Το ΠΡΩΤΟ σου χρέος εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το ΔΕΥΤΕΡΟ, να φωτίσεις την ορμή και να συνεχίσεις το έργο τους. Το ΤΡΙΤΟ σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο σου τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει. Νίκος Καζαντζάκης «ΑΣΚΗΤΙΚΗ».

ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΘΑΡΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥΕΤΗ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΠΛΟΥΤΙΣΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΕΙΤΕ ΑΥΤΟΙ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΝΟΜΑΡΧΕΣ ΑΝΤΙΝΟΜΑΡΧΕΣ ΔΗΜΑΡΧΟΙ Η ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.
ΤΕΡΜΑ ΣΤΑ ΤΕΡΠΙΤΙΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟΙ ΚΑΙ ΑΛΑΖΟΝΙΚΟΙ ΚΕΝΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙΣΑΡΙΣΚΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΣΧΟΝΤΑΙ ΠΡΟΟΔΟ ΕΝΩ ΤΟΣΕΣ ΤΕΤΡΑΕΤΙΕΣ ΕΦΕΡΑΝ ΚΥΡΙΩΣ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥΣ.

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012

Ο ζήτουλας λαός

Γράφει ο πολίτης Π. Παπαγαρυφάλλου
Αυτός ήταν ο τίτλος ενός κειμένου μου, το οποίο δημοσιεύθηκε στο μηνιαίο περιοδικό «Ηλιαία», του μηνός Δεκεμβρίου 2007.
Ανάμεσα στ’ άλλα, σε κείνο το «αντιδημοφιλές» κείμενο έγραφα και τα εξής με περισσή οργή για τη γονατισμένη και ανεύθυνη συμπεριφορά του «κυρίαρχου» λαού και ιδιαίτερα των κοπριτών-ψηφοφόρων: «Τα δημόσια οικονομικά της χώρας είναι σε τόσα και τέτοια χάλια ώστε τα άδεια ταμεία να καθιστούν απαγορευτική κάθε απόπειρα της κυβέρνησης της Ν.Δ. ν’ ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις απίθανες προεκλογικές της υποσχέσεις» (σελ. 22).
Οι μόνοι που δεν «κατάλαβαν» τη χρεοκοπία της Ελλάδας ήταν οι ταγοί του πολιτικού συστήματος, τα αδηφάγα πολιτικά κόμματα, οι βουλευτές, οι δημοσιογράφοι, οι τραπεζίτες και φυσικά ο φαύλος λαός. Τότε, το 2007 και πριν, ο γονατισμένος λαός, σερνόμενος πίσω από το εκφυλισμένο συμμοριακό σύστημα, εκλιπαρούσε παροχές παντός είδους, έστω και παράνομες, έστω και ανήθικες.
Επειδή όμως –πού και σε ποιούς πολιτικούς πιθήκους να τα πεις αυτά;- όπως διδάσκει η «Διαλεκτική Λογική», η κοινωνία έχει ιστορικό περιεχόμενο και τα αποτελέσματα των πράξεων και ενεργειών της «δεν βγαίνει ξαφνικά όπως η  σφαίρα από την κάννη του όπλου», έπεται ότι ο τότε ζήτουλας λαός οικοδόμησε το κράτος ζήτουλα (για τη συνέχεια και ιστορικότητα των κοινωνιών βλ. Μ.Μ.Ρόζενταλ: «Αρχές Διαλεκτικής Λογικής», Αθήνα, 1962, εκδ. «Γκαγκάριν», σελ. 27).
Ο τότε, και πριν, ωχαδελφισμός και τυχοδιωκτισμός των διεφθαρμένων πολιτικών και της συντριπτικής πλειοψηφίας του φαύλου λαού, οδήγησε εδώ που οδήγησε! Σε μία πολύμορφη και πολυεπίπεδη χρεοκοπία, η οποία θα συνοδεύει τον  «κυρίαρχο» λαό για πολλές δεκαετίες. Την ήθελε, την επεδίωξε μέσα σ’ ένα ντελίριο ατομικής και κρατικής ανευθυνότητας!
Τώρα: Το Κράτος ζήτουλας κατέστη η χλεύη των ανθρωπότητας! Κι όμως δεν υπήρξε ούτε μία αυτοκτονία των υπευθύνων!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου