Αν ακούγαμε τους αριστερούς τα σύνορα της χώρας σήμερα θα ήταν λίγο παραπάνω από το Βόλο, η Καβάλα θα ανήκε στην Βουλγαρία και τα νησιά του Αιγαίου στην Τουρκία.
Το 1940 όταν εισέβαλαν οι χώρες του Άξονα στην Ελλάδα, την μοίρασαν σε κατοχικές ζώνες μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας και Βουλγαρίας. Ο στόχος ήταν να τη διαμελίσουν. Η αριστερά μέχρι το Καλοκαίρι του ’41 που ο Χίτλερ επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ και ακύρωσε τη συμμαχία με τον Στάλιν, υποστήριζε τις θέσεις της ΕΣΣΔ.
Αργότερα όταν οι δυνάμεις του Άξονα ηττήθηκαν και αποχώρησαν από την Ελλάδα οι δυνάμεις της Αριστεράς πολέμησαν για να αποσπαστεί η Μακεδονία και να συμμετάσχει ανεξάρτητα σε κάποια βαλκανική σοσιαλιστική ομοσπονδία.
Αν είχαν κερδίσει τον εμφύλιο, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν μισή σε έκταση και πληθυσμό.
Ο πατριωτισμός της αριστεράς είναι ένα μύθος που υποδύθηκε το ΚΚΕ για να καταλάβει την εξουσία πραξικοπηματικά μετά τη γερμανική Κατοχή. Η αριστερά μια πατρίδα αναγνωρίζει, την ΕΣΣΔ ακόμη και σήμερα που αυτή έπαψε να υπάρχει.
Τα ίδια συνέβησαν και το 1922 όταν το ΚΚ υποστήριζε τον Κεμάλ γιατί η ήττα του θα συνεπάγονταν μια ισχυρότερη Ελλάδα. Στην πραγματικότητα η ΕΣΣΔ υποστήριζε τον Κεμάλ με το κίνημα των Νεότουρκων με όπλα και χρήματα. Η ελληνική αριστερά ήταν απλά το τσιράκι τους…
Με τους Αμερικάνους και το Ισραήλ ή με το Ιράν, την Κούβα και την Παλαιστίνη, λοιπόν;
Ιδού ένα ερώτημα που θέτουν οι αυτοχαρακτηριζόμενοι ως προοδευτικοί αριστεροί κάθε φορά που ξεσπά μια πολεμική αναμέτρηση στην ευρύτερη περιοχή.
Για να μας πείσουν μάλιστα μας «βομβαρδίζουν» με φωτογραφίες από κατεστραμμένα σχολεία ή νοσοκομεία προσπαθώντας να εκβιάσουν την ανθρώπινες συναισθηματικές αντιδράσεις συμπόνια και προστασίας των ανηλίκων και αδυνάμων.
Επιλέγουν τη συναισθηματική προπαγάνδα γιατί έχουν αδύναμα λογικά και ρεαλιστικά επιχειρήματα. Οι συναισθηματικές αποφάσεις-αντιδράσεις είναι τυφλές και σπάνια έχουν ευνοϊκά αποτελέσματα. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος που κάποιοι είναι φτωχοί και αδύναμοι και κάποιοι άλλοι ισχυροί.
Η Ελλάδα στα 200 χρόνια της ύπαρξής της έχει καταφέρει από φτωχή επαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας να εξελιχθεί στην πιο πλούσια και ανεπτυγμένη χώρα της περιοχής.
Αυτό το πέτυχε κάνοντας τις σωστές επιλογές συμμάχων.
Η Ελλάδα απελευθερώθηκε και μεγάλωσε όταν βρέθηκε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Όχι τυχαία. Όχι παθητικά. Αλλά όταν κατανόησε τον διεθνή συσχετισμό ισχύος και επέλεξε στρατηγικά.
Το 1821 η Επανάσταση δεν θα κατέληγε σε ανεξαρτησία χωρίς την παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων. Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου και το Πρωτόκολλο του Λονδίνου ενέταξαν το ελληνικό ζήτημα στο ευρωπαϊκό παιχνίδι ισορροπίας. Η εθνική εξέγερση συναντήθηκε με τη γεωπολιτική σκοπιμότητα.
Το 1910–1913 με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, η Ελλάδα επέλεξε συμμαχίες που εξυπηρετούσαν εθνικούς στόχους. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι διπλασίασαν εδάφη και πληθυσμό. Η επιτυχία δεν ήταν μόνο στρατιωτική·ήταν διπλωματική διορατικότητα.
Το 1940–1945 η χώρα στάθηκε με τους Συμμάχους. Παρά την Κατοχή και τον Εμφύλιο, η Ελλάδα εντάχθηκε στη δυτική σφαίρα επιρροής. Η μεταπολεμική της πορεία, από το Σχέδιο Μάρσαλ μέχρι την ευρωπαϊκή ένταξη, θεμελιώθηκε σε εκείνη την επιλογή.
Η Ελλάδα προόδευσε όταν δεν έμεινε ουδέτερη, όταν δεν απομονώθηκε, όταν ευθυγραμμίστηκε με τις δυνάμεις της εποχής που επικράτησαν.
Αντίθετα, όταν κυριάρχησε ο διχασμός ή η λανθασμένη ανάγνωση των διεθνών ισορροπιών, το κόστος υπήρξε βαρύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου