Χώρα με την οικονομία ανθηρή, εύκολα αντιμετωπίζει οποιαδήποτε απειλή

Γράφει ο
Αθανάσιος Μπουρούνης

       Η χώρα μας, που σε τρία χρόνια από σήμερα θα γιορτάζει διακόσια χρόνια ελεύθερου βίου, είναι ακόμη οικονομικά δεσμευμένη, τελεί υπό τον έλεγχο των πιστωτών της και παλεύει για την ανάκτηση της οικονομικής της ελευθερία.

       Όμως σήμερα η ανασφάλεια περισσεύει και οι βεβαιότητες της μακράς ειρήνης αμφισβητούνται, με ότι αυτό συνεπάγεται.
       Στην παρούσα φάση, πρώτιστο καθήκον της χώρας δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από αυτό της εξυγίανσης της οικονομίας μας.
       Διότι, μια χώρα με την οικονομία της ανθηρή, μπορεί εύκολα να  αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή.
       Η Ελλάδα δεν έχει περιθώριο άλλων επιλογών. Τώρα είναι η ώρα και τώρα είναι η ευκαιρία να αναλάβει πλήρως την ευθύνη
διαχείρισης των οικονομικών της υποθέσεων και να επανενταχθεί στο διεθνές οικονομικό σύστημα.
       Αυτή είναι εθνική επιλογή, ικανή να μας επιτρέψει να γιορτάσουμε με αξιοπρέπεια τα διακόσια χρόνια από την εθνική μας αναγέννηση.
       Δυστυχώς όμως δεν μαθαίνουμε την Ιστορία μας σε αυτόν τον τόπο και γι’ αυτό συχνά την ξαναζούμε πιο κακόγουστη και με «μικρούς» πρωταγωνιστές.
       Όποιος στην κυβέρνηση κάνει πως δεν το βλέπει, είναι φανερό ότι παίζει με τη φωτιά και εκθέτει τη χώρα σε μεγάλα ρίσκα.  
       Ωστόσο, το ουσιαστικό και δύσκολο θέμα είναι, αν μετά το τέλος των   μνημονίων, θα αποφασίσουμε να αυτοπροσδιοριστούμε ή όχι.
       Θα αποφασίσουμε αν θα γίνουμε ικανοί να αυτοδεσμευτούμε σε μια πορεία αναβάθμισης της χώρας με βάση ένα σχέδιο που σαν χώρα θα επεξεργαστούμε, θα εγκρίνουμε και θα ακολουθήσουμε.
       Θα αποφασίσουμε αν θα εφαρμόσουμε ένα σχέδιο με μετρημένες τις δανειακές μας ανάγκες έως το 2022, χρονιά που θα τελειώσει ουσιαστικά και όχι τυπικά το πρόγραμμα σταθεροποίησης της οικονομίας.
       Όμως σχέδιο δεν έχουμε, ενώ έπρεπε να το είχαμε καταρτήσει ήδη. Ίσως προφτάσουμε να το καταρτήσουμε στο παρά 5΄. Δεν αρκεί.
       Είναι σίγουρο ότι οτιδήποτε θα καταρτιστεί, θα μείνει χωρίς αποτέλεσμα και αντίκρισμα αν δεν συνοδευτεί από εκείνη την πολιτική πρακτική, που θα τείνει να το αναδείξει σε μια πλατφόρμα εθνικήςσυνεννόησης και θα του επιτρέψει να διεκδικήσει το χρίσμα μιας λαϊκής αποδοχής.
       Αλλά δυστυχώς, η κυβερνητική πρακτική δεν προσανατολίζεται σε αυτήν την κατεύθυνση.
       Απέναντι σε αυτές τις μείζονες προκλήσεις, η κυβέρνηση αντί να επιδιώκει ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο, κάνει ότι μπορεί να το δυναμιτίσει.
       Την ώρα που, υποτίθεται, διαπραγματεύεται την έξοδο από τα μνημόνια,  συνεχίζει μια διαρκεί επιθετική τακτική απέναντι σε όλη την αντιπολίτευση, επενδύει σε διχαστικές αντιλήψεις, με συνέπεια αντί για κλίμα ηρεμίας και σταθερότητας που έχει ανάγκη η χώρα, να βασιλεύει η ένταση, η πρόκληση και ο διχασμός.
       Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, εξακολουθεί να εμφανίζεται ως το νέο το έντιμο που πολεμά τη διαφθορά, που δεν έχει λερωμένα τα χέρια του. Αντίθετα η αντιπολίτευση κατηγορείται ως ο κόσμος του παλιού και του διεφθαρμένου που έπαιρνε τις μίζες με τροχήλατες βαλίτσες στα υπουργεία και στο Μαξίμου.
       Πιστεύει κανείς ότι στόχος της κυβέρνησης είναι, η περίοδος που εισερχόμαστε να χαρακτηριστεί από κλίμα εθνικής συνεννόησης;
       Επιπλέον η κυβέρνηση, για τους δικούς της λόγους, αντί να ζητήσει προληπτική πιστοληπτική γραμμή στήριξης μετά τη λήξη του μνημονίου, προτίμησε τη δημιουργία ενός αποθέματος ασφαλείας με περίπου 18-20 δισ ευρώ ως μορφή εγγύησης στις διεθνείς αγορές, προκειμένου να δανειζόμαστε από αυτές με ανεκτά επιτόκια.
       Όμως με αυτό ως δεδομένο, το κεντρικό ζήτημα που θα σηματοδοτήσει την αλλαγή προς την ευθύνη και τη σοβαρότητα, είναι η Βουλή να νομοθετήσει ότι θα απαιτείται  αυξημένη πλειοψηφία (π.χ. 180 βουλευτών), ώστε καμιά  κυβέρνηση να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει το απόθεμα ασφαλείας για προεκλογικές παροχές.

-Ο κ. Αθανάσιος Μπουρούνης είναι Επίτιμος Δ/ντής Σχολικής Μονάδας Δ. Ε.