
Πώς και γιατί 27 κομμουνιστές δεν εκτελέστηκαν μαζί με τους 200 στην Καισαριανή;

Κι ενώ οι ψευτοηρωικές φαντασιώσεις των αριστερών για τους 200 της Καισαριανής συνεχίζονται, θα αναφερθώ σήμερα σ’ αυτούς που γλίτωσαν την εκτέλεση. Τα 27 ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ, που κρατούνταν στην Ακροναυπλιά (μαζί τους 200) και απελευθερώθηκαν με παρέμβαση της βουλγαρικής πρεσβείας, τον Ιούνιο του 1941. Ήταν η πρώτη πράξη συνεργασίας των δήθεν «αντιστασιακών» κομμουνιστών, με τις αρχές κατοχής.

Η σχετική αναφορά του διευθυντή των φυλακών Ακροναυπλίας, προς το υπουργείο Εθνικής Ασφαλείας, έχει ως εξής:
«Περί απελευθερώσεως κρατουμένων κομμουνιστών παρά της Μυστικής Αστυνομίας του Γερμανικού Στρατού.
Τας μεσημβρινάς ώρας της σήμερον, προσήλθον εις το στρατόπεδον δύο Γερμανοί αξιωματικοί της Μυστικής Γερμανικής Αστυνομίας του Στρατού, συνοδευόμενοι υπό υπαλλήλου της εν Αθήναις Βουλγαρικής Πρεσβείας, και ητήσαντο την απελευθέρωσιν των εν τη προσηρτημένη καταστάσει κομμουνιστών...».

Μια απαραίτητη διευκρίνιση: η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα που είχε συμμαχήσει με τους Γερμανούς, η οποία δεν είχε «ναζιστικού» τύπου καθεστώς, κι ούτε καν φίλοναζιστικό κόμμα. Επίσης , η Βουλγαρία ήταν η μόνη χώρα που δεν κήρυξε τον πόλεμο στην ΕΣΣΔ, δεν έστειλε ούτε έναν στρατιώτη στο ανατολικό μέτωπο, αλλά και που δεν διέκοψε καν τις διπλωματικές της σχέσεις με την ΕΣΣΔ, κατά την διάρκεια του πολέμου! Οι Βούλγαροι, λοιπόν, δεν είχαν κανέναν ιδεολογικό ενδοιασμό να συνεργαστούν με το ΚΚΕ, αφού αυτό εξυπηρετούσε τα εθνικά τους συμφέροντα (αρπαγή Μακεδονίας και Θράκης).

Σύμφωνα με τον τότε προξενικό γραμματέα της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα, Άρθουρ Ζάϊτς, τα 22 από τα 27 στελέχη του ΚΚΕ που δήλωσαν ότι είναι Βούλγαροι και απελευθερώθηκαν από την Ακροναυπλία, ήταν όντως πράκτορες των Βουλγάρων:
«Από τους εν λόγω 27 κομμουνιστές, όπως εκ των υστέρων πληροφορηθήκαμε, οι 22 ήταν πράγματι όργανα των βουλγαρικών μυστικών υπηρεσιών».

Τα 27 στελέχη του ΚΚΕ που απελευθερώθηκαν, δεν ήταν τυχαία πρόσωπα, κι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα μετέπειτα γεγονότα. Για παράδειγμα, ο Ανδρέας
Τσίπας, που ήταν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, λίγες ημέρες μετά την απελευθέρωσή του, εξελέγη γ.γ. του ΚΚΕ, από την 6η Ολομέλεια της ΚΕ, αν και τον Δεκέμβριο του 1941 αντικαταστάθηκε από τον Γιώργη Σιάντο (λόγω αλκοολισμού).

Επίσης, ο Ανδρέας Τζήμας, βουλευτής Φλώρινας του ΚΚΕ προπολεμικά, ήταν από τους βασικούς οργανωτές του ΕΑΜ και ανέλαβε την θέση του ανώτατου πολιτικού καθοδηγητή του ΕΛΑΣ, με το ψευδώνυμο «Σαμαρινιώτης». Επιπροσθέτως, ήταν ο σύνδεσμος του ΚΚΕ με τον Τίτο.

Τις επόμενες ημέρες, ο Τζήμας έκανε πλήρη αναφορά στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία, μεταξύ των άλλων, ανέφερε τα εξής:
«Στην Αθήνα, την επομένη το πρωί, άρχισε η αποσυμφόρηση των αποσκευών και το κλείσιμο ραντεβού για την βουλγαρική πρεσβεία. Από εκεί περάσαμε όλοι και εφοδιαστήκαμε με βουλγαρικές ταυτότητες. Μαζί με άλλους συντρόφους, Σλαβομακεδόνες, ταξιδέψαμε με τα αυτοκίνητα της βουλγαρικής πρεσβείας για την Θεσσαλονίκη».

Η δημόσια ομολογία του ΚΚΕ, για την συνεργασία του με την Γκεστάπο και τους Βουλγάρους είναι η εξής:
«Τον Ιούνη 1941 απολύθηκαν από την Ακροναυπλία 27 στελέχη του ΚΚΕ. Όλοι κατάγονταν από τη Μακεδονία (Σλαβομακεδόνες). Επωφελήθηκαν από την προσπάθεια των Βουλγάρων να παραστήσουν τους “προστάτες” του λαού της Μακεδονίας και ζήτησαν να αποφυλακιστούν οι Μακεδόνες κρατούμενοι. Ανάμεσά τους, ο Κώστας Λαζαρίδης, ο Ανδρέας Τζήμας, ο Ανδρέας Τσίπας, ο Λάζαρος Τερπόφσκι κ.ά.».

Αυτοί οι καθ’ ομολογίαν συνεργάτες των κατακτητών, αποκαλούν εμάς «απογόνους δωσιλόγων»!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου