Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του...

...μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του

λαϊκή παροιμία

Γράφει ο Λευκός Λύκος

Ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μανώλης Γλέζος έχουν βίους παράλληλους, ξεκινώντας και οι δύο στα χρόνια της παιδικής αθωότητας από την θρυλική ΕΟΝ του εθνάρχου Ι. Μεταξά, αλλάζοντας στην συνέχεια στρατόπεδο και προσχωρώντας στον εθνοκτόνο κομμουνισμό του οποίου υπήρξαν ιεροκήρυκες και υμνητές, τιμηθέντες αμφότεροι με τα βραβεία Λένιν από την «σοβιετική πατρίδα τους», περνώντας από όλα τα πολιτικά κόμματα και ιδρύοντας συνεχώς καινούρια κινήματα και «σπίθες» – όλα αποτυχημένα, γιατί άραγε; – και φθάνοντας στα ύστατα χρόνια της ζωής τους, προσπαθώντας και οι δύο να κερδίσουν την πολυπόθητη υστεροφημία, αλλά χωρίς ποτέ να ζητήσουν μια συγνώμη για τα πεπραγμένα τους, χωρίς δηλαδή να δείξουν το παραμικρό ίχνος μεταμέλειας για την δράση και την πορεία τους. 

Ο έξυπνος άνθρωπος αλλάζει γνώμη, ο ηλίθιος ποτέ, έλεγε ο φιλόσοφος Γκαίτε. Το να αλλάξει κάποιος άποψη είτε επί ενός επιμέρους ζητήματος, είτε της γενικότερης κοσμοθέασης και ιδεολογίας που είχε, εφόσον αυτή η αλλαγή γίνεται προς το καλύτερο και εφόσον έχει προηγηθεί η σκέψη και ο προβληματισμός, δεν είναι κακό. Κακό είναι να παραμένει αμετακίνητος, αμετανόητος και να υποκρίνεται ότι άλλαξε, ενώ κατά βάθος παραμένει σταθερά προσδεμένος στις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Ακόμη χειρότερο είναι να εκμεταλλεύεται τα αγνά αισθήματα πατριωτισμού του κόσμου και να τα χρησιμοποιεί ευκαιριακά για την προσωπική του προβολή. 

Παραθέτουμε ολόκληρη την δήλωση του «εθνικού μας συνθέτη» και σχολιάζουμε.

«Μου ζητάτε να απαντήσω σε άτομα που το λιγότερο που μπορώ να πω γι’ αυτά είναι ότι βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση. Σε μια ζωή με συνεχή δράση πάντοτε στο προσκήνιο της εθνικής και κοινωνικής μας ζωής χωρίς ποτέ να υπολογίσω αντιδράσεις που συχνά με οδηγούσαν στο χείλος του θανάτου, τι βρήκαν να μου προσάψουν οι σημερινοί μου συκοφάντες;
1. Οτι υπήρξα μέλος της ΕΟΝ! Η ηλικία μου ήταν 11-13 ετών και η συμμετοχή σε αυτή την οργάνωση ήταν υποχρεωτική για όλους τους μαθητές της χώρας.

Ψέμα πρώτο. Η συμμετοχή στην ΕΟΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ. Ποιος το λέει; Μα ο ίδιος! ΕΔΩ: https://diplospelekys.blogspot.gr/2017/10/blog-post_20.html

2. Οτι έκανα δήλωση στη Μακρόνησο μαζί με τους 100.000 μάρτυρες αγωνιστές που υπέκυψαν στα πρωτοφανή βασανιστήρια. Εγώ, όμως, ήμουν από τους ελάχιστους που δεν υπέγραψαν και μάρτυς μου ο δολοφονηθείς αστυνόμος Μπάμπαλης που μου ζήτησε να υπογράψω στα 1964 επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου! Με πρωτοβουλία του Βασίλη Βασιλικού και του Θεόδωρου Πάγκαλου οργανώθηκε σε θέατρο της περιοχής Πατησίων ογκώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας.

Ψέμα δεύτερο στη σειρά! Δηλώσεις μετανοίας έκαναν οι περισσότεροι κομμουνιστές τότε όχι βέβαια από τα ανύπαρκτα «πρωτοφανή βασανιστήρια», και ασφαλώς η επίκληση στην μαρτυρία ενός νεκρού αστυνομικού μόνο σοβαρά δεν μπορεί να ληφθεί.   

3.Οτι είχα την ευθύνη και το θάρρος να αγνοήσω την πολιτική μου ιδιότητα και να προτείνω τη λύση Καραμανλή, δηλαδή τον πολιτικό μου αντίπαλο, θυσιάζοντας τον εαυτό μου για το καλό της πατρίδας μου. Αν και η Ιστορία με δικαίωσε, εξακολουθούν ορισμένοι φανατικοί ανεγκέφαλοι να αναφέρονται στην πρωτοβουλία μου αυτή μόνο και μόνο γιατί έχουν ανάγκη να μου ρίξουν με κάθε θυσία τη λάσπη που έχει γίνει ένα με τον εαυτό τους.

Η ιστορική του ρήση «Καραμανλής ή τανκς» έφερε την μεταπολίτευση που ήθελαν οι «φίλοι και σύμμαχοι» Αμερικανοί, το 1974 μετά την κυπριακή τραγωδία, δηλαδή την τουρκική εισβολή και κατοχή του 40% της μεγαλονήσου, επιβάλλοντας και ο Μίκης το καθεστώς της 24ης Ιουλίου 1974, για το οποίο έχουμε ξαναγράψει σχετικά. ΕΔΩ: https://diplospelekys.blogspot.gr/2016/07/blog-post_87.html

Γιατί ο «καλός και αγαθός πατριώτης» Μίκης δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία στην προσπάθεια πολιτικοποίησης της 21ης Απριλίου από τον Γ. Παπαδόπουλο και Σ. Μαρκεζίνη, που άλλωστε εκείνο το «καθεστώς» τον άφησε να φύγει στο εξωτερικό για να το βρίζει από την επόμενη κιόλας ημέρα!  

4.Και τέλος, ο Μητσοτάκης! Με κατηγορούν ότι συνεργάστηκα με τον Μητσοτάκη σαν να ήταν ένας προδότης, ενώ είχε ψηφιστεί από το 48% των Ελλήνων ψηφοφόρων. Αλλωστε συνεργάστηκα μόνο εγώ; Γιατί δεν λένε λέξη για τον Φλωράκη και τον Κύρκο, το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της εποχής;

Ψέμα τέταρτον (δεν βάζει μυαλό!). Το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός εκείνης της εποχής ήταν και είναι πολιτικά κόμματα, τα οποία συνεργάστηκαν με ένα άλλο κόμμα προκειμένου να διελευκανθεί το σκάνδαλο Κοσκωτά – Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Μίκης πήγε όμως μόνος του, ως προσωπικότητα, έγινε βουλευτής επικρατείας της Ν.Δ. δηλαδή του «ιδεολογικού εχθρού» και στη συνέχεια Υπουργός της κυβερνήσεως Μητσοτάκη το 1990-93. Δεν το λες και ακριβώς το ίδιο πράγμα!

Τέλος, γιατί παριστάνουν ότι δεν κατανοούν την ειρωνεία και τον σαρκασμό μου στην εισαγωγή της ομιλίας μου για να στηλιτεύσω την παρουσία της Χρυσής Αυγής και λοιπών ακροδεξιών στοιχείων (που τελικά εξαφανίστηκαν και πνίγηκαν μέσα στη λαοθάλασσα και ανασύρθηκαν την επομένη στην επιφάνεια από τα κανάλια της ντροπής); 

Είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο αδίστακτοι και τρομοκρατημένοι οι εχθροί μου ώστε να ισχυρίζονται ότι με τις φράσεις “Αδέρφια μου φασίστες, ναζιστές, τραμπούκοι, τρομοκράτες” δήλωσα μπροστά στο Πανελλήνιο ότι είμαι... τραμπούκος και τρομοκράτης; Οσο για το “φασίστες” και “ναζιστές”, είναι αλήθεια ότι με πλήγωσαν ανεπανόρθωτα στα πέτρινα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, τότε που διαφέντευαν τη μοίρα μας. Ομως τελικά εγώ βγήκα νικητής, με τελευταία ηρωική πράξη τη στιγμή που μπροστά σε ένα εκατομμύριο πατριώτες-δημοκράτες βρήκα την ευκαιρία να τους “φτύσω” μεγαλοπρεπώς, όπως έκανα σε όλη τη ζωή μου από τον καιρό που ξερνούσαν φωτιά και σίδερο μέχρι τώρα που βρίσκομαι στην κορυφή του Ολύμπου όπου με έχει ανεβάσει η αγάπη του λαού! Αυτά λοιπόν. Και με τις θερμές μου ευχαριστίες».

Tα περί φασιστών, ναζιστών και ακροδεξιών στοιχείων, τα αφιερώνουμε στους εκπροσώπους της ΧΑ που έσπευσαν να ανοίξουν την αγκαλιά τους στην «ιστορική προσωπικότητα», ειδικά εκείνο το «βρήκα την ευκαιρία να τους φτύσω μεγαλοπρεπώς», έτσι και αλλιώς τόσο πολιτικό μυαλό διαθέτουν και αυτοί τόσα και τέτοια λέγουν και πράττουν! Η τελική του φράση όμως «μέχρι τώρα που βρίσκομαι στην κορυφή του Ολύμπου όπου με έχει ανεβάσει η αγάπη του λαού!» δείχνει το μέγεθος της αλαζονείας, του υπερφίαλου εγωισμού και εγωπάθειας και την ειδωλοποίηση του ίδιου από τον...ίδιο! Αλήθεια, έτσι νιώθει; Πως είναι στην κορυφή του Ολύμπου; 

Να του θυμίσουμε, ότι οι Αρχαίοι Πρόγονοι, λάτρευαν την Θεά Αδράστεια-Νέμεση, η οποία κρατώντας έναν πήχυ, κτυπούσε και καταδίωκε εκείνους που υπερέβαιναν το μέτρο και περιαυτολογούσαν!

Στην συνέχεια παραθέτουμε το πρόσφατο άρθρο στην Καθημερινή του Μ. Γλέζου και σχολιάζουμε αναλόγως.

«Για ακόμη μία φορά, το ελληνικό έθνος, ως κράτος, οδηγείται σε κρίσιμες και ιστορικές αποφάσεις, μέσα σε ένα πλαίσιο εκβιασμών. Εκβιασμό από το ΝΑΤΟ και τις ιδιοκτήτριες αυτού, τις ΗΠΑ.

Κλασική σκέψη αριστερού, για όλα φταίει το κακό ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ, αθώοι όλοι οι γραικύλοι πολιτικάντηδες και όλος ο συρφετός μισθωμένων κονδυλοφόρων, που για το μεν συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης σιώπησαν, για το δε της Αθήνας έβγαλαν όλη την δημοσιο-καφρική χολή τους!

Οδηγείται σε αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί, αν λάβουμε σοβαρά υπόψη τις δηλώσεις και τη συμπεριφορά του Μάθιου Νίμιτς.
Και είναι για αυτούς άλλο ένα τρόπαιο να υποχρεώνουν μια κυβέρνηση, που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερή, να ακολουθήσει, δεχόμενη αυτές τις αποφάσεις για να μπορέσει να γίνει διεύρυνση ενός αμαρτωλού στρατιωτικού συνασπισμού σαν αυτόν του ΝΑΤΟ.

Η προσπάθεια αθώωσης της Αριστεράς, ότι τάχα αυτοί που κυβερνούν δεν είναι αλλά παριστάνουν τους αριστερούς! Αυτοί, που μέχρι πριν από λίγο χαιρετούσε και αγκάλιαζε ο μεγάλος πολιτικός Νους μαζί με την άλλη πολιτική διάνοια και φίλο του, Μίκη!

Ομως, μια χώρα που έχει παραχωρήσει τα πάντα στους δανειστές της, ακόμα και την εθνική της ανεξαρτησία, δεν έχει και πολλά περιθώρια να αντιδράσει.

Η έννοια του γραικυλισμού σε μια φράση! Δηλαδή επειδή και το 1940 χρωστούσαμε λεφτά στους δανειστές, ο Μεταξάς έπρεπε να πει ναι, και να παραδώσει την χώρα; Αφού λοιπόν η χώρα δεν έχει πολλά περιθώρια να αντιδράσει, προς τι τα συλλαλητήρια; Να δεχτούμε το όνομα και να είμαστε φρόνιμα παιδάκια! Κατά Μανώλη βέβαια!

Το μόνο από τα όπλα που της έχουν απομείνει είναι ένα αρραγές μέτωπο του λαού, που θα ορθώσει ενωμένος το ανάστημά του, μαζί με όλους τους φορείς που τον εκφράζουν, εκτός από τους νοσταλγούς του Χίτλερ.
Οι χειρισμοί από την αρχή ήσαν ατυχείς. Αντί της άμεσης σύγκλησης ενός, διευρυμένου και από προσωπικότητες, συμβουλίου πολιτικών αρχηγών, ακολουθήθηκε μια μυστική διπλωματία με διαρροές. 

Αντί μιας ευρύτερης συναίνεσης, κυβέρνηση και αντιπολίτευση προσπάθησαν να καρπωθούν κομματικά οφέλη, όρισαν το δικό τους συμφέρον πάνω από τη Μακεδονία, πάνω από αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν, και επαναλαμβάνουν σε κάθε ευκαιρία, εθνικό συμφέρον.

Αντί για ενότητα, διχασμός, αντί για «παλλαϊκή εθνική έξαρση», παραληρήματα μίσους. 

Εζησα αρκετές φορές, μαζί με αυτόν τον λαό, αυτό που αποκαλούν «παλλαϊκό ξεσηκωμό». Το έπος του 1940, τη γερμανική εισβολή, τη μάχη της Κρήτης, τα μεγάλα γεγονότα της Κατοχής, την Απελευθέρωση, τη δεκαετία του 1960, μετά την πτώση της χούντας, αλλά και τη συνέχεια, τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν σε νίκες αλλά και σε πικρές ήττες. 

Αυτό δυστυχώς δεν συμβαίνει σήμερα και υπάρχει εξήγηση. Η πλειοψηφία των πολιτών βλέπει τους κομματικούς σχηματισμούς να νοιάζονται, δυστυχώς, για το κομματικό και προσωπικό συμφέρον.
Είναι αντιληπτό σε μεγάλη μερίδα πολιτών ότι το πάθος για την εξουσία είναι πάνω από ό,τι συμφέρει τη χώρα και τον λαό της. 

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση συγκρούονται, αδιαφορώντας για τη Μακεδονία. Δεν καταλαβαίνουν ότι υπογράφουν γραμμάτια που δεν μπορούν να εξοφλήσουν. 

Δυστυχώς, οι κατακερματισμένες αριστερές δυνάμεις αδυνατούν προς το παρόν να παρέμβουν, να δείξουν τον υπεύθυνο αυτής της νέας κρίσης για το όνομα των γειτόνων, αναζητούν να υψώσουν λόγο που να ενώνει τον λαό.

Ποιες αριστερές δυνάμεις; Το 0, κάτι%;;;

Η συμμετοχή του κόσμου στα δύο συλλαλητήρια ήταν μεγάλη, αλλά δεν αρκεί. Οι δυνάμεις που τον κάλεσαν έκρυψαν τον πραγματικό υπεύθυνο και προσπάθησαν να κατευθύνουν τη δίκαιη οργή του σε κατευθύνσεις που συνέφεραν αυτούς και όχι σε αυτό που θα βοηθήσει σε μια λύση αποδεκτή από τους πολίτες αυτής της χώρας.

Ποιοι κάλεσαν τον κόσμο κυρ Μανώλη; Ο κόσμος πήγε μόνος του, η ψυχή του τον κάλεσε και όχι κάποιος ηγετίσκος, όπως διακαώς επιθυμείς εσύ και το έτερον σου ήμιση, ο Μίκης, να παίξετε αυτόν τον ρόλο. Και μάλιστα στην τρυφερή ηλικία των 96 ετών εσύ και 93 ο άλλος!

Πώς να τους εμπιστευθεί ξανά ο λαός, που έχει αλάθητο αισθητήριο. Προκύπτει άμεση ανάγκη να ξεκαθαρίσουν οι στόχοι ενός κινήματος που θα το αγκαλιάσει όλος ο λαός και που θα καταγγείλει τις δυνάμεις που σέρνουν την κυβέρνηση σε μια επώδυνη λύση. 

Δεν πρέπει να είμαστε αυτοί που απλώς θα κάνουμε πλάτες στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ παραχωρώντας ό,τι αυτό μας ζητήσει.
Αν δεν το πετύχουμε, οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες και εις βάρος της χώρας μας. 

Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι απέναντι στους γείτονες: ο κάθε λαός προσδιορίζεται από 1) τη γλώσσα του, 2) τα ήθη και τις κοινές παραδόσεις του, 3) τον τρόπο που θρησκεύεται, 4) τη θέλησή του να αποκτήσει εθνική ανεξαρτησία, 5) τη βούληση όλου του λαού και όχι ελαχίστων.

Αυτά τα ωραία τα πίστευες πάντοτε; Αυτά έγραφες ως αρχισυντάκτης του Ριζοσπάστη ή ως εκδότης της Αυγής ή ως καταδικασμένος για κατασκοπεία υπέρ της Σοβιετικής Ενώσεως, ως υπέρμαχος του Χότζα;

Ενας λαός μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται, χάνει όμως την επαφή με τη δική του ιστορία όταν ετεροπροσδιορίζεται. Βγάλτε λοιπόν από τον νου σας τη λέξη Μακεδονία με οποιαδήποτε μορφή και βάλτε αυτό που σας προσδιορίζει η ιστορία σας, η γλώσσα σας, τα ήθη και οι παραδόσεις σας, η θέληση για μια ειρηνική συνύπαρξη με όλους τους γείτονές σας, αυτό που εκφράζει το σύνολο του λαού σας και όχι μέρος αυτού.»

Εν κατακλείδι, ο Μίκης και ο Μανώλης δεν έχουν αλλάξει μυαλά και απόψεις, παραμένουν σταθεροί περισσότερο από ποτέ στις ιδεοληπτικές τους αγκυλώσεις. Έχουν περάσει από όλα τα κόμματα, έχουν υποστηρίξει όλες τις ιδεολογίες και όλες τις απόψεις, έχουν ζήσει με ψέματα και με θρύλους σημαιών και βασανιστηρίων και τώρα στο τελείωμα της διαδρομής, αμετανόητοι και οι δύο, προσπαθούν για άλλη μια φορά να εκμεταλευτούν τον αγνό πατριωτισμό της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού, δια ίδιον όφελος! Ντροπή!

Ο Μιχαήλ (Μίκης Θεοδωράκης)= όμοιος με τον θεό, στα εβραϊκά και ο Εμμανουήλ (Μανώλης Γλέζος)= ο θεός μαζί μας, στα εβραϊκά, επιβεβαιώνουν αμφότεροι με την στάση, τις δηλώσεις και τα πεπραγμένα τους την λαϊκή ρήση «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του».