ΤουρκοΕλληνικού σήριαλ τιμητική

 

Κώστα  Δημ  Χρονόπουλου *

Η Τουρκία δεν πρόκειται να ησυχάσει , να σταματήσει να προκαλεί.

Πολλοί αναρωτιούνται μέχρι που θα τραβήξει το σχοινί.

Μα, είναι απλό: Μέχρι ο Τούρκος Πρόεδρος να αρπάξει κάποιο νησί ώστε να δοξαστεί.

Δεν το μπορεί, δεν το ανέχεται έναντι του Κεμάλ Αττατούρκ να μειονεκτεί.            Κάτι πρέπει να κάνει ώστε να γράψει τη δική του ιστορία , προκειμένου ο Κεμάλ από τον Ταγίπ να επισκιαστεί.

Η Οθωμανική Αυτοκρατορία να αναστηθεί. 

Κάποιος όμως πρέπει να πληρώσει το μάρμαρο /τον λογαριασμό γι αυτόν τον μεγαλεπίβολο σχεδιασμό τον επισφαλή.

Ο ηγέτης για τις ζοφερές συνέπειες του εγχειρήματος του αδιαφορεί.

 Ήδη ο ανεξάρτητα ενορχηστρωμένος υποτακτικός  Τούρκικος Τύπος σαλπίζει και με ανθελληνικό παραλήρημα φανατίζει και απειλεί.

Οι δύο λαοί δεν μπορεί παρά να είναι εχθροί.

Μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη στιγμή η «βόμβα» να εκραγεί.

Η Τουρκία ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι χώρα εχθρική !.

Το λέω, το γράφω, το ξαναγράφω, μήπως και κάποιος εξουσιαστής  (μας) … ενδιαφερθεί (!).

 Αντιλαμβάνομαι ότι οι –εκάστοτε- Κυβερνώντες (και οι νυν) κάνουν ό,τι μπορούν , προς την κατεύθυνση την ειρηνική.

 Όμως αυτό δεν αρκεί. 

Πιστεύουν αφελώς –τουλάχιστον αυτή η εντύπωση επικρατεί – πως με συνομιλίες, ανοχή, υπομονή, τελικά η τουρκική αδιαλλαξία και προκλητικότητα θα εκλείψει ή έστω θα μετριαστεί. 

Πλανιέστε αγαπητοί …. αγαθοί!. Απολύτως τίποτα (προς  κατεύθυνση καταλαγής) δεν πρόκειται ποτέ , από πλευράς τουρκικής να συμβεί. 

Όποιος μάλιστα μελέτησε την Ιστορία σε βάθος (όχι για να πάρει καλό βαθμό στην τάξη τη σχολική) είμαι βέβαιος πως μαζί μου προσυπογράφει , συμφωνεί). Άλλωστε η χρόνια ανεκτικότητα η οποία από Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής (διαφόρων Κυβερνήσεων) έχει επιδειχθεί,

απέτυχε η αχόρταγη γειτόνισσα να συμμορφωθεί.

 Ήρθε  η ώρα  για διαφορετική , από μέρους μας τακτική.

Δεν παραθεωρώ , ούτε μηδενίζω , αντίθετα στηρίζω κάθε προσπάθεια θωράκισης της χώρας και κάθε επαφή διπλωματική.                                                                                   Όμως υπάρχει και το «ως εδώ» , φτάνει πια, τέρμα η ανοχή.                                                  Εξάλλου υπάρχουν και όρια (τα οποία οι Τούρκοι έχουν υπερβεί) στην κάθε πρόσκληση και προσβολή.                                                                                                                Δεν νοείται –και δικαίως παρεξηγείται – να διενεργούν συνεχώς παραβιάσεις εκείνοι και εμείς να μένουμε ψύχραιμοι χωρίς έστω μια αντίδραση δυναμική                   (πχ κατάρριψη αεροπλάνου που παραβιάζει την επικράτεια την Ελληνική).                                Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός από το επίσημο βήμα διεθνούς forum στηλίτευσε την συνεχιζόμενη κατοχή της  Κύπρου.                                                                                                Και εμείς , αναφερόμαστε μεν στο γεγονός , αλλά με φρασεολογία … χλιαρή. Θα ήθελα πολύ να δω μια αντίδραση διαφορετική.                                                                    Μια ΕλληνοΚυπριακή τοποθέτηση, ώστε η αποχαυνωμένη διεθνής κοινότητα να αφυπνιστεί , να ταρακουνηθεί.                                                                                                           Οι Ταγοί του Ελληνισμού – Ελλάδας και Κύπρου –μαζί με κάθε Έλληνα ομογενή να απαιτήσουν να τερματιστεί η Κατοχή !.                                                                                           Είναι ανεπίτρεπτο , ντροπιαστικό , βολή χαριστική για το φιλότιμο και την φιλοπατρία την Ελληνική ,                                                                                                                             να ομιλεί κάθε τούρκικο θρασίμι και την αναγνώριση του Ψευδοκράτους ανερυθρίαστα , από την διεθνή Κοινότητα , να το αναγνωρίσει να ζητεί.                                                                                                                                            Ανέμενα (όχι μία ευπρεπή /κυριλέ) από ελληνικής πλευράς πύρινη απάντηση να δοθεί.                                                                                                                                         Επιτέλους –εύκολο, αλλά θέλει … κότσια – να μάθουν οι ανιστόρητοι (και συμφεροντολόγοι) ταγοί και λαοί ποια είναι η διάθεση η τουρκική.                                            Να ερωτηθεί η διεθνής Κοινότητα αν αναγνωρίζει και αν εγκρίνει αυτή την άθλια πολεμοκάπηλη και πολεμόχαρη τουρκική πρακτική.                                                                          Να την ρωτήσουμε , αν γνωρίζει , από πού ξεκίνησαν οι πρόγονοι των Τούρκων και την συγγένειά τους με την Μογγολική φυλή.                                                                                 Και, γιατί δια μαχαίρας , πυρός  και σιδήρου οι διάφοροι Ούνοι, οι Αττίλες , κ.ο.κ κατακτητές, έφτασαν εκεί που είναι τώρα αδίστακτοι , κατακτητικοί ;.                                          Να ρωτήσουμε τους «ειρηνόφιλους φίλους και συμμάχους» αν θυμούνται ποιοι φτάσανε κάποτε προ των πυλών της Βιέννης  και αν ορέγονται το γεγονός στις Βρυξέλες να επαναληφθεί!.                                                                                                                  Να τους ενημερώσουμε ότι ο Εξισλαμισμός της Ευρώπης πρέπει να εμποδιστεί !.

Ακόμη οι απόγονοι τους οι σημερινοί, πρέπει να αφεθούν αχαλίνωτοι να νεκραναστήσουν την Αυτοκρατορία την Οθωμανική,                                                                  επειδή κάποιους θλιβερούς Ευρωπαίους συμφεροντολόγους ελκύει η Τουρκική οικονομική συναλλαγή;.                                                                                                          Λυπούμαι αλλά χάθηκε μια ακόμη ευκαιρία μοναδική.                                                                Ο κος Ερντογάν –τώρα που απόκτησε επιστήθιο υπερατλαντικό  φίλο, τον Κο Τράμπ που τόσο τον συμπαθεί- , είναι περισσότερο από βέβαιο πως θα αποθρασυνθεί.                                                                                                                                           Τι περιμένουν οι δικοί μας;. Την φώτιση του Αλλάχ μήπως η άμετρη φιλοδοξία και ματαιοδοξία του Τούρκου Προέδρου μετριαστεί;.                                                                            Τόση και τέτοια αφέλεια καταντά πλέον επικίνδυνη, αυτοκαταστροφική για την πορεία μας την Εθνική /Ελληνική !!!.                                                                                          Αλγεινή εντύπωση μου έκανε ο τρόπος που –για λόγους ευτελούς αντιπολιτευτικής κομματικής τακτικής –                                                                                             μερίδα του Ελληνικού Τύπου /ΜΜΕ εκθείασε τον κο Ερντογάν και επέλεξε στον δικό μας Πρωθυπουργό να επιτεθεί.                                                                                      Ενδεχομένως να είναι «πολιτικά» κατανοητή αυτή η επιλογή.                                                 Εθνικά όμως δεν εξυπηρετεί. Όποια κι αν είναι η , μη αρεστή, εκπροσώπηση η Ελληνική.                                                                                                                                                         Ο υπερβολικός εκθειασμός της … «σπουδαίας» ομιλίας από την πλευρά την τουρκική και η απαξίωση της δικής μας πλευράς                                                                             δεν προσφέρει (όσο και αν την θεωρούν ορισμένοι  απογοητευτική, συγκριτικά και μειονεκτική ) στην υπόθεση την Ελληνική.                                                                                              Δείτε πως στηρίζουν τα τουρκικά ΜΜΕ ακόμη και κάθε αποτυχία δική τους διπλωματική                                                                                                                                              και κάντε μια σύγκριση που ασφαλώς κατάφωρα μας αδικεί.

Ακούω τον αντίλογο: Μα, η Τουρκία δεν είναι χώρα δημοκρατική.                                                Δεν υπάρχει ελευθερία του Τύπου, τα ΜΜΕ είναι κατευθυνόμενα ελεγχόμενα σε κοινή κυβερνητική γραμμή.                                                                                                                Θα συμφωνήσω με την παρατήρηση αυτή.

 

 

 

 

Όμως θα ζητήσω κάτι ιδιαίτερα να προσεχθεί:                                                                                                Δεν τοποθέτησα το ζήτημα σε θέματα ελευθεροτυπίας η οποία (πρέπει να) είναι σεβαστή.                                                                                                                                         Μίλησα για αυτοσυγκράτηση κομματική /αντιπολιτευτική.                                                      Εκτιμώ ότι στα σοβαρά ζητήματα της εξωτερικής μας πολιτικής                                                          δεν χρειάζεται ευκαιριακή αντιπολιτευτική τακτική.                                                                                       Όποια κι’ αν είναι η Κυβέρνηση –αρεστή ή μη –                                                                                                             είναι χρέος όλων μας να την στηρίξουμε ( ή έστω να μην την υποσκάπτουμε ) όταν κάτι να επιτύχει προσπαθεί.                                                                                                          Πάντα υπάρχουν πιο πρόσφοροι τρόποι να της υποδείξουμε να μην ακολουθεί αυτή που εμείς θεωρούμε ως εσφαλμένη πολιτική.                                                                               Αν φυσικά ενδιαφερόμαστε για κάτι που δεν είναι υπόθεση μόνον της παρούσης διακυβέρνησης , αλλά καθαρά Ελληνική !....

Ιατρού