Κώστα Δημ Χρονόπουλου *
Συμβαίνει κάτι –όχι και τόσο- περίεργο – μεταξύ βέβαια πολλών άλλων –σε ετούτη τη χώρα των φ α ι δ ρ ο λ ά γ ν ω ν χαβαλέδων. Η εγγενής παρορμητική τάση τους, τους ωθεί, στην δημιουργία (κάποτε εκ του μηδενός και συνήθως εκ του μη όντος) ηρώων, αγωνιστών , άξιων αγαλματοποίησης και επετειακής εορταστικής εκδήλωσης. Ταυτόχρονα παρατηρείται μια αδικαιολόγητη , ανιστόρητη αντιμετώπιση –κομματικών και ιδεολογικών προδιαγραφών – άλλων σπουδαιότερων /μείζονος σημασίας και αξίας γεγονότων , τα οποία παραθεωρούνται και σκοπίμως αγνοούνται !.... Ένα από τα τελευταία είναι και τα Δεκεμβριανά που έλαβαν χώρα ανήμερα του Αγίου Νικολάου το 1944. Πόσα άραγε άρθρα γράφτηκαν για εκείνη την θυσία των χωροφυλάκων του Συντάγματος Μακρυγιάννη;. Πόσα στεφάνια κατατέθηκαν ;. Πόσες εκπομπές αφιερώθηκαν , ποιες αντιπροσωπείες του Κοινοβουλίου, της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας παραβρέθηκαν , τι συλλαλητήρια και πορείες (εθνικού περιεχομένου) έγιναν;. Ρητορικά ερωτήματα. Αν ρωτήσετε άτομα νεώτερα, τι έγινε τότε , θα απογοητευτείτε από το μέγεθος της άγνοιας , που δεν αφορά σε αυτό –καθ’ αυτό- την ύπαρξη του






