Βελουχιώτης, Μπελογιάνης, Μπλάνας, Ζέγκος και Γαμβέττας, υπεύθυνοι της σφαγής 6.500 πατριωτών στην Πελοπόννησο το 1943-44, κατά τις 3 Περιόδους της Κόκκινης Τρομοκρατίας!

 

Το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ στην Κατοχή λειτούργησε με την Αρχή, «όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας», τον θεωρούσαν εχθρό τους, και τον βάπτιζαν «δωσίλογο», «Γκεσταπίτη» και «αντίδραση». Η Κόκκινη Τρομοκρατία και ο Κατοχικός Εμφύλιος του 1943-44 που εξαπέλυσαν εναντίον του συντηρητικού λαού της περιοχής είχε τρεις διακριτές περιόδους.
1.Αύγουστος 1943 – Απρίλιος 1944. Άρχισε με τις επιθέσεις και την εξόντωση όλων των Πατριωτικών Οργανώσεων Αντίστασης στην περιοχή, με θύματα αξιωματικούς και μέλη αυτών των οργανώσεων. Συνεχίσθηκε με τη λειτουργία δεκάδων Στρατοπέδων Κρατουμένων στα οποία οδηγούνταν αυτοί που χαρακτηρίζονταν «αντίδραση». Άρχισαν τις σφαγές μεμονωμένων αμάχων, ενώ ήταν κανόνας νά ἀφήνουν τά θύματα σέ κοινή θέα καί νά ἀπαγορεύουν γιά ἡμέρες τήν ταφή τους ἀπό συγγενεῖς ἤ φί¬λους. Συχνά, το¬πο¬θε¬τοῦσαν φρουρούς πλησίον τῶν ἀτάφων σω¬μάτων, ὥστε νά μήν περισυλλεγοῦν.

Προφανῶς, μέ ἐκεῖνες τίς δολοφο¬νίες, ἀπέβλεπαν καί στόν ἐκφοβισμό τοῦ λαοῦ μαζί μέ την «τιμω-ρία» τῶν θυμάτων. «Σκότωσε ἕναν καί τρομοκράτησε χίλι¬ους», λέει ἕνα Κινεζικό ἀπό¬φθευγμα. Παρόμοιες συμβουλές έδινε και ο πατριάρχης των κομμουνιστών Λένιν. «Κρεμάστε (απαραίτητα να κρεμάσετε για να δει όλος ο λαός) όχι λιγότερους από 100 γνωστούς κουλάκους που ρουφούν το αίμα του λαού», είχε συμβουλέψει τους υπευθύνουςμιας επαρχίας ο Λένιν.

Σημειωτέον ότι από τον Νοέμβριο 1943 μέχρι τον Απρίλιο 1944 η βία ήταν μονόπλευρη από το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ εναντίον αμάχων. Δεν υπήρχαν ένοπλοι αντίπαλοι του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο, πλήν του ανεξαρτήτου τάγματος «Λεωνίδας» στη Σπάρτη που άρχισε να συγκροτείται τον Δεκέμβριο 1943 στη Σπάρτη και στο Γύθειο.

Την βασική ευθύνη για τις σφαγές αυτής της περιόδου την φέρουν ο Κώστας Γαμβέττας και ο Αχιλλέας Μπλάνας, που κατείχαν τη θεση του ΓΓ ΚΚΕ Πελοποννήσου.

2. Μάιος –Αύγουστος 1944. Περίοδος των μεγάλων μαζικών σφαγών και συντονισμένων εξοντώσεων ατόμων και οικογενειών με βάση την «Αρχή της Οικογενειακής Ευθύνης» που συστηματικά πλέον εφήρμοζε το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ και με βασικό της κήρυκά της τον Νίκο Μπελογιάννη, ειδικό απεσταλμένο του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ, Γιώργου Σιάντου, στην Πελοπόννησο. Η κατακόρυφη αύξηση των σφαγών και της βίας γενικά –φυλάκιση στα Στρατόπεδα Κρατουμένων, βασανισμοί, βιασμοί, πλιάτσικο, περιορισμοί- σχετίζεται άμεσα με τη δημιουργία και τη δράση των Ταγμάτων Ασφαλείας ως αντίπαλος πόλος. Τότε λειτούργησαν οι μεγάλοι Τόποι Θυσίας πατριωτών, πραγματικ΄λα Σφαγεία – Τρύπα του Φενεού, Στιμάγκα, Ελληνοχώρι, Δίδυμα,

Την μεγάλη ευθύνη για τις σφαγές αυτής της περιόδου τη φέρουν ο Αχιλλέας Μπλάνας, ο Νίκος Μπελογιάννης και ο Θόδωρος Ζέγκος.

3. 8 Σεπτεμβρίου – 15 Οκτωβρίου 1944. Είναι η περίοδος που ξεκίνησε με την αρχή αποχώρηση των Γερμανών από τη Νότιο Πελοπόννησο, την καθαρή καταδίκη των Ταγμάτων Ασφαλείας από τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου για να εξασφαλίσει την ανεμπόδιστη από τον ΕΛΑΣ άφιξη στην Ελλάδα βρετανικού στρατού και του ιδίου με την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος, Αυτό επετρεψε στον ΕΛΑΣ να επιτεθεί στα ΤΑ, μέλη των οικογενειών τους και «αντιδραστικούς» που δεν είχε εξαφανίσει κατά τις δύο προηγούμενες περιόδους σε περιοχές που είχαν αναπτυχθεί ΤΑ.

Τότε έγιναν οι σφαγές στον Πύργο, την Καλαμάτα, τον Αχλαδόκαμπο, τον Μελιγαλά, τους Γεργαλιάνους, την Πύλο και τον Μυστρά.

Το σύνολο των θυμάτων στις τρεις περιόδους στην Πελοπόννησο υπολογίζονται σε 6.500 άνθρωποι (παιδιά, γυναίκες, άνδρες κάθε ηλικίας).

Την ευθύνη για τις σφαγές αυτής της περιόδου τη φέρουν ο Άρης Βελουχιώτης, ο Αχιλλέας Μπλάνας και ο Νίκος Μπελογιάννης