Συγγραφείς,
μελετητές και βιβλιοκριτικοί από 35 χώρες ανέδειξαν το Top 10 των
λογοτεχνικών έργων που διαμόρφωσαν τον κόσμο όπως τον ξέρουμε
Συγγραφείς, μελετητές και βιβλιοκριτικοί από όλο τον κόσμο πήραν μέρος στην έρευνα του BBC
για την ανάδειξη των 10 πιο επιδραστικών έργων μυθοπλασίας στην
ιστορία. Από αυτούς μόνο οι μισοί έχουν ως μητρική γλώσσα την αγγλική
ενώ το 60% περίπου είναι γυναίκες.
Τα αποτελέσματα της έρευνα είναι εντυπωσιακά. Πρώτο με διαφορά έργο αναδείχθηκε η «Οδύσσεια» ενώ την δέκατη θέση κατέλαβε η «Ιλιάδα».
Ο πλήρης κατάλογος:
1. «Οδύσσεια» του Ομήρου, 8ος αιώνας π.Χ.
2. «Η καλύβα του μπάρμπα-Θωμά» της Χάριετ Μπίτσερ Στόου, 1852
3. «Φράνκενσταϊν» της Μέρι Σέλεϊ, 1818
4. «1984» του Τζορτζ Όργουελ, 1949
5. «Τα πάντα γίνονται κομμάτια» του Τσινούα Ατσέμπε, 1958
6. «Χίλιες και μία νύχτες», αγνώστων δημιουργών, 8ος – 18ος αιώνας
7. «Δον Κιχώτης» του Μιγκέλ ντε Θερβάντες , 1605 – 1615
8. «Άμλετ» του Σέξπιρ, 1603
9. «Εκατό χρόνια μοναξιάς» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, 1967
10. «Ιλιάδα» του Ομήρου, 8ος αιώνας π.Χ.
Έξι θαυμαστές του ομηρικού έπους εξηγούν την επιλογή τους:
Natalie Haynes, συγγραφέας, παρουσιάστρια και ηθοποιός: «Επειδή (η «Οδύσσεια») είναι ένας από τους θεμελιώδεις μύθους του δυτικού πολιτισμού ˑ επειδή θέτει το ερώτημα τι σημαίνει να είσαι ήρωαςˑ επειδή έχει σπουδαίους γυναικείους χαρακτήρες, εκτός από αντρικούςˑ επειδή είναι γεμάτη με θεούς και τέρατα και είναι όπως πρέπει επικήˑ επειδή μας υποχρεώνει να αναθεωρήσουμε τις αντιλήψεις μας για την περιπέτεια, τον πόλεμο και το πάντα επίκαιρο θέμα του τι σημαίνει να γυρίζει κανείς στο σπίτι του¨.
Lisa Appignanesi, πεζογράφος και κριτικός: «Είναι το βασικό καλούπι κάθε ιστορίας –ένα ταξίδι που είναι ταυτόχρονα επιστροφή».
Kenneth W, Warren, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο: «Δεν υπάρχει τρόπος να παρακάμψει κανείς την θεμελιώδη σημασία του Ομηρικού έπους για την μυθοπλασία στη Δύση. Η αρχιτεκτονική της Οδύσσειας είναι αρχιτεκτονική κάθε αφηγήματος αναζήτησης και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται οι αντρικές και οι γυναικείες αρετές διαμόρφωσε το ήθος της μυθοπλασίας έως τις ημέρες μας».
David Varno, κριτικός λογοτεχνίας: «Οι θρίαμβοι της ευφυΐας και του σθένους του Οδυσσέα και της Πηνελόπης άφησαν το αποτύπωμά τους στους αιώνες που μεσολάβησαν».
Bethanne Patrick, συνεργάτιδα του Lit Hub: «Το ταξίδι του Οδυσσέα διαμόρφωσε ένα είδος ατομικισμού χαρακτηριστικό του δυτικού πολιτισμού, το οποίο οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές στον κόσμο, άλλοτε προς το καλό κι άλλοτε όχι».
Beverley Naidoo, πεζογράφος: «Οι παράλληλες ιστορίες που εκτυλίσσονται στη διάρκεια του δεκάχρονου ταξιδιού του Οδυσσέα μετά το τέλος του Τρωικού Πολέμου, την ώρα που η πιστή Πηνελόπη τον περιμένει και ο γιος του Τηλέμαχος τον αναζητεί, αποτελούν κομμάτι της συλλογικής μας συνείδησης. Η ανθρώπινη διάσταση των ιστοριών αντηχεί ακόμα δίνοντας τροφή σε αναρίθμητες ερμηνείες».
Τα αποτελέσματα της έρευνα είναι εντυπωσιακά. Πρώτο με διαφορά έργο αναδείχθηκε η «Οδύσσεια» ενώ την δέκατη θέση κατέλαβε η «Ιλιάδα».
Ο πλήρης κατάλογος:
1. «Οδύσσεια» του Ομήρου, 8ος αιώνας π.Χ.
2. «Η καλύβα του μπάρμπα-Θωμά» της Χάριετ Μπίτσερ Στόου, 1852
3. «Φράνκενσταϊν» της Μέρι Σέλεϊ, 1818
4. «1984» του Τζορτζ Όργουελ, 1949
5. «Τα πάντα γίνονται κομμάτια» του Τσινούα Ατσέμπε, 1958
6. «Χίλιες και μία νύχτες», αγνώστων δημιουργών, 8ος – 18ος αιώνας
7. «Δον Κιχώτης» του Μιγκέλ ντε Θερβάντες , 1605 – 1615
8. «Άμλετ» του Σέξπιρ, 1603
9. «Εκατό χρόνια μοναξιάς» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, 1967
10. «Ιλιάδα» του Ομήρου, 8ος αιώνας π.Χ.
Έξι θαυμαστές του ομηρικού έπους εξηγούν την επιλογή τους:
Natalie Haynes, συγγραφέας, παρουσιάστρια και ηθοποιός: «Επειδή (η «Οδύσσεια») είναι ένας από τους θεμελιώδεις μύθους του δυτικού πολιτισμού ˑ επειδή θέτει το ερώτημα τι σημαίνει να είσαι ήρωαςˑ επειδή έχει σπουδαίους γυναικείους χαρακτήρες, εκτός από αντρικούςˑ επειδή είναι γεμάτη με θεούς και τέρατα και είναι όπως πρέπει επικήˑ επειδή μας υποχρεώνει να αναθεωρήσουμε τις αντιλήψεις μας για την περιπέτεια, τον πόλεμο και το πάντα επίκαιρο θέμα του τι σημαίνει να γυρίζει κανείς στο σπίτι του¨.
Lisa Appignanesi, πεζογράφος και κριτικός: «Είναι το βασικό καλούπι κάθε ιστορίας –ένα ταξίδι που είναι ταυτόχρονα επιστροφή».
Kenneth W, Warren, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο: «Δεν υπάρχει τρόπος να παρακάμψει κανείς την θεμελιώδη σημασία του Ομηρικού έπους για την μυθοπλασία στη Δύση. Η αρχιτεκτονική της Οδύσσειας είναι αρχιτεκτονική κάθε αφηγήματος αναζήτησης και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται οι αντρικές και οι γυναικείες αρετές διαμόρφωσε το ήθος της μυθοπλασίας έως τις ημέρες μας».
David Varno, κριτικός λογοτεχνίας: «Οι θρίαμβοι της ευφυΐας και του σθένους του Οδυσσέα και της Πηνελόπης άφησαν το αποτύπωμά τους στους αιώνες που μεσολάβησαν».
Bethanne Patrick, συνεργάτιδα του Lit Hub: «Το ταξίδι του Οδυσσέα διαμόρφωσε ένα είδος ατομικισμού χαρακτηριστικό του δυτικού πολιτισμού, το οποίο οδήγησε σε σημαντικές αλλαγές στον κόσμο, άλλοτε προς το καλό κι άλλοτε όχι».
Beverley Naidoo, πεζογράφος: «Οι παράλληλες ιστορίες που εκτυλίσσονται στη διάρκεια του δεκάχρονου ταξιδιού του Οδυσσέα μετά το τέλος του Τρωικού Πολέμου, την ώρα που η πιστή Πηνελόπη τον περιμένει και ο γιος του Τηλέμαχος τον αναζητεί, αποτελούν κομμάτι της συλλογικής μας συνείδησης. Η ανθρώπινη διάσταση των ιστοριών αντηχεί ακόμα δίνοντας τροφή σε αναρίθμητες ερμηνείες».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου