Αναφέρομαι στους αριστερούς που έχουν λίγο μυαλό και
ανησυχούν για το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού. Φυσικά όταν πατρόναραν
τις συγκεντρώσεις της μήπως πέσει ο Μητσοτάκης, τότε ήταν όλα μια χαρά.
Και αυτοί, μέσα στην τρελή χαρά, μιλούσαν για τις μέρες που μετρά ο
Κούλης.
Έγινε όμως κάτι που δεν πρόβλεψαν. Όταν μια γυναίκα, που
ήρθε από το πουθενά, μαζεύει εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο, είναι απολύτως
φυσιολογικό να πάρουν τα μυαλά της αέρα. Να θελήσει να εξαργυρώσει αυτό
που θεωρεί ως προσωπικό, πολιτικό της κεφάλαιο.
«Μα είναι άπειρη, δεν έχει πρόγραμμα, τι γνώσεις έχει για τη διεθνή πολιτική, την Παιδεία, κλπ», διερωτώνται τώρα όλοι αυτοί που τη στήριζαν κάποτε και τώρα ανησυχούν για την παρουσία της στην κεντρική πολιτική σκηνή. Κάποιοι εξ αυτών ανησυχούν πρωτίστως για την τύχη του δικού τους κόμματος. Κάποιοι άλλοι, λιγότεροι, για το μεταπολιτευτικό μας πολιτικό σύστημα.
Η απάντηση είναι μια: Δημοκρατία έχουμε και όποιος έχει τα κότσια φτιάχνει κόμμα και ζητά την ψήφο των πολιτών. Αν οι επιδόσεις του κόμματος Καρυστιανού θα είναι εντυπωσιακές, αυτό θα οφείλεται σε μια σειρά από λόγους. Από την άλλη, αν αποτύχει κινούμενο σε χαμηλά ποσοστά, τότε και αυτό το κόμμα θα εξαφανιστεί όπως τόσα άλλα.
