
«ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΖΗΤΩ»
Ποτέ άλλοτε στη ιστορία της ανθρωπότητας η παροιμιώδης ρήση του Κυνικού φιλοσόφου Διογένη «Άνθρωπον Ζητώ», δεν ήταν τόσο επίκαιρη όσο σήμερα. Κι αυτό, όχι γιατί οι άνθρωποι είναι σήμερα χειρότεροι απ’ ότι ήταν τον 4ο και 3ο αιώνα π.Χ. , αλλά διότι στην εποχή μας η συνειδητοποίηση της επιτακτικής ανάγκης ύπαρξης Ανθρώπων σε κάθε τομέα της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής είναι σχεδόν καθολική. Άνθρωπο ζητούμε απεγνωσμένα στην εθνική και διεθνή πολιτική σκηνή που να βάλει κάποια τάξη στο χάος που επικρατεί παντού. Και ζητούμε άνθρωπο στη Δημόσια Διοίκηση, στον τομέα της Υγείας, στην Παιδεία, στην μικρή κοινωνία που ζούμε, στην πολυκατοικία μας, στην παρέα μας και ακόμα και μέσα στην οικογένειά μας, που είναι η μικρογραφία της κοινωνίας.
Σαν τον Διογένη όλοι εμείς, κρατώντας νοερά το δικό μας φανάρι, ψάχνουμε για Άνθρωπο με όλη τη σημασία της λέξης, Άνθρωπο με ανθρωπιά, με κοινό νου, με χαρακτήρα, με ηθικές αρχές και αξίες, με υψηλούς στόχους και ιδανικά, με αυτοσεβασμό και φιλότιμο.
Το θλιβερό βέβαια είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς δε

Η αγάπη των Αριστερών για τα αιματηρά καθεστώτα που μισούν τη Δύση είναι γνωστή και από αυτό το πλαίσιο δεν λείπει ο Γιάνης Βαρουφάκης με το Ιράν.
Συγκεκριμένα το Μέρα25, έκανε μια ανάρτηση όπου καλεί τον... Ντόναλντ Τραμπ να μην πειράξει τα καθεστώτα του Ιράν και της Κούβας. Βέβαια ο δικτάτορας Μαδούρο είναι παρελθόν και αυτό πόνεσε τους εγχώριους Αριστερούς.
Τώρα ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα έκαναν τη χώρα μας διεθνώς ρεζίλι το 2015 και μας έφεραν στο χείλος της άτακτης χρεοκοπίας, βάλθηκε να σώσει και το Ιράν. Έτσι

Ήταν μια από τις άτυπες συμβάσεις της Μεταπολίτευσης, ο χώρος που βρισκόταν στα αριστερά της Νέας Δημοκρατίας να θεωρείται συλλήβδην «προοδευτικός». Αυτή η σύμβαση φαίνεται πως έχει αόριστη διάρκεια, καθώς ποτέ ο συντηρητικός - φιλελεύθερος χώρος δε θέλησε να την καταγγείλει ούτε καν να την επαναδιαπραγματευτεί. Τούτων δοθέντων, θεωρήθηκε και θεωρείται προοδευτικό και το ΚΚΕ το οποίο από το 1976 υποστηρίζει πως «στο Κόμμα μας ο οποιοσδήποτε μπορεί να λέει ελεύθερα την άποψή του, αρκεί αυτή να είναι η σωστή».
Τις συνέπειες της δράσης των «προοδευτικών» τις είδαμε έξω από τους κινηματογράφους όπου προβαλλόταν η ταινία «Ελένη» του ομώνυμου βιβλίου του Γκατζογιάννη, τις είδαμε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών όταν ορδές αριστερών ροπαλοφόρων, υπερασπιζόμενες το καθεστώς Χότζα, διέλυσαν συγκέντρωση Βορειοηπειρωτών φοιτητών, τις είδαμε στην αίθουσα του ΑΠΘ όταν αριστεροί
Τα Ιμια έγιναν το θέατρο για την επιχείρηση καθιέρωσης των «γκρίζων ζωνών» στο μενού των ελληνοτουρκικών διαφορών, όπως οι Τούρκοι και μόνο αυτοί τις αντιλαμβάνονται. Η Ελλάδα, στηριζόμενη στο Διεθνές Δίκαιο, απορρίπτει σταθερά τους τουρκικούς ισχυρισμούς και έχει στην πράξη ακυρώσει τα αναθεωρητικά σχέδια των γειτόνων σε διάφορα σημεία του Αρχιπελάγους.

Το δυστύχημα στη βιομηχανία «Βιολάντα» όπου έχασαν με τραγικό τρόπο τη ζωή τους πέντε εργαζόμενες γυναίκες, άνοιξε έναν ακόμη θλιβερό κύκλο αντιπολίτευσης και ένα άχρηστο debate αν η κυβέρνηση φταίει για όλα ή αν δεν φταίει για τίποτα. Η ΕΛΣΤΑΤ πάντα κατέγραφε και δημοσιοποιούσε τα στοιχεία για τους θανάτους σε χώρους εργασίας.
Το 2015 πχ επί πρωθυπουργίας Τσίπρα, τα θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα είχαν παρουσιάσει αύξηση 5,1% σε σχέση με το 2014. Το 2016 παρουσίασαν αύξηση 4,4% σε σχέση με το 2015 και η ΓΣΕΕ τότε εξέφραζε «έντονη ανησυχία», αποδίδοντας την κατάσταση «στην εντατικοποίηση της εργασίας και την αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών».
Μέσα στην κρίση, με την ανεργία στα ύψη και μια αριστερή κυβέρνηση υποτίθεται «κέρβερο» στην προάσπιση ασφάλειας των εργαζομένων, υπήρχαν δεκάδες θάνατοι σε χώρους εργασίας.
Εργάτες, τεχνίτες, υπάλληλοι υπήρξαν τραγικά θύματα ελλιπών ή κακών μέτρων προστασίας, προσωπικής αμέλειας, εργοδοτικής αδιαφορίας, κακιάς στιγμής. Παράλληλες έρευνες ειδικών, από ειδικούς κλάδους και προφανώς με ειδικό ενδιαφέρον, δεν διεξήχθησαν.


Για «πολιτική ιδεολογικής τρομοκρατίας με σαφέστατο αντισημιτικό χαρακτήρα», έκανε λόγο ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων του υπουργείου Παιδείας, Γιώργος Καλαντζής, αποδοκιμάζοντας τον αποκλεισμό του Σάκη Μουμτζή από την εκδήλωση μνήμης για το Ολοκαύτωμα στον Βόλο.
Συγκεκριμένα, ο κ. Καλαντζής, στη δήλωσή του, σήμερα, Πέμπτη, ανέφερε:
«Το περιστατικό με τον κ. Σ. Μουμτζή εντάσσεται σε μια πολιτική ιδεολογικής τρομοκρατίας με σαφέστατο αντισημιτικό χαρακτήρα.
Στόχος του είναι να εμφυσήσει τον φόβο εμπεδώνοντας την αντίληψη "μην μιλάς, μην φαίνεσαι, κρύψου γιατί προκαλείς". Να επιβάλλει δηλαδή την αρχέγονη βάση του αντισημιτισμού ότι "ο Εβραίος προκαλεί και μόνο με την ύπαρξή του" και ότι όσοι εναντιώνονται στον λόγο του μίσους είναι εξίσου ανεπιθύμητοι.
Είναι αδιάφορο αν η λογοκρισία την ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος προέρχεται από τα αριστερά ή τα δεξιά. Ο μόνος κερδισμένος είναι η Χρυσή Αυγή και οι επίγονοί της, με όποιο προσωπείο και αν εμφανίζονται.
Ο Δημήτρης Δανίκας υποστήριξε ότι, μέσα στο σημερινό περιβάλλον αβεβαιότητας και διαδοχικών κρίσεων, οι πολίτες μπορούν να στηριχθούν μόνο στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Επισήμανε πως η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη προσφέρει σταθερότητα, θεσμική σοβαρότητα και καθαρό προσανατολισμό.
Όπως ανέφερε, την ώρα που η αντιπολίτευση εμφανίζεται κατακερματισμένη και χωρίς πειστική εναλλακτική πρόταση, η σημερινή ηγεσία παραμένει το μοναδικό αξιόπιστο σημείο αναφοράς για την κοινωνία και την πορεία της χώρας.
Παραθέτω τα γεγονότα και μετά θα κάνω το σχόλιο μου.
Πριν από τρεις μήνες ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Βόλου μου ζήτησε να είμαι ο κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση που θα γίνει στο Δημοτικό Θέατρο για την ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Φυσικά, δέχθηκα την πρόσκληση. Μετά από ένα μήνα περίπου μου ζήτησαν συνεργάτες του προέδρου τον τίτλο της ομιλίας μου ώστε να συμπεριληφθεί στην πρόσκληση που θα τύπωνε η Περιφέρεια Θεσσαλίας. Όντως, έστειλα τον τίτλο της ομιλίας μου που ήταν «Το Ολοκαύτωμα και η Θεία Κωμωδία του Δάντη». Σε λίγες ημέρες μου κοινοποίησαν την πρόσκληση μέσω μέιλ. Εν τω μεταξύ υπήρχε μια επικοινωνία με την Κοινότητα για τεχνικής φύσεως ζητήματα για την εκδήλωση.
Από: Αντιστράτηγο ε. α. Ιωάννη Κρασσά
Τὸ ἄρθρο εἶναι ἀφιερωμένο στὴν μνήμη τοῦ Ὑποπλοιάρχου Χριστοδούλου Καραθανάση, 35 χρονῶν, ἀπὸ τὸν Παπάγο, τοῦ Ὑποπλοιάρχου Παναγιώτη Βλαχάκου, 32 χρ ἀπὸ τὴν Λάγια τῆς Μάνης καὶ τοῦ Ἀρχικελευστοῦ Ἕκτορος Γιαλοψοῦ, 30 χρ ἀπὸ τὸν Ἀφιώνα της Κέρκυρας, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν ἡρωικῶς κατὰ τὴν ἐκτέλεση τοῦ καθήκοντος τὴν 05:01 τῆς 31ης Ἰανουαρίου 1996 στὴν περιοχή των Ἰμίων.
Η Κρίση
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου 1996, η Ελλάδα βρέθηκε στα πρόθυρα πολεμικής αναμετρήσεως με την Τουρκία. Η κρίση κορυφώθηκε την 01:40, μετά την αποβίβαση Τούρκων καταδρομέων στην Μικρονησίδα της Δυτικής Ίμιας ή Λιμνιάς εκτάσεως 26 στρεμμάτων, 10 χιλιόμετρα ανατολικά της Καλύμνου, επί της οποίας δεν υπήρχαν Ελληνικές δυνάμεις. Ο Πρωθυπουργός
Κώστα Δημ Χρονόπουλου *
Δυστυχώς η υπόθεση Μαδούρο /Βενεζουέλας, δεν θα περιοριστεί μόνον εκεί.
Θα υπάρξουν και οδυνηρές επιπτώσεις και για άλλες χώρες τόσο της Λατινικής Αμερικής , όσο και της Αρκτικής , καθώς και όλου του Δυτικού Ημισφαιρίου .(Όσο για το Ανατολικό , φαντάζομαι ότι θα υπάρξει , ανάλογο ενδιαφέρον προσεχώς. Χρειάζεται υπομονή).
- Ήδη χώρες όπως η Κολομβία , η Χιλή, η Αργεντινή, το Ιράν, η Κούβα, έχουν κατονομαστεί ως υποψήφιες ς να δεχθούν –για το καλό τους βέβαια – την πλανηταρχική στοργή (!). Ζήτημα χρόνου είναι. Αντιλαμβάνεται κανείς πως η επικείμενη διεύρυνση των φιλότιμων εθνοπροστατευτικών επιχειρήσεων –όπου Γης- προκειμένου να εξολοθρευτούν τα ναρκωτικά και η διακίνησή τους και να εμπεδωθεί παράλληλα η πραγματική δημοκρατία στις χώρες αυτές, είναι ο βασικός σκοπός της Υπερδύναμης. Τώρα αν –συμπτωματικά ή και αναπόφευκτα – επιτευχθεί και η οικειοποίηση του ορυκτού πλούτου τους από την Υπερδύναμη, τόσο το καλύτερο (μόνον για την τελευταία!).
Φαίνεται πως οι πέραν του Ατλαντικού παγκόσμιοι εξυγιαντές
Γράφει Νίκος Αναγνωστάτος
Η Γροιλανδία, η παγωμένη και απομακρυσμένη γη του βορρά με τους χιλιάδες ψαράδες, καλυμμένη το 80% με πάγους που φθάνουν μέχρι 4 χιλιόμετρα ύψος και τις 55.392 γηγενείς κατοίκους της, τους Ινουίτ, Εσκιμώους της Αλάσκας, έχει βρεθεί τους τελευταίους μέρες στο επίκεντρο του παγκόσμιου γεωπολιτικού ενδιαφέροντος και ως είναι φυσικό, αξίζει να εξεταστεί και να αναλυθεί από πλευράς, γεωγραφικής, φυσικής και γεωπολιτικής, με την προσδοκία να γνωρίζει ο πολύς κόσμος, πόση είναι η όποια αξία του μεγαλύτερου αυτού νησιού της γης μας.
Εισαγωγικά να θυμηθούμε ότι ολόκληρη η ήπειρος της Αμερικής, όλα τα κράτη που σήμερα γνωρίζουμε, κανένα από αυτά δεν κατέχει τον γεωγραφικό χώρο που βρίσκεται, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, που όλοι έχουν κατά κόρον επικαλεστεί οι Μεγάλοι Δημοκράτες της Οικουμένης. Ο κάθε εξερευνητής του Μεσαίωνα, όπου έφθανε, το θεωρούσε δική του χώρα, αφού εξόντωνε τους άτυχους ιθαγενείς.