Στην πολιτική υπάρχει ένας απλός κανόνας: κανείς δεν επιτίθεται στο αδύναμο χαρτί του αντιπάλου του. Η μάχη δίνεται πάντα απέναντι στο πιο δυνατό. Και στην περίπτωση της κυβέρνησης της Νέα Δημοκρατία, ένα από τα πιο ισχυρά της στελέχη είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης. Δεν είναι τυχαίο ότι βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης, της σάτιρας και των τηλεοπτικών σχολίων. Όταν ένα πρόσωπο έχει έντονη παρουσία και παίζει κεντρικό ρόλο στην πολιτική αντιπαράθεση, γίνεται αναπόφευκτα και το βασικό σημείο επίθεσης.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης αποτελεί έναν από τους πιο εργατικούς υπουργούς — ίσως τον πιο εργατικό — της σύγχρονης πολιτικής ζωής. Βρίσκεται συνεχώς στην πρώτη γραμμή, εργάζεται αδιάκοπα και υπερασπίζεται καθημερινά τις κυβερνητικές επιλογές. Στην πολιτική όμως οι επιθέσεις δεν κατευθύνονται προς όσους δεν παράγουν έργο ή περνούν απαρατήρητοι. Η πίεση στρέφεται πάντα προς εκείνον που θεωρείται το πιο ισχυρό και δραστήριο πρόσωπο μιας κυβέρνησης.
Γι’ αυτό και η αντιπολίτευση επιλέγει να στοχοποιεί συστηματικά τον Άδωνις Γεωργιάδης - Adonis Georgiadis . Για πολλούς από τους πολιτικούς του αντιπάλους, το να πλήξουν το πιο δυνατό χαρτί της Νέα Δημοκρατία θεωρείται ο πιο σύντομος δρόμος για να πλήξουν συνολικά την ίδια την κυβέρνηση. Η λογική είναι απλή: αν καταφέρουν να αποδομήσουν το πιο δραστήριο και ισχυρό κυβερνητικό στέλεχος, πιστεύουν ότι μπορούν να κλονίσουν ολόκληρη την κυβερνητική εικόνα.
Έτσι, σχεδόν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης συγκλίνουν στο ίδιο σημείο: στην προσπάθεια να πλήξουν τον Άδωνι Γεωργιάδη, με την ελπίδα ότι χτυπώντας το πιο δυνατό χαρτί της κυβέρνησης θα καταφέρουν τελικά να την ρίξουν. Όμως αυτή η προσδοκία θυμίζει περισσότερο όνειρα θερινής νυκτός παρά ρεαλιστική πολιτική στρατηγική.
ΥΓ. Αντίθετες γνώμες δεκτές. Βρισίδια, απειλές και κατάρες, παίρνουν άμεσα το δρόμο της
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου