ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗΣ: Ο ΣΤΑΥΡΑΕΤΟΣ ΤΗΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑΣ

  

ΕΖΗΣΕ ΣΑΝ ΗΡΩΑΣ ΠΕΘΑΝΕ ΣΑΝ ΜΑΡΤΥΡΑΣ

Ο ΑΕΤΟΣ ΤΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΗΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑΣ

ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ

 «Πέρασε μέσα στις καρδιές σκίρτημα λυτρωμού, ολόδροσο αεράκι, γιομάτο ζωή και θέριεψε την δύναμη για τον αγώνα και την δίψα για την λευτεριά. Υπήρξε ένας από τους πρωτομάρτυρες της απελευθέρωσης του Γένους από την τετρακοσίων χρόνων σκλαβιά, από κείνους, που προετοίμασαν το Εικοσιένα, ένα αιώνιο σύμβολο παλληκαριάς, πολεμιστής ανυποχώρητος κάθε δεσποτισμού και τυραννίας, δημιουργικό και αναγεννητικό κήρυγμα της αβασίλευτης και ακατάβλητης ομορφιάς του ελεύθερου ανθρώπου. Ὁ Κατσαντώνης είναι ο αντιπροσωπευτικός ήρωας του νέου Ελληνισμού με την λαχτάρα της λευτεριάς και το αίσθημα της ανεξαρτησίας του ανθρώπου, την ακεραιότητα του

Η διπλωματική πορεία προς την ίδρυση του ελληνικού κράτους

Η πρώτη αναγνώριση και το ρωσικό “Σχέδιο των Τριών Τμημάτων”

Ήδη από τα τέλη του 1822 είχε γίνει φανερό ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία αδυνατούσε να καταστείλει την Ελληνική Επανάσταση. Ο κυβερνήτης της βρετανικής φρεγάτας Cambrian Χάμιλτον δήλωσε στον Ανδρέα Μιαούλη ότι οι Υδραίοι είχαν το δικαιώμα νηοψίας επί βρετανικών πλοίων (Μιαούλης, Αντ.(1833), Συνοπτική Ιστορία των υπερ της ελευθερίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος γενομένων ναυμαχιών, Ναύπλιο, σελ 35). Η διαδοχή του Κάσλρη (Castlereagh) από τον Τζωρτζ Κάνινγκ (George Canning) στο Υπουργείο Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας το 1822 σηματοδότησε την μεταστροφή της αγγλικής πολιτικής στο ελληνικό ζήτημα, αν και πλέον έχει γίνει αποδεκτό ότι η μεταστροφή αυτή ήταν στα σχέδια του Κάσλρη, τα οποία δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει.

10-11 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1826 Η ΗΡΩΪΚΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

 

 Ένα από τα συγκλονιστικότερα γεγονότα της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας υπήρξε η ηρωική Έξοδος των Ελεύθερων Πολιορκημένων του Μεσολογγίου. Πρόκειται για ένα γεγονός που συντάραξε όχι μόνο την ελληνική, αλλά και την παγκόσμια κοινή γνώμη. Τη νύχτα της 10ης προς 11η Απριλίου 1826 (ξημέρωνε Κυριακή των Βαΐων) οι ηρωικοί Μεσολογγίτες πραγματοποίησαν ένα ηρωικό άλμα προς την Λευτεριά, ένα άλμα προς την Αθανασία.

Έγιναν επτά προτάσεις παράδοσης, οι οποίες απερρίφθησαν. Το Μεσολόγγι αρνήθηκε την υποταγή. Λιμοκτονεί, αλλά δεν παραδίδεται. Για τους Ελεύθερους Πολιορκημένους ένας δρόμος μόνο υπάρχει. Είναι ο δρόμος των Ελεύθερων Μελλοθάνατων, που οδηγεί στην Ελευθερία ή στην Αθανασία. Το ΟΧΙ των Ελλήνων στην σκλαβιά και την ατίμωση είναι διαχρονική απάντηση

Επετειακές Μοχλεύσεις και Αναμοχλεύσεις

 Κώστα Δημ Χρονόπουλου*

Θεωρώ πως ξεχωριστές εορταστικές επέτειοι όπως εκείνη της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας /Εθνεγερσίας του 1821, εμπεριέχουν και το στοιχείο του προβληματισμού , πέραν των τιμητικών  εκδηλώσεων. 

