Ας προσγειωθώ στις γνωστές «εργοστασιακές ρυθμίσεις» και ας ασχοληθώ λίγο με τον Α. Τσίπρα. Είπε προχθές στη Θεσσαλονίκη πως «θα ξεκινήσουμε όταν θα είμαστε έτοιμοι να νικήσουμε». Αυτό επιδέχεται και την ερμηνεία του «ποτέ». Διότι ο κοινός νους θεωρεί ως νίκη την επικράτηση στις εκλογές. Διαφορετικά ο κάθε ηγέτης και το κάθε κόμμα μπορεί να θεωρούν νικηφόρο το οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Έτσι το ΚΚΕ διακηρύσσει σε κάθε εκλογές πως δικαιώνεται η πολιτική του. Συνεπώς, αν και ο Τσίπρας αντιλαμβάνεται τη νίκη ως πρωτιά στην εκλογική αναμέτρηση, δε θα ξεκινήσει ποτέ, καθώς τέτοιο ενδεχόμενο δεν υπάρχει στον ορίζοντα.
Όμως πιθανόν να βάλει τον πήχη αρκετά πιο χαμηλά ώστε τελικά να τον υπερβεί. Είναι μια λογική προσδοκία η κατάληψη της δεύτερης θέσης και ένα αναμφίβολα πολύ καλό αποτέλεσμα η κατάληψη της δεύτερης θέσης με ποσοστό μεγαλύτερο από αυτό του 2023. Δύσκολοι στόχοι αμφότεροι, για αυτό και η παραπάνω δήλωση του Α. Τσίπρα ήταν πολύ προσεκτική και δικαιολογημένα.
Αν καταλάβει την 3η θέση, έστω με μισή μονάδα διαφορά από το δεύτερο κόμμα, έχει πάψει να θεωρείται εν δυνάμει πρωθυπουργός. Σε αυτήν την περίπτωση έχει παίξει κι έχει χάσει. Με τον τρίτο ουδείς ασχολείται. Και αυτό το ενδεχόμενο θέλει να αποφύγει, κάτι που σημαίνει πως αν οι πιθανότητες δεν είναι με το μέρος τους δεν θα αποτολμήσει να ιδρύσει κόμμα.
Εδώ βεβαίως υπάρχει μια αντίφαση. Αν δεν ιδρύσει το κόμμα του πώς θα μετρηθεί στις δημοσκοπήσεις; Και το κυριότερο: χωρίς κόμμα δε διεξάγεται πολιτικός αγώνας. Αν δε γνωρίζουν οι πολίτες όλο το στελεχικό δυναμικό που θα πλαισιώνει το κόμμα Τσίπρα, αν δε γνωρίζουν το πολιτικό του πρόγραμμα, πώς θα τοποθετηθούν απέναντι σε αυτό;
Υπάρχει ένας πυρήνας πιστών προς το πρόσωπό του, αλλά αυτός δεν αρκεί για τον επιδιωκόμενο στόχο. Δεν είναι αρκετός ακόμη και ένας ευρύτερος κύκλος που, υπό προϋποθέσεις, θα τον ψήφιζε. Όλοι αυτοί μαζί οι δυνητικοί ψηφοφόροι του δεν υπερβαίνουν το 12-13%. Μάλλον απογοητευτικό ποσοστό. Συνεπώς το ρίσκο της δημιουργίας κόμματος είναι αναπόφευκτο για τον Α. Τσίπρα, με ό,τι σημαίνει αυτό για τον ίδιο. Η πείρα λέει πως αν δεν πέσεις στη μάχη, ώστε να διαμορφώσεις τους όρους της αντιπαράθεσης, δεν υπάρχει πιθανότητα να κερδίσεις. Πώς «θα είσαι έτοιμος να νικήσεις» αν δεν ξεκινήσεις; Ο Τσίπρας αντιμετωπίζει με αντίστροφη λογική την πραγματικότητα. Για να ξεκινήσει θέλει να είναι σίγουρος πως θα νικήσει.
Έτσι, με μια διαφορετική προσέγγιση, ο πρώην πρωθυπουργός άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να τηρήσει στάση αναμονής μέχρι και τις μεθεπόμενες εκλογές. Όπως περιέγραψα το ρίσκο που αναλαμβάνει αν ιδρύσει κόμμα το προσεχές διάστημα είναι σημαντικό, υπαρξιακό θα το έλεγα. Έχει τη λογική του να αφήσει τη ριζοσπαστική Αριστερά να συρρικνωθεί κι άλλο και αυτός μετά να εμφανιστεί ως ο σωτήρας της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου