Τελετή τελευτής του ΝΑΤΟ

 

Κώστα  Δημ  Χρονόπουλου *

1.     Πιστοποιήθηκε πως με την Τουρκία, είναι περισσότερα αυτά που μας ενώνουν, από εκείνα που μας χωρίζουν. Όταν δύο άνθρωποι /δύο λαοί χαίρονται και λυπούνται για τα ίδια πράγματα, τότε σημαίνει πως ταιριάζουν απόλυτα και υφίστανται οι βασικές προϋποθέσεις συμβίωσης /συνύπαρξης /γάμου.   Την επόμενη της πρώτης ημέρας της συνάντησης , όποιος διαβάσει και   παραβάλλει τον Τουρκικό και τον Ελληνικό (όχι όλον ασφαλώς) Τύπο /ΜΜΕ, θα εκπλαγεί από τη χαρά που πλημμύρισε από την ταύτιση που επήλθε. Θρίαμβος του Τούρκου Προέδρου και βαρειά ήττα του Έλληνα Πρωθυπουργού!. «Υποκλίσεις στο Σουλτάνο που τα πήρε όλα», «Βατερλώ του δικού μας». Χαίρονται οι Τούρκοι (σ.σ υπερβολικά  θεωρώ), ενώ και πολλοί –αντιπολιτευόμενοι δικοί μας- (σ.σ αδικαιολόγητα θαρρώ, αφού αφενός στα εξωτερικά, οφείλουμε να είμαστε όλοι ενωμένοι, και αφετέρου ουδεμία –νίκη ή ήττα- σχέση έχει η Ελλάδα με τα παζάρια ΗΠΑ και Τουρκίας). Καλό είναι να δουλεύει κάπως και η λογική , αν φυσικά υπάρχει, στους  Κ ο μ μ α τ ο π λ η γ ι κ ο ύ ς, ιδεοληπτικούς.                                                                        

        2.  Ας έρθουμε στα γεγονότα:

·      Το ΝΑΤΟ –για όσο τουλάχιστον προεδρεύει των ΗΠΑ ο κος Τράμπ -θα απαξιώνεται μέχρι να διαλυθεί.

Άλλωστε ο τελευταίος έχει επανειλημμένα εκφράσει την διάθεσή του να αποχωρήσει η χώρα του από τη Συμμαχία /ΝΑΤΟ.

·      Ο Αμερικανός Πρόεδρος το εκτιμά τόσο πολύ που –με τη χαρακτηριστική του αβρότητα –,δήλωσε ότι αν γίνονταν σε άλλη χώρα η συνάντηση (πχ σε Ευρωπαϊκή χώρα), δεν θα πήγαινε (!). Και , δεν σηκώθηκαν μερικοί –έστω ένας – από τους ψοφοδεείς θλιβερούς ηγετίσκους της Ε.Ε να φύγει !.

·      Ο μεγάλος κερδισμένος δεν ήταν ο κος Τ. Ερντογάν αλλά ο κος Τράμπ.

-         Αυτός εναγκαλιζόμενος και διαρκώς εκφράζοντας τον θαυμασμό του για τον επιστήθιο (σ.σ από πού και ως που άραγε;) φίλο και ισχυρό Τούρκο Ομόλογό του , θα πουλήσει  πολεμικό υλικό (!).

-         Βρήκε την ευκαιρία να εκβιάσει τους Ευρωπαίους της Ε.Ε, με το να αβαντάρει /προωθήσει την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε , ώστε να συμμετάσχει –υποχρεωτικά στο πρόγραμμα SAFE.

·        SAFE: Γιγαντιαίο χρηματοδοτικό αμυντικό πρόγραμμα της Ε.Ε.   

      Όχι του ΝΑΤΟ.

-         Η Ε.Ε κατάλαβε πως ήρθε η ώρα να αυτοπροστατευθεί και όχι να συνεχίσει να στηρίζεται εξοπλιστικά και οικονομικά στις ΗΠΑ, οι οποίες , δια του νυν Προέδρου τους,  έστειλαν σαφές μήνυμα εδώ και πολύ καιρό.

-         Η Τουρκία (επειδή δεν ανήκει στην Ε.Ε), προσφέρθηκε –όντως συγκινητικά και χωρίς κέρδος ή ύστεροβουλία-  να … βοηθήσει στο πρόγραμμα SAFE. Κάποιοι εταίροι της Ε.Ε από διανοητική υστέρηση και άλλοι από συμφεροντολογική  περίσσεια, καταχάρηκαν, αφού μέρος των απαιτούμενων κονδυλίων , αλλά και στρατεύματα Τουρκικά, θα βοηθούσαν  στο SAFE.

-         Οι δυστυχείς εταίροι δεν συνυπολόγισαν τις συνέπειες. Είδαν το τυράκι, αλλά όχι την φάκα. Το φίδι που θα έβαζαν στον κόρφο τους (σ.σ το άτιμο συμφέρον!). Προσέξατε πόσο θερμός ήταν ο εναγκαλισμός –μέχρι παρεξηγήσεως- μεταξύ Ερντογάν και Μακρόν;. Γιατί άραγε;.

-         Και καλά εκείνοι. Τέτοιοι ήταν πάντοτε και τοιούτοι θα συνεχίσουν να είναι. Όμως ο κος Κ. Μητσοτάκης γιατί –πριν λίγους μήνες – δήλωσε πως θα συμφωνήσει στη συμμετοχή της Τουρκίας στο SAFE  μόνον αν άρει το casus belli ; .

-         Δεν γνωρίζω αν θα συνεχίσει (κακώς , κάκιστα) να στηρίζει αυτή την ανεδαφική και εθνικά επικίνδυνη άποψή του. Θα τον παραινούσα να συνυπολογίσει τα εξής:

Ι. Ουδεμία σχέση έχει το SAFE με την άρση του casus belli .

       Αφενός επειδή είναι κάτι το … αυτονόητο .                                                         Αφετέρου γιατί σε περίπτωση που –τυχόν – η Τουρκία το άρει, ποιος εγγυάται ότι , μετά από λίγο,  δεν θα το επαναφέρει;. Η αξιοπιστία της;. Η καταπάτηση των Συμφωνιών : Λωζάννης κλπ;.                                                Οι –συνεχιζόμενες παραβιάσεις ;. Τι;.

ΙΙ. Οι συνέπειες βέβαια της τουρκικής συμμετοχής θα είναι   ανυπολόγιστα αρνητικές.

ΙΙΙ. Η Ελλάδα –έστω αθέλητα – θα έχει βοηθήσει τους ο λ ι γ ο φ ρ ε ν ο ύ λ η δ ε ς Ευρωπαίους Ηγετίσκους να ανοίξουν – από κοινού συνεταιρικά – την κερκόπορτα εισόδου της Τουρκίας στην Ε.Ε !!!....

·      Η Τουρκία –και κάθε χώρα – μπορεί να επηρεάσει μόνον αν είναι εντός μιας Συμμαχίας.  Άρα στο ΝΑΤΟ , ως μέλος του, το μπορεί. Στην Ε.Ε όχι (ακόμη;) . Γι αυτό και προσπαθεί να συμμετάσχει στην Ε.Ε , άμεσα, ή , έστω , έμμεσα.

·      Δεν αντιλαμβάνομαι τι πήγαν να κάνουν αυτά τα θλιβερά νανώδη /θαμνώδη /πυγμαία – διανοητικά και ηθικά – αναστήματα της Ε.Ε στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ;. Για να φωτογραφηθούν;. Ή για να λάβουν μέρος στον Νατοϊκό επικήδειο, ως τεθλιμμένοι συγγενείς;.

·      Αναντίλεκτα, μας αναμένουν ραγδαίες και επώδυνες εξελίξεις διεθνώς !.

·      Τα ειδεχθή συμφέροντα ,  ιδίως «Μεγάλων» χωρών, (καθ) οδηγούν ορισμένες ισχυρές χώρες, σε επίδειξη ισχύος , αλλά και τροφοδοτούν τάσεις αρπαγής πλούτου και εδάφους «μικρών»  και ανίσχυρων χωρών , επειδή η πειρατική πρακτική του ρεσάλτου παλαιών  πειρατών (υπάρχουν και σύγχρονοι –Χούθι) εξακολουθεί να γοητεύει και να εξυπηρετεί κάποιους.

·      Σκόπιμα ξανάρθε στην επιφάνεια το ζήτημα της απόκτησης της Γροιλανδίας από τον κο Τράμπ . Νομίζετε πως το ξέχασε;. Λάθος.

Και όχι μόνο αυτό: Κούβα, Καναδάς, Μεξικό κ.ο.κ θα πάρουν σειρά έτσι, επειδή αυτός είναι ο πανάρχαιος, εξωπραγματικός, απάνθρωπος  νόμος του δικαίου του ισχυροτέρου.

·    Όλα τα άλλα, που λέγονται, γράφονται, αναφέρονται , είναι για να γίνεται κουβέντα, να περνάει η ώρα.

Όποιος αρέσκεται να μελετά –και όχι απλώς να διαβάζει- Ιστορία , είτε από περιέργεια ή για να πάρει καλό βαθμό στο σχολείο, το γνωρίζει.

Η γνώση , ως απλή (από) μνημόνευση  ιστορικών γεγονότων δεν αρκεί.

Απαιτείται ενεργοποίηση της κριτικής μας σκέψης και συνειδησιακή εγρήγορση. Και φυσικά αποφυγή της κάθε συναισθηματικής (μας) εμπλοκής, όταν μιλάμε για «φιλίες» , «συμμαχίες» κ. α παρόμοια, που ανήκουν στη στυγνή σφαίρα των συμφερόντων.

 

 

 

 

·    Το ιστορικά πιστοποιημένο γεγονός της ρευστότητας και της εναλλαγής «αισθημάτων» , «εναγκαλισμών», «συμμαχιών»,  «ανταλλαγής όρκων πίστης και αφοσίωσης» ανάμεσα σε λαούς, μόνον αισθήματα θλίψης και απογοήτευσης προκαλούν.

Αμέτρητα τα παραδείγματα  (σ.σ ένα μόνο χαρακτηριστικό : το Σύμφωνο μεταξύ Ρώσων μπολσεβίκων /Κομμουνιστών και φασιστών Γερμανών , πριν αλληλοσφαγούν μετά από λίγο κατά τον Β. Παγκόσμιο Πόλεμο!...).

·    Το δικό μας  κομματικό (πρώην πολιτικό) Σύστημα , οφείλει να συνέλθει, να ομονοήσουν οι  Ε θ ν ο γ ο ν ε ί ς  μας χάριν της Πατρίδας, της οποίας κανείς μας δεν είναι ιδιοκτήτης ή πληρεξούσιος /διαχειριστής των τυχών της.

Ανήκει σε όλους μας εξ αδιαιρέτου, στον Ελληνισμό !.                                                                                       Αν , με την αφροσύνη και τις κομματικές (έσω και έξω κομματικές ) αντιπαλότητες και μίση, την χάσουμε , τότε θα χαθούμε όλοι μαζί (!).

Τόσο απλό . Τόσο που –γι αυτό – δεν γίνεται εδώ και αιώνες … κατανοητό !

 

 

Ιατρού