευρά οι Μακεδόνες με επικεφαλής τον Φίλιππο Β΄, και αρχηγό του ιππικού τον

ΙΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 499 π.Χ Το πρώτο στον κόσμο Εθνικό Επαναστατικό Απελευθερωτικό Κίνημα

 

Οι Ίωνες ήταν Έλληνες της Μικράς Ασίας, όπου, κατά τον 7^ο αιώνα π.Χ. ίδρυσαν δώδεκα ισχυρές πόλεις, οι οποίες δημιούργησαν μια θρησκευτική ένωση παρόμοια με τις Αμφικτιονίες της μητροπολιτικής Ελλάδος, που ονομάσθηκε Κοινό των Ιώνων ή Ιωνική Δωδεκάπολις. Στην Δωδεκάπολη συμπεριλαμβάνονταν οι δώδεκα ισχυρότερες πόλεις των Ιώνων: η Μίλητος, η Μυούς, η Πριήνη, η Έφεσος, η Κολοφώνα, η Λέβεδος, η Τέως, οι Κλαζομενές, η Φώκαια, οι Ερυθρές και οι νησιωτικές πόλεις Χίος και Σάμος. Κέντρο της ένωσης ήταν η χερσόνησος της Μυκάλης. Οι πόλεις της ένωσης  δημιούργησαν λαμπρό πολιτισμό και ανέπτυξαν εμπορικές σχέσεις με τη Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο.

Μετά την νίκη του Κύρου επί του Κροίσου (546 π.Χ) οι Ιωνικές πόλεις βρέθηκαν κάτω από τον καταθλιπτικό ζυγό των Περσών. Οι Πέρσες επέβαλαν τυραννικό καθεστώς με ανδρείκελα να τις κυβερνούν.  από τυράννους ανδρείκελα των Περσών. Ένας

ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣ: Ο ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΣ ΤΗΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑΣ

  

ΕΖΗΣΕ ΣΑΝ ΗΡΩΑΣ ΠΕΘΑΝΕ ΣΑΝ ΜΑΡΤΥΡΑΣ

Ο ΑΕΤΟΣ ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑΣ

ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ

 «Πέρασε μέσα στις καρδιές σκίρτημα λυτρωμού, ολόδροσο αεράκι, γιομάτο ζωή και θέριεψε την δύναμη για τον αγώνα και την δίψα για την λευτεριά. Υπήρξε ένας από τους πρωτομάρτυρες της απελευθέρωσης του Γένους από την τετρακοσίων χρόνων σκλαβιά, από κείνους, που προετοίμασαν το Εικοσιένα, ένα αιώνιο σύμβολο παλληκαριάς, πολεμιστής ανυποχώρητος κάθε δεσποτισμού και τυραννίας, δημιουργικό και αναγεννητικό κήρυγμα της αβασίλευτης και ακατάβλητης ομορφιάς του ελεύθερου ανθρώπου. Ὁ Κατσαντώνης είναι ο αντιπροσωπευτικός ήρωας του νέου Ελληνισμού με την λαχτάρα της λευτεριάς και το αίσθημα της ανεξαρτησίας του ανθρώπου, την ακεραιότητα του