Φρονώ πως οι σπουδαίες επέτειοι λειτουργούν και ως μοχλοί /μόχλευση της εθνικής και ιστορικής Μνήμης. Παράλληλα όμως –και αναπόδραστα –λειτουργούν και ως αναμόχλευση /αναμοχλεύουν δυσάρεστα γεγονότα /συμπεριφορές εξεχόντων πρωταγωνιστών , που απογοητεύουν (χωρίς βέβαια να μειώνουν τη μεγάλη εθνική /πατριωτική τους προσφορά).

Αυτές οι σκέψεις με απασχόλησαν ετούτες τις ιδιαίτερες ημέρες της απελευθέρωσης από τον Οθωμανικό ζυγό  και της σύστασης του νεότερου Ελληνικού Κράτους  που αριθμεί δύο αιώνες και κάτι.

Έπρεπε να προβώ σε εμφιλοχώρηση /παρείσφρηση δυσάρεστων γεγονότων και ανεπίτρεπτων συμπεριφορών ηρωικών προσωπικοτήτων της εποχής εκείνης. Μήπως όμως θα γινόμουν, αφ ενός πρόξενος αρνητικών σχολίων (ως στερούμενος πατριωτικών αισθημάτων !...) αλλά και (υπ) αίτιος να μαυρίσουν οι καρδιές των συμπατριωτών μου οι οποίοι –δικαίως – γιόρταζαν και ξεφάντωναν;.

Αποδόμηση των επιχειρημάτων των «αναθεωρητών» του 1821

 

Μιχάλης Στούκας

Τα τελευταία χρόνια, πολλοί πανεπιστημιακοί και άλλοι έχουν ξεκινήσει να αναθεωρούν γεγονότα που σχετίζονται με την Επανάσταση του 1821. Μάλιστα, κάνουν λόγο και για «μύθους»

Ένας από αυτούς, ο καθηγητής Οικονομικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ, Κώστας Κωστής, σε συνέντευξή του στον Δημήτρη Δανίκα για το «Πρώτο Θέμα» και το protothema.gr, μίλησε για «σκοτεινά σημεία της Επανάστασης».

Διαβάζοντας προσεκτικά τη συνέντευξη του κύριου Κωστή, εντοπίσαμε κάποια σημεία που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ενώ για κάποια σημαντικά γεγονότα του 1821, όπως η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, δεν υπήρχε καμία αναφορά. Γράψαμε επώνυμα, όπως πάντα, ένα σύντομο σχόλιο, με το οποίο, αν κρίνουμε από τα απαντητικά σχόλια, συμφώνησαν αρκετοί αναγνώστες. Ας δούμε σήμερα πιο αναλυτικά ορισμένα από τα σημεία της συνέντευξης του κ. Κωστή, με τα οποία διαφωνούμε, και φυσικά θα αναφέρουμε και τα σχετικά επιχειρήματα. Δεν συνηθίζουμε να γράφουμε κάτι χωρίς να το τεκμηριώνουμε άλλωστε…

Αναφέρεται ο κ. Κωστής στη σύσκεψη της Αγίας Μαύρας (Λευκάδας) και στον οπλαρχηγό Γεώργιο Βρανικιώτη που

ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ ΠΟΤΕ ΕΓΙΝΕ Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΒΑΡΟΥ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ

 

Η φαντασία μας πλανιέται την ημέρα αυτή στη τρισένδοξη Μονή της Αγίας Λαύρας, όπου ακούμε τα γενναία μας παλικάρια, τους σταυροφόρους αυτούς της Ανάστασης της πατρίδας μας, να ορκίζονται με υψωμένα τα γυμνωμένα τους σπαθιά, ενώπιων Θεού και ανθρώπων.   «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ». 

Ήταν το ξέσπασμα μιας θείας επιταγής η κραυγή αυτή που έβγαινε εκείνη τη στιγμή μέσα από τον πόνο, μέσα από την δυστυχία και το πυκνό σκοτάδι της πικρής και μακρόχρονης σκλαβιάς. Ποτέ δεν εγκατέλειψε τους Έλληνες η πίστη πως τον Γολγοθά ακολουθεί η Ανάσταση και πως τα Άγια τούτα χώματά μας «πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ’ναι».

Σύμφωνα με την παράδοση η ελληνική επανάσταση του 1821 ξεκίνησε από την ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας στα Καλάβρυτα, ανήμερα της 25^ης Μαρτίου του 1821. Ο Θρύλος θέλει τον φλογερό Μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανό τον Γ΄, να υψώνει το ιερό λάβαρο του Αγώνα, και να ευλογεί τους οπλαρχηγούς, και να ορκίζει τους αγωνιστές να πάρουν τα όπλα για την έναρξη της Μεγάλης Επαναστάσεως.

Η συγκρότηση και η διοίκηση της Ναυτικής Δύναμης των Ελλήνων κατά τον Αγώνα για την Ανεξαρτησία (1821 – 1827)

 

Συγγραφέας: Αντιναύαρχος ε.α. Κωνσταντίνος Μεταλληνός ΠΝ

Δημοσιεύτηκε στον επετειακή έκδοση του περιοδικού Ναυτική Επιθεώρηση 1821 -2021: Διακόσια Χρόνια από τον Ναυτικό Αγώνα της Ελληνικής Επανάστασης (εκδ. Υπηρεσία Ιστορίας Ναυτικού)

Ένα κράτος για να αποκτήσει αξιόπιστο πολεμικό Ναυτικό πρέπει πριν απ’ όλα να έχει και να αισθάνεται την ανάγκη της ύπαρξής του και ταυτόχρονα να διαθέτει τη θέληση, τα μέσα και τις γνώσεις να το οργανώσει. Από τη Μεσόγειο δεν έλειψαν σχεδόν ποτέ-ούτε μπορεί στο μέλλον να πάψουν να υπάρχουν οι εμπορικοί στόλοι, εφόσον στις ακτές και τα νησιά της κατοικούν πληθυσμοί που έχουν ανάγκη τη θάλασσα για να επικοινωνούν και να εμπορεύονται. Αντίθετα, πολεμική ναυτική δύναμη συγκρότησαν μόνο τα κράτη, απ’ αυτά που υπήρξαν ή υπάρχουν στις μεσογειακές όχθες, τα οποία κατανόησαν τη σημασία της και είχαν τη δυνατότητα να διαθέτουν τα απαιτούμενα χρήματα για την οργάνωση και τη συντήρησή της. Έτσι και οι Έλληνες, στο διάστημα περίπου 2.500 χρόνων, από τους

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΡΑΖΗΚΟΤΣΙΚΑΣ: Ο ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΣ ΗΡΩΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΦΩΝΗΣΕ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ

 

«Τα κλειδιά του Μεσολογγίου κρέμονται στις μπούκες των κανονιών. Όποιος θέλει ας κοπιάσει να τα πάρει».

Αυτή την αντρίκια απάντηση έδωσε ο Θανάσης Ραζηκότσικας, όταν ο Ιμπραήμ Πάσας και ο Κιουταχής Πασάς που πολιορκούσαν το άπαρτο Μεσολόγγι, του ζήτησαν να το παραδώσει αμαχητί. Αυτή είναι η διαρκής απάντηση του ελληνισμού από την εποχή του Λεωνίδα, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και την εποχή του Μεσολογγίου, μέχρι και σήμερα.

Η Ιστορία στάθηκε πολύ φειδωλή μαζί. Δυστυχώς άλλοι γράφουν Ιστορία στα πεδία των μαχών και άλλοι γράφουν την Ιστορία στα γραφεία τους.

Διέθετε όλα εκείνα τα χαρίσματα που θα έπρεπε να έχει ο ιδανικός ηγέτης. Ασυναγώνιστη στρατηγική σκέψη, σπάνια ευγλωττία, αξεπέραστη ανδρεία, απαράμιλλη αποφασιστικότητα και μοναδική μεθοδικότητα. Γι’ αυτό και οι συμπατριώτες του, όταν στις 20 Μαΐου 1821ύψωσαν την σημαία της Επαναστάσεως στο Μεσολόγγι, τον ψήφισαν για αρχηγό των «εντόπιων αρμάτων», μαζί με τον αδελφό του Γιάννη ως υπαρχηγό του. Είναι η μόνη περίπτωση Δημοκρατικά εκλεγμένου στρατιωτικού διοικητή σε ηλικία 24 ετών, και όχι διορισμένου από την επαναστατική κυβέρνηση. Τον τίτλο αυτό τον διατήρησε και τον τίμησε ως το τέλος της ζωής του.

Όθων, ο Πρώτος Βασιλεύς της Ελλάδος (1815-1867)

 

26 Αυγούστου 2024

 Από: Αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Κρασσά          

«Αἱ πληγαί τῆς Ἑλλάδος εἶναι οἱ ἀρχηγοί της. Ἀσχολοῦνται ἀποκλειστικῶς μὲ τὰ ἱδιαίτερά τους συμφέροντα, πάντα ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ ἀγνότερου πατριωτισμοῦ». Ἀπὸ ἐπιστολή τοῦ Ἐλβετοῦ φιλέλληνος Ἰωάννη Εϋνάρδου[1] (1775-1863) πρὸς τὸν Ὄθωνα πρὶν ἀπό τὴν ἄφιξή του στὴν Ἑλλάδα.

 Η Άφιξη

Την 18^η Ιανουαρίου 1833, ο πρώτος Βασιλεύς της Ελλάδος, ο δεκαεπτάχρονος Πρίγκιπας Όθων, δευτερότοκος υιός του Βασιλέως Λουδοβίκου του Α΄(1786-1868) της Βαυαρίας[2], αφίχθηκε στο Ναύπλιο επιβαίνων της βρετανικής φρεγάτας «Μαδαγασκάρης». Η απελευθέρωση ενός χριστιανικού έθνους μετά από 4 αιώνες Οθωμανικής δουλείας, απετέλεσε γεγονός εξαιρετικής σημασίας για την Ευρώπη. Μαζί με τον μέλλοντα άνακτα κατέπλευσαν 25 πολεμικά πλοία της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας, συνοδευόμενα από 45 μεταγωγικά τα οποία μετέφεραν 3.500 Βαυαρούς στρατιώτες. Ο Όθων πάτησε για πρώτη φορά τα ελληνικά χώματα την 25^η Ιανουαρίου 1833 υπό τις θερμές

Ο Μιαούλης καίει καράβια του ελληνικού στόλου- Από ήρωας εχθρός της χώρας

 Ήταν ήρωας της Επανάστασης ο Ανδρέας Μιαούλης, όμως μια πράξη του τον στιγμάτισε: έκαψε καράβια του ελληνικού στόλου!

Ήταν μέσα του 1831, η Ελλάδα είχε γίνει κράτος, οι Τούρκοι είχα αποτραβηχτεί πάνω από τη Ρούμελη και οι Έλληνες έκαναν εκείνο που γνώριζαν καλύτερα απ’ όλους: αλληλοσπαράσσονταν!

Εκείνες τις μέρες ήταν που ο Ιωάννης-Κατσής-Μαυρομιχάλης υποκίνησε ανταρσία στη Μάνη αναγκάζοντας τον Καποδίστρια να στείλει στην περιοχή στρατιωτικό σώμα για να την καταστείλει. Στο άκουσμα της είδησης ότι είναι έτοιμος να αποπλεύσει από τον ναύσταθμο του Πόρου και ο στόλος προκειμένου να σβήσει τις εστίες εξέγερσης, οι Υδραίοι αναλαμβάνουν δράση. Ο Ανδρέας Μιαούλης με 200 ναύτες και ο Αντώνης Κριεζής με ακόμα 70 άνδρες καταλαμβάνουν τον ναύσταθμο στις 16 Ιουλίου.

Ο Μιαούλης αναλαμβάνει πραξικοπηματικά διοικητής του ναυστάθμου. Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι όμως αιφνιδιάζουν τους εξεγερμένους και τάσσονται υπέρ της νόμιμης κυβέρνησης απαιτώντας από τους κινηματίες να παραδοθούν. Έξω από τον Πόρο συγκεντρώνονται ρωσικά, αγγλικά και γαλλικά πλοία, προκειμένου να αποτρέψουν τυχόν ένωση του καταληφθέντα επίσημου ελληνικού στόλου με αυτό των ξεσηκωμένων νησιωτών.

Λόρδος Βύρωνας: Η μυθιστορηματική ζωή του μεγάλου Βρετανού Φιλέλληνα που πέθανε πριν 200 χρόνια

 

Ποιος ήταν ο μεγάλος Φιλέλληνας που πέθανε σαν σήμερα, στις 19 Απριλίου 1824 στο Μεσολόγγι, σε ηλικία 36 ετών – «Τρελός, κακός και επικίνδυνη γνωριμία», ο διάσημος ρομαντικός ποιητής ήταν η πρώτη διασημότητα της σύγχρονης εποχής

Υπήρξε ο πρώτος celebrity με όρους σύγχρονης εποχής. Ήταν διάσημος ρομαντικός ποιητής, φλογερός επαναστάτης, οραματιστής, αλλά και διαβόητος για την προσωπική του ζωή, που προκαλούσε τους συντηρητικούς κύκλους. Ο λόγος για τον Λόρδο Βύρωνα, τον μεγάλο Βρετανό φιλέλληνα, που πέθανε πριν 200 χρόνια στο Μεσολόγγι, σε ηλικία μόλις 36 ετών. Ο θάνατός του στις 19 Απριλίου 1824 αποτέλεσε παγκόσμιο γεγονός για την Ευρώπη της εποχής και για την Αμερική, ενώ στην Ελλάδα θεωρείται εθνικός ήρωας.

Ιδιαίτερα σκανδαλώδεις ήταν οι ερωτικές του σχέσεις, με άντρες και

Πατριάρχης Γρηγόριος Ε’: O απαγχονισμός και η επιστροφή στην πατρώα γη

 

Τα ξημερώματα της Κυριακής της 25ης Απριλίου του 1871, οι κάτοικοι της Αθήνας και του Πειραιά, ξυπνούν από τις καμπάνες. Στον Πειραιά φθάνουν από την Οδησσό τα ιερά λείψανα του Γρηγορίου του Ε’ με το ατμόπλοιο «Βυζάντιο». Ο οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος επιστρέφει στην πατρώα γη. Εκείνη τη χρονιά συμπληρώνονταν πενήντα χρόνια από την ημέρα του απαγχονισμού του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε’ στην Πόλη.

Η αποτροπή της γενικής σφαγής

Τον Απρίλιο του 1821, μετά τη λειτουργία του Πάσχα, ο Γρηγόριος συνελήφθη, κηρύχθηκε έκπτωτος και φυλακίστηκε. Στην Πόλη είχαν φτάσει τα νέα από την εξέγερση των Ελλήνων. Ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β’, πιεζόμενος από τον όχλο και τους φανατικούς συμβούλους του, πήρε την απόφαση για την εξόντωση των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, την Κύπρο.

Για να προχωρήσει έπρεπε να έχει τον φετφά, επίσημη γνωμοδότηση

Αφιέρωμα στην Ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου

 

  Επιμέλεια: Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος Η ιερή πόλη του Μεσολογγίου επαναστάτησε το Μάιο του 1822, αλλά η Ηρωική Έξοδος πραγματοποιήθ...

Επιμέλεια: Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος

Η ιερή πόλη του Μεσολογγίου επαναστάτησε το Μάιο του 1822, αλλά η Ηρωική Έξοδος πραγματοποιήθηκε κατά την τρίτη πολιορκία, το 1826 από τον Κιουταχή, τη νύχτα του Σαββάτου του Λαζάρου-ξημερώνοντας η Κυριακή των Βαΐων. Είχαν προηγηθεί άλλες δύο πολιορκίες από τον Ομέρ Βρυώνη, ανεπιτυχείς και με μεγάλες απώλειες για τον εχθρό, το 1822 και 1823.

Την άνοιξη του 1825 ο Κιουταχής ερχόμενος από Λάρισα με πολυάριθμο στρατό (περίπου 40.000) και μεγάλο αριθμό πυροβόλων, επιδόθηκε στην τρίτη πολιορκία. Αν και οι αγωνιστές

Ο Κύπριος Θησεύς Νικόλαος ξόδεψε την περιουσία του για τους σκοπούς της Επανάστασης του 1821 και δεν έπαψε ποτέ να πολεμά για την ανεξαρτησία της Κύπρου

  22/3/2024

Θησεύς Νικόλαος από την Κύπρο. Δεν τον γνωρίζουμε. Όμως αυτός, που λάτρευε τον Όμηρο, δαπάνησε την περιουσία του το 1821 και, παλεύοντας πάντα για την ανεξαρτησία της ιδιαίτερης πατρίδας του, περίμενε ματαίως την γαλλική βοήθεια...

Θησεύς Νικόλαος
Από τον Στρόβολο. Δευτερότοκος αδερφός των Κυπριανού και Θεόφιλου Θησέως. Πριν την επανάσταση ζούσε στη Μασσαλία ασκώντας το επάγγελμα του εμπόρου. Το 1811 μετάφρασε και εξέδωσε στη Φλωρεντία την «Ιλιάδα» σε 4 τόμους, καθώς και τη «Βατραχομυομαχία» από ιδιόχειρο του Θεόδωρου Γαζή. 

Βοηθούσε οικονομικά πολλούς ομογενείς και ήταν μέλος της

Το Χρονικό της Ελληνικής Επαναστάσεως

 

16 Μαρτίου 2024

Από: Αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Κρασσά

«Ὤ γνήσια τῆς Ἑλλάδος τέκνα· ψυχαί πού ἐπέσατε εἰς τόν ἀγῶνα ἀνδρείως,

τάγμα ἐκλεκτῶν Ἡρώων, καύχημα νέον». Ανδρέας Κάλβος εις τον «Ιερόν Λόχον».

 Ανδρέας Κάλβος (1792 Ζάκυνθος-1869 Ηνωμένο Βασίλειο) εις τον «Ιερόν Λόχον».

Στην ληξιαρχική πράξη γεννήσεως της πατρίδος μας αναγράφεται η ημερομηνία 25 Μαρτίου 1821. Η κύηση ήταν δύσκολη και ο τοκετός επώδυνος, ευτυχώς με αίσιο τέλος. Υπήρξε ο καρπός της αγάπης για την ελευθερία και του πατριωτισμού των Ελλήνων με μαία τη πολεμική αρετή της φυλής μας. Το έθνος μας γεννήθηκε μέσα από δάκρυα, οδύνη και αίμα. Αυτός είναι ο αναπόδραστος τρόπος που ξεσπούν και επικρατούν οι επαναστάσεις.

Η κατάληψη της Μικράς Ασίας ξεκίνησε με την μάχη του Μάτζικερτ το 1071 και ολοκληρώθηκε το 1176 με την μάχη του Μυριοκέφαλου. Από το 1303 οι Τούρκοι ξεκίνησαν τις επιδρομές στο Αιγαίο φθάνοντας μέχρι την Αττική και την Πελοπόννησο. Το 1430 κατέλαβαν την Θεσσαλονίκη. Την εποχή εκείνη κατείχαν το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδος, πλην ορισμένων παραθαλάσσιων οχυρών και κάποιων απομονωμένων περιοχών κυρίως στην Πελοπόννησο. 

Την 29^η Μαΐου 1453 «ἡ Πόλις Ἑάλῳ» με την μεγαλοπρέπεια

ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΤΟΥ 1821 ΚΑΙ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

 

Του συγγραφέα Κωνσταντίνου Σπίνου Kspin.gr@gmail.com 

  Μία από τις μεγαλύτερες προσφορές των Φιλελλήνων και ιδιαίτερα των Αμερικανών φιλελλήνων, η οποία διέλαθε της προσοχής των ιστορικών, είναι η προσφορά τους στα ορφανά Ελληνόπουλα της Επανάστασης του 1821. Η μοίρ  α το ήθελε στο διάβα της ζωής τους να συναντήσουν τους Αμερικανούς φιλέλληνες που ήρθαν στην Ελλάδα να συνδράμουν στον ιερό αγώνα των Ελλήνων για την ελευθερία τους, όπως ο Βοστονέζος γιατρός Σάμιουλ Γκρίντλεϊ  Χάου, ο Τζόναθαν Μίλερ ο πρόξενος Τζόζεφ Λάνγκτον κ.ά.

Όταν η Ελλάδα ανέπνευσε το άρωμα της ελευθερίας, πολλά από τα  ορφανά ελληνόπουλα που άφησε η επανάσταση, ακολούθησαν τους Αμερικανούς φιλέλληνες και υιοθετήθηκαν από πλούσιες οικογένειες. Τα περισσότερα, μάλιστα, σπούδασαν σε εξαιρετικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως το Yale, το Amherst College και το Harvard, και χάραξαν μια πολύ σημαντική πορεία.

Ας παρακολουθήσουμε την πορεία κάποιων εξ’ αυτών:

 

ΛΟΥΚΑΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΜΙΛΛΕΡ: Ο Αμερικανός Τζόναθαν Μίλερ είναι ένας από τους σημαντικότερους Φιλέλληνες που έδρασαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης. Στις 26 Νοεμβρίου του 1824 έφτασε στο Μεσολόγγι και επί μία διετία πολέμησε με υποδειγματική γενναιότητα στο πλευρό των Ελλήνων φορώντας την φουστανέλα. Έλαβε μέρος στις μάχες στο Μεσολόγγι στην Ναύπακτο, στο Ναύπλιο, μαζί με τον Δημήτριο Υψηλάντη, τον στρατηγό Μακρυγιάννη και άλλους