Του πολίτη Παναγιώτη Λ. Παπαγαρυφάλλου
Την ώρα που
χαράσσονται αυτές οι οδυνηρές αράδες ακούγονται από τα χείλη των νέων εφιαλτών,
οι οποίοι μέσα στο «εθνικό χαλκείο της διαφθοράς»,
σ’ αυτό το «δημόσιο πτυελοδοχείο», σ’
αυτή την «παρασυναγωγή», σ’ αυτό το «πλυντήριο της διαφθοράς», σ’ αυτή την «οπερέτα», μέσα στην βουλή των Ελλήνων
τα προδοτικά ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ!!! Ένα ΝΑΙ, το οποίο ισοδυναμεί με θανάσιμο βιολί
στην καρδιά της Ελλάδος, στην περίλαμπρη ιστορία της Μακεδονίας, σ’ αυτό το
τμήμα της γης των Ελλήνων, που, με τους Φιλίππους
και τον Αλέξανδρο υπήρξε η μήτρα
του Ελληνικού Πολιτισμού, που άρδευσε πολιτιστικά τη Ρώμη και κατ’ επέκταση του
Δυτικού κόσμου.
Είναι το ΝΑΙ 153
τυχάρπαστων γυρολόγων των πολιτικών
ιδεών, οι οποίοι για λίγα ευρώ, για μια πρόσκαιρη καρέκλα, δεν δίστασαν
να ρίξουν το δολοφονικό τους βόλι στην πατρίδα και το εκλεκτό τέκνο της Μακεδονίας του Αλεξάνδρου. Ένα ΝΑΙ, που δραπετεύει από τους υπονόμους
του πολιτικαντισμού και μεταφέρεται στα πέρατα της Ελλάδος, ο λαός της οποίας
μέσα στην αγανάκτηση τις οιμωγές, και τις ιστορικές και εθνικές παραχαράξεις,
σφίγγει τα δόντια του, ενισχύει τις ψυχικές του αντοχές και ετοιμάζεται να
πολεμήσει τους εφιάλτες οι οποίοι με την μάσκα του αριστερού – και όχι μόνο –
τον εξαπάτησαν κλέβοντας ουσιαστικά την ψήφο του με περισσή αφέλεια.
Δυστυχέστατα για
την Ελλάδα μας και το λαό της, μετά την νόθα Ιουλιανή μεταπολίτευση του 1974, η
συντριπτική πλειοψηφία του φαύλου λαού ζυμώθηκε με τους φορείς του τυχοδιωκτικού πολιτικού συστήματος, οι
οποίοι την μετέτρεψε σε εφαλτήριο
προσωπικών επιδιώξεων με όχημα το κόμμα.
Αυτή η πολύχρονη πολιτική και κομματική ώσμωση κατέληξε, κατά κανόνα, σε
μια αλληλοδιαφθορά και αλληλοεξαπάτησης, η οποία οδήγησε στην πολύπλευρη,
πολυεπίπεδη και πολύμορφη χρεωκοπία της Ελλάδος.
Ματαίως ο γράφων
αποπειράθηκε να επισημάνει τους εθνικούς κινδύνους από τα εκφυλισμένα αυτά
φαινόμενα, καλώντας τους ψηφοφόρους να εγκαταλείψουν τα εθνοζημιογόνα κομματικά
μαντριά . Έτσι πυργώθηκε ένα εκφυλισμένο
και οικογενειοκρατικό και κομματικό σύστημα, πάνω στο οποίο στήθηκε ο «χορός
των κολασμένων», όπως έγραφε τον Δεκέμβριο του 1992 ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος
Χριστόδουλος. (Βλ. «ΤΟ ΒΗΜΑ», της 6-12-1992). Ένα συμμοριακό πολιτικό σύστημα
το οποίο γιγαντώθηκε και με την ένοχη συνεργασία των βοθροκάναλων, τα οποία
συνετέλεσαν στην πολιτική και ηθική χλωροφόρμιση του «κυρίαρχου λαού». Στο διάβα του χρόνου, εν μέσω της προιούσης
διαφθοράς των κάθε λογής νταβατζήδων, οι οποίοι ασελγούσαν, χωρίς τιμωρία, σε βάρος
της ελληνικής κοινωνίας και του Δημοσίου Ταμείου, η Ελλάδα οδηγήθηκε στην ηθική
αποσύνθεση και την οικονομική χρεοκοπία. Την έζωσε το δημόσιο χρέος, το ΔΝΤ, η
Τρόικα, και οι τοκογλύφοι. Ο λαός παραδόθηκε στους πολιτικάντηδες αδυνατώντας
να τους αντισταθεί.
Κύλησαν
δεκαετίες, που στο διάβα τους η Ελλάδα και ο λαός της πήγαιναν από το κακό στο
χειρότερο, γεγονός το οποίο έδωσε στην εσφαλμένη εντύπωση στην
γερμανόδουλη και αμερικανόδουλη
κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να προβεί στην απεμπόληση του ονόματος της Μακεδονίας –
και όχι μόνο – στους ιστορικούς παραχαράκτες των Σκοπίων. Αυτή η Εθνική μειοδοσία υπήρξε το εφαλτήριο της
εθνικής και πατριωτικής ανατάσεως του Ελληνικού λαού ο οποίος άρχισε να
ξαναγίνεται λαός και να αντιδρά σ’ αυτό το εθνικό κατήφορο. Μεγάλα συλλαλητήρια
στην Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα – αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδος – κινητοποίησαν
εκατοντάδες χιλιάδες λαού, τον οποίο οι νεόκοποι
μακιαβελιστές έπνιξαν στα δακρυγόνα τις διαμαρτυρίες του λαού, του οποίου η
μεγάλη πλειοψηφία κατάλαβε επιτέλους τους εθνικούς κινδύνους, από την
κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών, του Ιουνίου 2018. Μια συμφωνία που έγινε
ερήμην του πολιτικού κόσμου και του λαού, τον οποίο η κυβέρνηση αγνοεί
προκλητικά, αρνούμενη να διεξαγάγει δημοψήφισμα. Έτσι, τούτες τις ώρες της Μ.
Παρασκευής του Ιανουαρίου 2019, ακούγεται το εθνοκτόνο ΝΑΙ με το οποίο
εγκρίνεται η συμφωνία αυτή, η οποία αποτελεί ωμή ιστορική πολιτισμική, και
εθνολογική παραχάραξη και ανοίγει τις πόρτες του ανιστόρητου επεκτατισμού.
Πρόκειται για την Μ. Παρασκευή της 25ης Ιανουαρίου 2019, στην οποία,
αντί να στολίζουν τους επιταφίους με λουλούδια, οι εφιάλτες με τις ψήφους του
ΝΑΙ κάρφωσαν προσωρινά το εθνικό φέρετρο
της Ελλάδος. Στο ξεκάρφωμα αυτό, καλείται τώρα ο ελληνικός λαός να
πρωταγωνιστήσει. Αυτός φέρει τη μεγάλη ευθύνη και στους δικούς του ώμους πέφτει
το εθνικό χρέος να την καταργήσει. Στο ΝΑΙ των εφιαλτών πρέπει να γιγαντωθεί το
μέγα ΟΧΙ του λαού, στον οποίο πέφτει και το βάρος της Ανάστασης. Τρεις εφιάλτες
και μάλιστα εξωνημένοι που αποτέλεσαν την «πλειοψηφία» των δολοφονικών σφαιρών,
δεν είναι επιτρεπτό να καταργήσουν την ιστορία χιλιάδων ετών της Μακεδονίας.
