Ας μιλήσουμε για δωσίλογους... Η πρώτη πράξη συνεργασίας των αριστερών με τους Βούλγαρους και Γερμανούς κατακτητές.🔴

Μια όμορφη μέρα ξημέρωσε στις 28 Ιουνίου του 1941, για 27 στελέχη του ΚΚΕ που ήταν κρατούμενοι στις φυλακές της Ακροναυπλίας, καθώς αφέθηκαν ελεύθεροι! Ήταν η πρώτη επίσημη και αναμφισβήτητη πράξη συνεργασίας των αριστερών με τους Βούλγαρους και Γερμανούς κατακτητές.

Τις συνθήκες υπό τις οποίες απελευθερώθηκαν οι 27 κομμουνιστές, περιέγραψε στην αναφορά του προς το υπουργείο Εθνικής Ασφαλείας, ο διευθυντής των φυλακών Ακροναυπλίας:

«Περί απελευθερώσεως κρατουμένων κομμουνιστών παρά της Μυστικής Αστυνομίας του Γερμανικού Στρατού.

Λαμβάνω την τιμήν να αναφέρω τα κάτωθι: Τας μεσημβρινάς ώρας της σήμερον, προσήλθον εις το στρατόπεδον δύο Γερμανοί αξιωματικοί της Μυστικής Γερμανικής Αστυνομίας του Στρατού, συνοδευόμενοι υπό Βουλγάρου διερμηνέως, υπαλλήλου της εν Αθήναις Βουλγαρικής Πρεσβείας, και ητήσαντο την απελευθέρωσιν των εν τη προσηρτημένη καταστάσει κομμουνιστών...».

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι 27 που απελευθερώθηκαν δεν ήταν κάποιοι τυχάρπαστοι, αλλά σημαντικά στελέχη του κόμματος. Για παράδειγμα, ο Ανδρέας Τσίπας, που ήταν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, λίγες ημέρες μετά την απελευθέρωσή του, εξελέγη γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, από την 6η Ολομέλεια της ΚΕ - αντικαταστάθηκε μετά από ένα 6μηνο, από τον Γιώργη Σιάντο.

Επίσης, ο Ανδρέας Τζήμας, προπολεμικά βουλευτής Φλώρινας του ΚΚΕ, ήταν από τους βασικούς οργανωτές του ΕΑΜ και ορίστηκε ανώτατος πολιτικός καθοδηγητής του ΕΛΑΣ, με το ψευδώνυμο «Βασίλης Σαμαρινιώτης». Ο ηγετικός του ρόλος, περιγράφεται στο γνωστό εμβατήριο του ΕΛΑΣ «Σαν ατσάλινο τείχος»:

«Μ’ αρχηγούς Σαμαρινιώτη, τον Σαράφη, τον Άρη...».

Τις επόμενες ημέρες, ο Τζήμας έκανε λεπτομερή αναφορά στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία, μεταξύ των άλλων, ανέφερε τα εξής:

«Στην Αθήνα, την επομένη το πρωί, άρχισε η αποσυμφόρηση των αποσκευών και το κλείσιμο ραντεβού για την βουλγαρική πρεσβεία. Από εκεί περάσαμε όλοι και εφοδιαστήκαμε με βουλγαρικές ταυτότητες. Μαζί με άλλους συντρόφους, Σλαβομακεδόνες, ταξιδέψαμε με τα αυτοκίνητα της βουλγαρικής πρεσβείας για την Θεσσαλονίκη».

Η μεσολάβηση της βουλγαρικής πρεσβείας στην Γκεστάπο, για την απελευθέρωση των 27 «Βουλγάρων», κι όσα περιγράφει παραπάνω ο Τζήμας, για την επίσκεψη των 27 στην βουλγαρική πρεσβεία, τον εφοδιασμό τους με βουλγαρικές ταυτότητες και την μεταφορά τους στην Θεσσαλονίκη με αυτοκίνητα της βουλγαρικής πρεσβείας, ασφαλώς και δεν έγιναν τυχαία. Προφανώς, υπήρξε προσυνεννόηση στελεχών του ΚΚΕ που ήταν ελεύθεροι, με την βουλγαρική πρεσβεία.

Και προφανώς, αυτά τα στελέχη του ΚΚΕ, δεν μπορεί να πήγαν μια ωραία πρωία στην βουλγαρική πρεσβεία και να τους είπαν «γεια σας, ήρθαμε». Είναι ολοφάνερο, ότι επρόκειτο για γνωστά πρόσωπα στους Βουλγάρους, πιθανότητα πράκτορές τους.

Πάντως, πράκτορες των Βουλγάρων δεν ήταν μόνο τα στελέχη που κανόνισαν μαζί τους την απελευθέρωση των 27 κομμουνιστών κρατουμένων, αλλά και οι 22 από τους 27 που απελευθερώθηκαν. Αυτό αποκαλύπτει ο επί κατοχής προξενικός γραμματέας της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα, Άρθουρ Ζάϊτς:

«Από τους εν λόγω 27 κομμουνιστές, όπως εκ των υστέρων πληροφορηθήκαμε, οι 22 ήταν πράγματι όργανα των βουλγαρικών μυστικών υπηρεσιών».

Κι αν όλα αυτά σας μπέρδεψαν, να κάνω κάποιες διευκρινίσεις: η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα που είχε συμμαχήσει με τους Γερμανούς, χωρίς να έχει καθεστώς φασιστικού τύπου. Επιπροσθέτως, η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα του Άξονα που, δεν κήρυξε τον πόλεμο στην ΕΣΣΔ, δεν έστειλε ούτε έναν στρατιώτη στο ανατολικό μέτωπο, αλλά και δεν διέκοψε καν τις διπλωματικές της σχέσεις με την ΕΣΣΔ, κατά την διάρκεια του πολέμου! Οι Βούλγαροι, λοιπόν, δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό να συνεργαστούν και με το ΚΚΕ, αφού αυτό εξυπηρετούσε τα εθνικά τους συμφέροντα (αρπαγή Μακεδονίας και Θράκης).

Πηγές:

Άρθουρ Ζάϊτς, «Η γερμανική κατασκοπεία στην Ελλάδα».

Γρηγόρης Φαράκος, «Άρης Βελουχιώτης. Το χαμένο αρχείο».

Συναδέλφωση Βουλγάρων και κομμουνιστών, κάπου στην Βόρεια Ελλάδα. Μπροστά, δαφνοστεφανωμένοι, ένας Βούλγαρος στρατιώτης κι ένας «αντάρτης» του ΕΛΑΣ

Από ανάρτηση στο Χ, τής Αμαλία.